Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber tertius pharetre

qui falſuꝫ de aliqͣ ꝯfert: ſꝫ is qͥ cito aure crimnibꝰ p̄bet Io. chry. de ꝯpū.ſi inimicicie ſemel occupauerīt hoīesoīa q̄ fiūt qͥ dicūtur: q̄ audiuntur: itaaccipiūtur: ⁊ intelligunt̉: vt ad maiores ⁊ lōgiores ꝓficiāt inimicicias. ſꝫſi qͥd boni dicat̉ de inimico nō credit̉.ſi qd̓ aūt mali: hoc ſoluꝫ credit̉ ⁊ ꝯfirmat̉ Augꝰ. de bap. paruul. ſi ē vllahūanitas ī rebꝰ hūanis: puto nos iuſtiꝰ reprehēdi ſi ignotos hoīes qͦs criminant̉ inimici: nec eoruꝫ crime vl̓lateſtificatōe demōſtrāt: nocētes potiqꝫ īnocentes crediderimꝰ Bern̄. inep̄i. error ē humane mētis: nō mō bonū putare malū: ⁊ malū bonū: aut verū falſuꝫ: ⁊ ecōuerſo: ſꝫ etiā certa recipere ꝓ dubijs: dubia ꝓ certis Ide deꝯſide. facilitas credulitatis ē cuiꝰ callidiſſime vulpecule magnoꝝ neminemꝯꝑi ſatis cauiſſe verſutias. inde ipſisꝓ nihilo ire multe: inde īnocētiū frequēs abdicatio: inde p̄iudicia ī abſentes. Idē arrogās de alia sͣ. li. ij. de ſuꝑbia Sene. in ep̄i. vtrūqꝫ vitiū eſtet oībus credere ⁊ nulli: ſꝫ alterū honeſtiꝰ dixerim vitium: alterū tutius. De ſapientia Cap xxxijRego. in mora. Ad verā ſapīaꝫvenire non pn̄t qͥ falſe ſue ſapīefidutia decipiūtur Id̓ valde difficileē vt is qͥ ſe ſapiētē eſtimat: mentē adhūilitatē reducat. Idē qꝛ teſtāte sͣ. deſtultitia Idē ſapīa huiꝰ mūdi īfideliseſt qꝛ manſura poſt mortē nō ē Idēin paſt. qͦ qͥſqꝫ meliꝰ ſapit eo deteriusdelinqͥt ⁊ idcirco inexcuſabilit̓ meret̉ſuppliciū: qꝛ prudent̉ ſi voluiſſet potuit vitare pctm̄ Idē ſepe dū sͣ. ī diſcordia Idē in regi. de qͦdā monachoSūt bona q̄ ī eo placeāt. ſꝫ hoc ē inillo vehemēs vitiū: qꝛ valde ſibi ſapiens eē videt̉ Augꝰ. de li. ar. ve quidereliq̄rūt te ducē ⁊ oberrāt in veſtigijs tuis: qͥ nutꝰ tuos ꝓ te amāt ⁊ ob

liuiſcunt̉ quid innuas. ſuauiſſima luxpurgate mētis ſapīa. nō eī ceſſas īnuere nobis q̄ ⁊ qͣnta ſis ⁊ nutꝰ tui ſūtoē creaturarū decꝰ. Id̓ d̓ qͣntitate aīeodore ac ſapore mire dijudicare pulmēta. ⁊ qͦ lacū piſcis captꝰ ſit vel qd̓tenue vinū ſit noſſe dice̓ q̄dā ē miſerāda ꝑitia: ⁊ his artibꝰ cum qͣſi creuiſſeaīa videt̉: q̄ nec latā mēte defluxit inſenſus nihil aliud qͣꝫ timuiſſe vel ec̄ꝯtabuiſſe iudicāda ē Idē de ciui. deiPh̓iam ſi vere ac fideliter amaſſesxp̄m dei virtutē ⁊ dei ſapīam cognouiſſes: nec ab eiꝰ ſaluberrima hūilitate tumore īflatus vane ſcīe reſiliſſesId̓ in eruditos liberalibꝰ diſcipliniset oīo qͣntū ad ph̓oꝝ attinet doctrīasīpolitos nō peritos grāmatica: nō armatos dialectica: non rhetorica inflatos: piſcatores cū retibꝰ fidei ad marehuiꝰ ſeculi pauciſſimos miſit atqꝫ itaet ex oī gene̓ tā multos piſces ⁊ tātomirabiliores qͣnto rariores ec̄ ip̄osph̓os cepit Idē d̓ ordīe diſci. aſtrologia ē magnū religioſis argumentumtormētūqꝫ curioſis Ambro. d̓ vir.nemo p̄t veſtitꝰ amictū ph̓ie ī habituſcꝫ ſapīe ſecularis xp̄m vidē Hiē̓o.in ori. ſuꝑ Iſa. oīs pōpa ſtructura qꝫverboꝝ ⁊ argumēta dialectica redigetur ad nihilū Id̓ ī ep̄i. demonuꝫ cibē carmina. poetarum: ſecularis ſapīevanitas: rhetoricoꝝ pompa verborūhec ſua oēs vanitate delectāt ⁊ dumaures verſibꝰ dulci modulatiōe currentibꝰ capiūt: aīam qͦꝫ penetrāt ⁊ pectoris interna deuincūt Ber. de xij.gra. ſaꝑe malū: ſaꝑe nō ē: ſꝫ deſiꝑe Id̓de ꝯtēp. mū. qͣntos mūdi ſapīa maledicta ſupplātat ⁊ ꝯceptū in eis extinguit ſpūm queꝫ voluerat vehement̉dn̄s accendi Noli inqͥt p̄cipitant̉ agꝭdiu ꝯſiderare: diligent̓ ītue̓. magnū eſtqd̓ ꝓponis: ⁊ opꝰ egens multa deliberatōe exꝑire qͥd poſſis: amicos ꝯſule