Liber tertius pharerre
ꝙ fratribꝰ aīaꝝ cā p̄lati ſunt: toto cordis āniſu ſecularibꝰ cauſis īſeruiuntIdeꝫ ex ſe dꝫ qͥſqꝫ collige̓ qͣlit̓ alieneoꝑteat ībecillitatis miſereri. ne ꝯtra īfirmitatē ꝓximi ſi ad īcrepatiōis vocē feruētiꝰ rapit̉ oblitꝰ ſui eē videat̉Ideꝫ ſepe nōnulli sͣ. li. i. de religioſisma. ¶ Augꝰ. de li. ar. melior ē animꝰcū obliuiſcit̉ ſui p̄ charitate īcōmutabilis dei vel ſeip̄m penitꝰ in illiꝰ ꝯparatiōe ꝯtēnit Idem de ꝯfeſi qͥs dabitdn̄e mihi vt venias in cor meū ⁊ inebries illud vt obliuiſcar mala mea etvinū bonū meū āplectar te Idē ī ſer.percutit̉ hac aīaduerſiōe pctōr vt moriens obliuiſcat̉ ſui qͥ dū viuē̓t obliteſt dei Idē ve qͥ derelinquūt te ducēIfra c. de ſapīa mala ¶ Ambro. ī apol̓:ſentire vitalis vigoris ac muneris ēvn̄ ⁊ ille qͥ errorē ſuū nō agnoſcit inſanit: furit: deſipit ¶ Ber. ſuꝑ miſſusē. videas pleroſqꝫ in ecc̄a dei de ignobilibꝰ nobiles: de pauꝑibꝰ diuites factos: ſubito ītumeſce̓: pͥſtine obliuiſciabiectiōis: genꝰ qͦꝫ ſuū erubeſcē Idēſuꝑ can. paꝝ eſt nr̄is vigilibus ꝙ nōſeruāt nos niſi ⁊ ꝑdāt: alto quippe demerſi obliuiōis ſōno ad nulluꝫ dn̄iceꝯminatiōis tonitruuꝫ exꝑgiſcunt̉: vtſuū ipſoꝝ ꝑiculū expaueſcāt. inde eſtvt nō parcāt ſuis qͥ nō parcūt ſibi: perimētes parit̉ ⁊ pereūtes. Id̓ in ſex.qͣntos videmꝰ: qͣſi oblitos ſui ⁊ pctōrū ſuoꝝ: dei qͦꝫ ⁊ bn̄ficioꝝ eiꝰ īmemores. ſic nō redimē: ſꝫ amitte tēpꝰ vt d̓moribꝰ ⁊ affectiōibꝰ ſuis vltima apd̓ipſos. vix mētio fiat.¶ De ignorātia Ca xxixReg. in moꝝ. neſcire ignorātiaIē: ſꝫ ſcire noluiſſe ſuꝑbia Id̓ qͣnto nos ipſos minꝰ agnoſcimꝰ: eo illosqͦs rep̄hēdere nitimur plꝰ videmus.Cōmunia hec mala ſunt q̄ a ſubditisin p̄latos: ſepe a p̄latis ī ſubditos cōmittunt̉ Idē nemo bn̄ iudicat qd̓ ig
norat Idē ſepe ꝯmittūt ſupͣ de recidiuatōe Idē ſecluſuꝫ ab internis gaudijs genꝰ hūanū exigente culpa mentis oculos ꝑdidit ⁊ qͦ meritoꝝ paſſibꝰgradiat̉ neſcit. ſepe eī ē donū gr̄e qd̓irā deputat: ⁊ ſepe diſtrictiōis ira eſtqd̓ gr̄am putat Idē in regi. q̄ p̄t eſſepaſtoris excuſatio ſi lupꝰ oues comedit ⁊ paſtor neſcit Idē qͦtiens de batptiſmo aliqͦrū qͣꝫ de ꝯfirmatiōe qͣꝫ etde ecc̄arū ꝯſecratiōe dubiū hēt̉ ⁊ necſcpͥtis nec teſtibꝰ certa rō habet̉: vtꝝbaptiſati vel ꝯfirmati ſiue ecc̄e ꝯſecrate ſint. baptiſent̉ tales ac ꝯfirment̉ acecce canonice dedicent̉: ne talis dubitatio ruina fidelibꝰ fiat. qm̄ n̄ mōſtrat̉iteratū qd̓ n̄ certis indicijs on̄dit̉ riteꝑactū Io. chr̄. ſr̄ mat. n̄ p̄t eis eē excuſatio ꝯdēnatiōis ignorātia veritatisqͥbꝰ fuit inueniēdi facultas: ſi fuiſſꝫ q̄rendi volūtas. nā ſi veritas ſalꝰ ē ⁊ vita cognoſcētiū ſe: magis debet q̄ri qͣꝫq̄rere ¶ Iſi. in ſyno. ignorātia mr̄ erroꝝ eſt: ignorātia vitiorum nutrixAugꝰ. ſuꝑ mat. Melior ē fidelis ignorātia qͣꝫ temeraria ſcīā Idē cū vbiqꝫſit pn̄s sͣ. de negligētia. Id̓ de gratiaet li. ar. diuina p̄cepta data ſunt vt hōexcuſationē de ignorātia nō haberet.Idē de tri. error eſt ꝓ alio alteriꝰ approbatio Idē reꝫ ꝓrſus ignotā amare oīo nullꝰ p̄t Idē de vitā btā. rectedicimꝰ eoruꝫ aīos qͥ nullis diſcipliniseruditi ſunt: nihilqꝫ bonaꝝ artiū hauſerūt: ieiunos atqꝫ famelicos eē Idēde ꝯiu. adul. qͣꝫuis pctā ignorātiū ſūt:minora pctīs ſciētiū. certe tn̄ nulliuscrimē maculat neſcientē. et eſt interl̓.Gen̄. xxi. neſciui ¶ Ber. de ꝯtēp. qn̄excuſare ignorantia poſſit hoīem qͥ ſemagr̄m infātiū ⁊ doctorē inſipiētiuꝫꝓfitet̉ Ignorās vtiqꝫ ignorabit̉: īmoet multos ignorare faciet ⁊ ignorari.Idē ſuꝑ can. dico oēs ignorare deuꝫqͥ nolūt ꝯuerti ad deū. neqꝫ enī ob ali