Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXXr
Einzelbild herunterladen
 

De periculoſisClxj

Clxxx

ſibi: ꝑmanēt. leuis ē malicia: ſepe muat̄ nō in melius ſed in aliudDe vagatiōe Cap viRego. ī paſto. Interior ē cuſtoOdia cordis q̄ ordinata exteriꝰ ſeruat mēbra corꝑis. qͥ ergo ſtatū mētisꝑdidit ſb̓ſe q̄nt̉̓ foras ī īcōſtātiaꝫ motionis fluit atqꝫ exteriore mobilitate īdicat ꝙ nulla interiꝰ radice ꝯſtātie ſb̓ſiſtat Hiero. ī ep̄i. De agmine colūbaꝝ crebro accipit̉. vnā ſeparat quaꝫſtatim īuadat ⁊ laceret in cuiꝰ carnibꝰ⁊ cruore ſatiet̉ ⁊ morbide oues ſuuꝫrelinq̄nt gregē ⁊ lupoꝝ faucibꝰ deuorant̉ Ide gene. iiij. ſr aliā lr̄aꝫ egreſſꝰcayn a facie dn̄i habitabat ī t̓ra naid̓qd̓ int̉̓pretat̉ fluctuatio: qͥcūqꝫ eī a domino recedit ſtatī ſeculi fluctibꝰ qͣtit̉et mouent̉ pedes eiꝰ Augꝰ. cohibeat ſe li. ij. de ꝯtinētia viſus Ber. nihil turpiꝰ. li. i. de monachis malisSene. ī ep̄i. freq̄ns migratio corꝑis īſtabilis aīꝓpriū eſt: coaleſcere ocio nōp̄t: niſi deſijt circūſpice̓ ⁊ errare Idēvt aīm poſſis ꝯtine̓ pͥmū cordis ⁊ corporis tui fugā ſiſte: deinde pluriū remedia ꝯtinuata ꝓficiūt Idē ſine diſcē oculos tuos: ſine aures aſſueſcereſanioribꝰ verbis: qͦtiens ꝓceſſeris inip̄o trāſitū aliqͣ q̄ renouent cupiditates tuas tibi occurrent Idē pͥmuꝫ argumentū ꝯpoſite vite exiſtimo poſſeꝯſiſtere ⁊ ſecū morari Idē nō ꝯualeſcit plāta q̄ ſepe trāſfert̉: nihil tā vtile eſt qd̓ in trāſitū ꝓſit Idē auariorredeo: ābitioſior: luxurioſior: īmo vero crudelior ⁊ īhūanior: qꝛ int̓ homines fui Id̓ nuſqͣꝫ eſt qͥ vbiqꝫ eſt Idevitā ī ꝑegrinatōe agentibꝰ hͦ euenit:vt multa hoſpiciā habeāt nullas amicicias. De curioſitate ca. vijReg. ī regi. dū īcōgrua dicētesaudire nō renuis: nō ſolū opinionē tuā: ſꝫ grauas ⁊ aīam Idē ī ome.graue curioſitatis eſt vitiū q̇ dū cuiꝰ:

libet mentē ad inueſtigandā vitā ꝓximi exteriꝰ ducit ſꝑ ei ſua ītima abſcō.dit vt aliena ſciēs ſe neſciat: ⁊ oīs curioſi animꝰ qͣnto ꝑitꝰ fuerit alieni meriti tāto fiat ignarꝰ ſui Idē ſuꝑ eze.ſicut malꝰ aer aſſiduo flatu tractꝰ īficit corpꝰ. ita ꝑuerſa locutio aſſidue audita īfirmātiū inficit aīm vt tabeſcatdelectatōe praui oꝑis; aſſiduitate praui ſermonis Idē in moꝝ. ſit recto retributōis examine vt qͥ exteriori oculo negligent̓ vtit̉. īteriori cordis oculo nō iniuſte cecet̉ Idē plerūqꝫ res. īfra li. iiij. de īnocētia Augꝰ. ī ꝯfeſſ.cū mihi accidit vt me ampliꝰ cantꝰ qͣꝫres q̄ cantat̉ moueat penalit̓ me peccare ꝯfiteor: ⁊ tūc mallē nō audire cātantē Idē p̄ter ꝯcupiſcentiaꝫ carnisq̄ˡ ineſt ī delectatōe oīm ſenſuū: ⁊ voluptatē cui ſeruientes depereūt qͥ lōge ſe faciūt a te dn̄e: īeſt aīe ꝑ eoſde ſēſus corꝑis: q̄dā nō ſe oblectandi ī carne ſꝫ exꝑiendi ꝑ carnē vana ⁊ curioſacupiditas noīe cognitiōis ⁊ ſcīe palliata Idē pulcras formas ⁊ varias nitidos ⁊ amenos colores amāt oculi.nō teneāt hec aīam meā: teneat eamdeꝰ qͥ fecit hec bona valde: ſed ipſe ēbonū meū nō hec Idē de vera relig.Miſeri hoīes quibꝰ cognita vileſcūtet nouitatibꝰ gaudēt. libentiꝰ diſcuntqꝫ norūt: cū tn̄ cognitio ſit finis diſcēdi Io. chry: in ſer. In theatro nonſolū vides res infauſtas ſꝫ et audisſpurciloqͥa: ⁊ ex ip̄o inceſſu meretricis ⁊ habitu molliris: vbi auditu etcantū diabolico ledūtur aures tue ⁊vndiqꝫ ꝑcutit̉ mens tua Iſi. ī ſyn̄.noli querē qͥd quiſqꝫ dicat vel faciat:euita curioſitatē: omitte curā que ad.cām tuā nō ꝑtineat Idem oculi pͥmatela libidinis: viſio pͥma ꝯcupiſcentiamulieris Idē de ſum. bo. quidā curioſi d̓lectant̉ audire quoſlibꝫ ſapiētesnō vt veritatē ab eis q̄i