Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Liber tertius pharetre

to vt a chr̄iano corrupto Ber. fugienda ocioſitas sͣ. de nugis Idē cauete ne qͥs parua. sͣ. li. ij. de pctō Glo.Iſi. xviij. omne pctm̄ blaſphemie cōparatū minꝰ eſt. Glo. psͣ. lxviij: grauiꝰ peccat ꝯtēptor ſedentis ī celo maieſtatis qͣꝫ qui crucifixit ābulātem interra paupertatis De occupatione Ca iiijRego: in dia. multū ē ꝙ vniuſEcuiuſqꝫ p̄ſulis mēteꝫ curaꝝ denIſitas deuaſtat: cūqꝫ aīmus diuidit̉ admulta ſit minor ad ſingula: tātoqꝫ eiin vnaqͣqꝫ re ſubripit̉ qͣnto latiꝰ ī pluribꝰ occupat̉ Id̓ in regi. ſicut toto deſiderio debemꝰ curas ⁊ occupatōemhuiꝰ mūdi fuge̓. ita ſi deſit qui p̄dicetoccupatōis onꝰ libēti nc̄e ē humeroſubire Idē qͥ adhuc valetis huiꝰ mūdi occupatōes fugite qꝛ qͣnto qͥſqꝫ ineo ꝓfecerit tanto vt video ab amoredei āpliꝰ decreſcit Idē ī ome. vſu terrene cure a celeſti deſiderio obdureſcit aīmꝰ: et dū ipſo ſuo vſu durꝰ efficitur ꝑ actionē ſeculi: ad ea moliri nonvalet q̄ ꝑtinent ad charitatē dei Id̓ī moꝝ. male hō viuit qn̄ eū ſeculariūnegotioꝝ eſtꝰ illudit ⁊ inqͥetat Id̓ pl̓in hoc mūdo. īfra c. de honore Idemſuꝑ eze. qͥbuſdā prauis mentibꝰ nihileſt laborioſiꝰ qͣꝫ ſi eis p̄cipiat̉ vt ī huiꝰmūdi actibꝰ nō laborēt Aug. de ver a reli. amici huiꝰ mūdi tam timēt abeiꝰ āplexū ſeparari vt nihil ſit eis laborioſiꝰ qͣꝫ huiꝰ ſeculi curis nō laborare Iſi: de ſū. bo. qͣnto qͥſqꝫ curis mūdi maioribꝰ occupat̉ tāto facilioribusvitijs p̄mit̉ Ide mūdi amatores nonſolū ex eo rei ſūt ꝙ īfima pͦ ſūmis appetūt: verūētiā miſeri ꝑ hͦ ꝙ cū grauierūna ad ipſa deſiderata ꝑtingūt Id̓lōge a deo sͣ. li. ij. de or̄one inacceptaAmbr. ī ſer. excitat diuitē occupatu cupiditas: excitat cura ꝑuigil alieii rapiendi: torq̄t īuidia: mora vexat

ſterilitas ꝓuentuū infecūda ꝑturbat:ſolicitat abūdātia Idē ī ep̄i. ⁊ ſi alijsdiues videt̉ ſibi pauꝑ eſt qͥ nō vtitureo qd̓ hꝫ. qͥ adhuc alia rapit: alia deſiderat Leo papa diabolꝰ oīm sͣ. d̓ demonibꝰ li. i. Bern̄. de ꝯtēptū ſane vtexercitij ſpūalis ⁊ puri cordis indicium euidēs ē ꝯtēptꝰ exterioꝝ: ſic eorūdē ſolicitudo certū ſignuꝫ ē mētisinculte Sen. ī ep̄i. qͥſqͥs ſe fortuitismultū dedit: ingētē ſibi materiā ꝑturbatiōis ⁊ īexplicabilē facit. vna hecvia ē ad tuta vadenti: ex t̓na ſiue fortuita deſpicere ⁊ honeſto ꝯtētuꝫ eſſeIdē oīa īpedimenta dimitte: ⁊ vacabone menti: nemo eī ad illā peruenitfortuitis occupatus De mutabilitate CapVRego. ī regi. Si laudibꝰ aliorūletamr̄: ⁊ alioꝝ vituꝑatiōibꝰ frāgimur gloriā nr̄am nō in nobis ſꝫ inaliorū ore poſuimꝰ Idē ī moꝝ. dū corin aduerſis ſꝑat ꝓſpa: ī ꝓſꝑis formidat aduerſa. huc illucqꝫ qͥbuſdā fluctibꝰ voluit̉ ac ꝑ modos varios rerū alternātiū mutabilitate verſat̉ Aug.de paſtoribꝰ hominū temerarijs iudicijs plena ſūt oīa: de qͦ eī multū deſperauimꝰ ſubito ꝯuertit̉ ⁊ fit optimꝰ: d̓qͦ p̄ſūpſeramꝰ ſubito deficit ⁊ fit peſſimꝰ Nec timor gͦ nr̄ certꝰ eſt: nec ſpesnoſtra nec amor noſter certꝰ eſt. quisſit hodie qͥſqꝫ vix nouit ipſe hō: ſi ātvtcūqꝫ nouit: ipſe qͥd ſit hodie. qͥd ātcras erit: nec aliꝰ nec ipſe Idē de meditatōibꝰ Heu me tāte īfelicitatis: tāte ꝑditōis. dū enī q̄ retro ſunt obliuiſcēs: ad ea q̄ an̄ ſt̓ me extēdē volo. ſb̓ito neſcio qͣ miſeria me reclino ad īania ⁊ noxia ꝯſpicio Bern̄. in ſer. qͥconſcīas ſuas in alienis labijs ponūtmō magni mō parui ſūt mō nulli. ẜmꝙ adulātiū linguis vel vituꝑare placuit vel laudare Sen̄. ī ep̄i. hoc habēt inter cetera boni mores placent