¶ De periculoſis
pericASClxxix
ciſmꝰ ē: ⁊ magnū vitiū turpe qͥd velnarrare vel face̓ Ber. ī ſer. dū ocioſatqͣꝫ minima ſꝑnimꝰ ad turpia int̓dū ⁊īhoneſta dilabimur ¶ De mēdacioGre. ī moꝝ. deꝰ mēdatio nr̄o nō eget:qꝛ veritas fulciri nō q̄rit auxilio falſitatis Idē ſūmoꝑe cauēdū ē oē mēdaciū: qͣꝫuis nōnūqꝫ ſit aliqd̓ genꝰ mendacij culpe leuioris .ſ. ſi qͥſqͣꝫ bn̄ficiuꝫp̄ſtādo m̄tiat̉ Id̓ īcaute ſt̄ hūiles qͥ ſemē dacio illaq̄ant: dū arrogatiā vitātīmo mētiēdo ſuꝑbiūt qui ꝯtra veritatē ſe erigūt quā relinquūt Id̓ aͥſqͥsexpoſitor. īfra li. iiij. de doc. bo ¶ Iſi.ī ſyn̄: caue mēdaciū ī oībꝰ: mēdacio etfides tollit̉: error īducit̉: veritas abolet̉: nullū mēdaciū p̄t eē iuſtū Idē d̓ſū. bo. teſtis falſidicꝰ tribus ē ꝑſonisobnoxiꝰ: pͥmū quidc d̓o: quē ꝑiurādotēnit. ꝯſeq̄nt̓ iudici: quē mētiēdo fallit: poſtremo īnocēti: quē mētiēdo ledit Id̓ nōnūqꝫ peiꝰ eſt mendaciū meditari qͣꝫ loqͥ. nā int̓dū qͥſqꝫ īcautꝰ ſolet ex p̄cipitatōe loqui medaciū. meditari āt nō p̄t niſi pͦ ſtudiū ¶ Aug. īench̓. vtiqꝫ ꝟba ꝓptē̓a ſt̓ īſtituta: nōꝑ q̄ īuicē ſe hoīes fallāt: ſꝫ ꝑ qͦ ī alterius quiſqꝫ notitiā cogitatōes ſuas ꝑferat Id̓ mihi videt̉ oē mendaciū eſſepctm̄ qͥdē: ſꝫ multū int̓eſſe qͦ aīo ⁊ dequibꝰ rebꝰ qͥſqꝫ mētiat̉ Ide̓ oē mēdaciū ideo dicēdū eſt eſſe pctm̄: qꝛ hō n̄ſolū qn̄ ſcit ipſe quid veruꝫ ſit: ſꝫ etſiqn̄ errat ⁊ fallit̉ ſicut hō. hoc d̓bꝫ loq̄qd̓ aīo gerit: ſiue illud verum ſit. ſiueputet et nō ſit Idē in li. de mendacioMendaciuꝫ ē falſa ſignificatio vociscū intētiōe fallēdi Idē de vera reli.ineſt oī mentiēti volūtas fallēdi: etiāſi nō eī credat̉ Idē de doc. xp̄i. nemomentiēs ī eo qd̓ mentit̉ ſeruat fidē̓. hͦnā vult vtiqꝫ: vt cui mentit̉ ſibi fidēadhibeat: quā tn̄ ei mentiendo nō ſeruat: oīs aūt fidei violatorⁱ iniquꝰ eſtDe iuratiōe ¶ Augꝰ de mendacio
dico vobis nō iurare oīo ne ſcꝫ iurādo ſemel ad facilitatē iurādi veniaturex facilitate ad ꝯſuetudineꝫ: ⁊ ex ꝯſuetudine ī ꝑiuriū decidat̉ Id̓ ſuꝑ cano.iaco. Falſa iuratio exicioſa eſt vera iuracio ꝑiculoſa: nulla ſecura Idem qͣꝫgraue pctm̄ ē ꝑiurare ꝯpēdiū tibi dedit ſcpͥtura dicēs Noli iurare Idc̄. ꝑiuriū p̄cipiciū ē. qͥ ergo iurat iuxta p̄cipiciū ē. qͥ verū iurat: nō peccat qͥdeſꝫ iuxta pctm̄ ē. qͥ vero nō iurat oīo:lōge eſt a p̄cipicio ⁊ a pctō Idē qͥ iuramentū exigit ab alio: multuꝫ int̓ eſtſi neſcit illū falſū iuraturuꝫ: an ſcit. ſiei neſcit: et ideo dicit: iura mihi vt fides eī fiat: nō audeo dice̓ eē pctm̄: tn̄hūana tentatio ē. ſi aūt ſcit eū nō feciſſe: et cogit iurare: homicida eſt. ille eīſuo ꝑiurio ſe ꝑimit Idē in ep̄i. Sinedubio minꝰ malū ē ꝑ deū falſū iurareveracit̓: qͣꝫ ꝑ deū verū iurare fallacit̓.qͣnto eī ꝑ qd̓ iurat̉ magis eſt ſcm̄: tātomagis eſt penale ꝑiurium ¶ De blaſphemia ¶ Greg. ī mora. filij ī cordibꝰdeo male dicūt: cū recta nr̄a oꝑa a nōreis cogitatōibꝰ ꝓdeūt: cū bo ī aꝑtoexerūt: ſed noxia in occulto moliunt̉Idē ibidē deo qͥppe maledicūt cū ſe ⁊ab illo accepiſſe vires intelligūt: ſꝫ tn̄de eiꝰ muneribꝰ ꝓpriā laudē q̄rūtAugꝰ. de vera reli. blaſphemia ē cuꝫaliqͣ mala dicūtur de bonis Itaqꝫ iāvulgo blaſphemia ē vbi mala verbade deo ¶ Glo Augꝰ eph̓. iiij. blaſphemia eſt ꝑ quā de deo ipſo falſa dicunt̉et ideo peiꝰ eſt blaſphemare qͣꝫ peierare: qꝛ peierādo falſe rei adhibetur teſtis deꝰ: blaſphemādo de ipſo deo falſa dicunt̉ Idē ſuꝑ ioh̓. flagellatus ēxp̄s flagellis iudeoꝝ: ſꝫ nō minꝰ flagellat̉ blaſphemijs falſoꝝ xp̄ianorumIo. chry. ſuꝑ ioh̓. glorificemꝰ deū: nōꝑ fide ſolū: ſꝫ etiā ꝑ vitā. qꝛ neqͣqͣꝫ eritgloria: ſꝫ blaſphemia. nō eniꝫ ita blaſphemat̉ deꝰ a gentili exiſtente inqͥna
A ij