Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXXv
Einzelbild herunterladen
 

Liber tertius pharetre

cūdiā ſermōis eoꝝ cognoſcant morepoetaꝝ: qꝛ magis ꝯpōneꝫ verboꝝ qͣꝫſnīam veritatis loquūtur Bern̄. inmedi. multi multa ſciūt ⁊ ſemetipſosneſciūt: alios inſpiciūt: ⁊ ſe ipſos deſerūt: deū q̄rūt ꝑ iſta exteriora: deſerentes interiora ſua qͥbꝰ interior ē deusIdē de xij. gra. o dyna qͥd nc̄e ē vt videas mulieres alienigenas: qͣ nc̄itateqͣ vtilitate: an ſola curioſitate etſi ocioſe vides: n̄ tn̄ ocioſe videris Idē ſerua ꝯmiſſū: caue ꝓhibitū: ne ꝑdas cōceſſuꝫ: qͥd mulierē tuā mortē tā ītēteintueris: qͥd illuc tā crebro vagātia lumina iacis Idē niſi mēs minꝰ ſe curioſe ſeruaret: tua curioſitas tēpus vacuū nō habēt. etſi culpa nō eſt: culpetn̄ occaſio eſt. ⁊ iudiciū vel culpe cōmiſſe vel cā ꝯmittēde Idē mōachꝰ qͥſui negligēs alios curioſe circūſpicitdū qͦſdā ſuſpicit ſuꝑiores: qͦſdā deſpicit īferiores: ⁊ in alijs qͥdē videt qd̓inuidet: in alijs qd̓ irridet: inde fit vtꝓ mobilitate oculoꝝ leuigatꝰ animꝰ.nulla vtiqꝫ ſui cura grauatꝰ: mō ꝑ ſuꝑbiā ad alta ſe erigit: mō ꝑ īuidiā ī imaſe demergit Idē ex inſolenti corꝑismotu recēs aīe morbꝰ dep̄hendit̉. qͣꝫdiu eī a ſui circūſpectōe curioſꝰ torpeſcit īcuriā ſui curioſā in alios facit. qͥeī ſe ip̄m ignorat foras mittit̉ vt edospaſcat Anſel. d̓ ſil̓i. curioſitas ē ſtudiū ꝑſcrutādi ea q̄ ſcire nulla ē vtilitas Sene. ī ep̄i. nil tā dānoſum bonis moribꝰ qͣꝫ īcurioſo ſpectaculo deſidere. tūc eī ꝑ voluptatē faciliꝰ vitiaſubrepūt De negligētia .c. viijRego. ī moꝝ. Si curare parua(negligimꝰ īſenſibilit̓ ſeducti ſtatim audent̓ etiaꝫ maiora ꝑpetramusIdē plerūqꝫ de bonis ꝑ icurie vitiūmala naſcunt̉ Idē iniqͦꝝ mētes qͥ dāna ſua ꝯſiderare negligūt integritatēſuā qͣi neſciētes ꝑdūt: amittūt nanqꝫa corde īnocētiā: ab ore veritatē: a car

ne ꝯͣtinētiā: ⁊ ꝑ acceſſū tꝑis ab etatevitā Idē ī regi. duꝫ dīna p̄cepta nosmoneant ꝓximos ſicut noſmet ip̄osdilige debe: nō parue negligētie ē p̄cepta dei deſpice̓ ⁊ qd̓ ſibi qͥs metuitalij nō timē Id̓ ī paſ. ſi a circūſpectionis ſolicitudine cor deſtituit̉ vulneribꝰ aꝑit̉: qꝛ hoſtis callidꝰ tāto liberiuspectꝰ ꝑcutit: qͣnto nudū a ꝓuidentielorica dep̄hēdit Augꝰ de verb̓. dorSic hoīes negligūt vitā ſuā vt nolīthabē malā rē niſi ip̄am Idē tu vulnꝰīfra li. iiij. de taciturnitate Idē de natura ⁊ gr̄a cū vbiqꝫ ſit pn̄s qͥ multismodis ꝑ creaturā ſibi ſeruiēteꝫ auerſum vocꝫ: doceat credētē: ꝯſolet̉ ſperātē: diligentē adhortet̉: conātē adiuuet: exaudiat dep̄cātē: nō tibi deputatur ad culpā qd̓ īuitꝰ ignoras ſꝫ ꝙ negligis q̄rere qd̓ ignoras. neqꝫ illud ꝙvulnerata mēbra nō colligis: ſꝫ ꝙ nōlentē ſaciare ꝯtēnis Io. chrv. de cōpūct. cor. ſi forte in corꝑe parū aliqͥdmorbi pulſauerit: ſtatiꝫ ⁊ medicos adhibemꝰ ⁊ pecuniā ꝓfūdimꝰ ⁊ oī obuātia q̄ ꝯpetit gerimꝰ: nec priꝰ ceſſat̉qͣꝫ q̄ moleſta ſūt mitigent̉. aīa vero cūqͦtidie vulneret̉: cū ꝑ ſingula lanieturvrat̉ p̄cipitet̉ ⁊ modis oībus pereatnec parua qͥdem ꝓ ea nos cura ſolicitat Idē nō aīa ꝓ corꝑe ſꝫ corpꝰ ꝓ aīafactū eſt. qͥ ergo qd̓ pͥmū ⁊ meliꝰ ē negligit: et qd̓ inferiꝰ eſt excolit vtrunqꝫ corrūpit Idē certū ē ꝙ oēs pariter corrrupat ⁊ abſumat īcuria dumnemo ē qͥ vel oportuna p̄beat: vel importuna ꝓhibeat Idē ſuꝑ ioh̓. om̄irei magis parce̓ oꝫ qͣꝫ tēpori. aurū eīſi ꝯtēpſeris poteris rurſꝰ vel id ip̄mvel aliud recuꝑare. tempꝰ vero ſi ꝑdideris difficile id reſumes Ber. ī meditatio: qͣnto diutiꝰ nos deꝰ expectatvt em̄demur tāto diſtrictiꝰ iudicabitſi neglexerimꝰ Id̓ de ꝯtēp. mū. nihip̄cioſiꝰ tꝑe. ſꝫ heu nihil hodie vilius