Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber tertius pharetre

dū eſt qui furore cecitatis vſqꝫ ad verba ꝓrupūt maledictionis: niſi hoc qd̓apl̓s ait: neqꝫ maledici regnū dei poſſidebūt Prouer. xxvi. a. maledictūfruſtra ꝓlatū ī quēpiā d̓uoluet̉ Int̓l̓.ī ꝓferētē ibidē glo. ē aliqd̓ maledictūiuxtā dīnā iuſticiam vt excōicatioIo. chry. de ꝯpū. chrs orare nos procalūniātibꝰ iubꝫ. nos āt inſidias ⁊ dolos ec̄ amicis ꝯcīnamꝰ. chr̄us maledicētibꝰ bn̄dice̓ iubꝫ: nos aūt ecōtrarioaut pͥores maledicimꝰ: aut maledici alteriꝰ multiplicata maledc̄a reſtituimꝰ De detractiōe Gre. ſuꝑ Eze. ꝑuerſoꝝ derogatio vite nr̄e approbatōē: qꝛ iā on̄dit̉ aliqͥd iuſticie nos hr̄e ſi̓illis diſplice̓ īcipimꝰ qͥ nō placēt deoId̓ ne ī moderatis. īfra de ifa: Iſi.ī ſyno. detractio graue crimēcͣ: detractio grauis dānatio ē Ide̓ nūqͣꝫ detrahes ſi te bn̄ ꝑſpexeris Id erit illeapud deū. īfra de credul. Io. chry.ī ſer. ad ꝯdēnādū ceteros oē vite nr̄etp̄s abſumimꝰ a qͦ vitio neqꝫ ſeculi hominē: neqꝫ mōachū vllū facile inuenias libeꝝ Hier. ī ep̄i. qꝛ hoīes ſumꝰet int̓dū ꝯtra ānoꝝ maturitatem pueroꝝ vitijs labimur Si me vis corrigi de linq̄ntē aꝑte īcrepa tm̄: ne occulte mordeas Ber. ſuꝑ can. vnꝰ ē detractor qͥ loquit̉ ⁊ vnū tm̄ verbū ꝓfert: ⁊ tn̄ illud vnū ꝟbū vno ī momēto: multitudinis audiētiū dū aures īficit aīas int̓ficit Idē d̓ ꝯſid̓. detrahe̓an̄ detrahētē audire qͥd hoꝝ dānabiliꝰ ſit non facile dixerim Anſelꝰ. deſimi. tria ſūt genera homicidij q̄ pariplectunt̉ pena: int̓fectio hoīm: detractio ꝓxīoꝝ: odiū frat̓nū Id̓ detractōē qͦtiēs qͥs aliqͥd ea ītētōe de aliqͦ dic̄vn̄ ipſe minꝰ amari vel minꝰ appreciari poſſit De adulatōe Gre. ī diaMoris eſt vt occupato in multis aīoadulatio valde ſb̓ripiat: ſi ab ipſo cordis hoſtio neqͣqͣꝫ fuerit citiꝰ repulſa

Id̓ ī regi. nec nouū: nec rep̄henſibileē ī eligēdo ep̄o populi ſe vota ī duaspartes dīde̓: ſꝫ graue ē qn̄ ī hmōi cauſis nō ex iuditio: ſꝫ ex ſolo fauore adulatiōis venit electio Id̓ ī ome. vix ꝓculpa ſua quēpiā aꝑta voce rep̄hēdimꝰ: ⁊ adhuc qd̓ eſt grauiꝰ aliqn̄ ſi ꝑſona ī hͦ mūdo potēs ſit eiꝰ forſitā ⁊ eirata laudant̉: ne ſi auertat̉ ꝑ iracūdiāmunꝰ ſb̓trahat qd̓ īpendebat Amb̓de of. nō ē vera amicicia vbi ē fallaxadulatio Id̓ ꝓſpiciēdū ē ne adulātibꝰ aꝑiamꝰ aure: emolliri eī adulatiōen̄ ſolū fortitudīs non eē. ſꝫ ec̄ ignauievidet̉ Auꝰ. de qōni. ve. ⁊ no. te. adlator ē qͥ iō dat ꝯſēſuꝫ ne offēdat euꝫquē optat hr̄e ꝓpiciū Id̓ de tri. ſi inimicꝰ īſultat ferendꝰ ē: amicꝰ āt fi erratdocēdꝰ: ē ſi docꝫ audiēdꝰ: laudator vtro ⁊ errās ꝯfirmat errorē: ⁊ adulāsillicit ī errorē Hiero. ī glo. mat. xi.rigida vita ⁊ p̄dicatio vera declinaredꝫ molliū palacia q̄ freq̄ntāt mollibꝰīduti adulātes qͥ ponunt puluinariaſb̓ cubito: qͥ vitā palpāt peccātiū: nōpūgūt vt vel ſic aliqͥd venent̉ Ber.hꝫ vera. īfra li. iiij. dr amici. Glo. ſuꝑpsͣ. lxix. plꝰ nocꝫ lingua adulatoris qꝫmanꝰ ꝑſecutoris. Sen̄. ī ep̄i. illud p̄cipue nos īpedit qꝛ cito nobis placemꝰſ īuenimꝰ qͥ nos bonos viros dicat:qͥ prudētes: qͥ ſcōs: ⁊ nō ſumꝰ Deſuggeſtiōe Gre. ſr̄ eze. hi qͦ ⁊ aliosad iniqͥtatē ſuadēdo ꝑtrahūt ī ſemeteip̄is miniſteriū demonū ſuſcipiūt.Hiero: in ep̄i. cū de aliqͥbꝰ qͥ ſcm̄ nom̄profitēt̉ aliqͥd criminuis vel falſi ſonuerit vel veri qͥcquid patuerit: inſtātmali ſatagūt ābit: vt de alijs oībꝰ hͦcredat̉ Iſi. de ſū. bo. detertores ſūt qͥſiue doctrīs ſiue exēplis vitā moresqꝫ bonoꝝ corruput his qͥ ſb̓as alioꝝp̄diaqꝫ diripiūt De turpiloquioBier. ī ep̄i. nō flagito lingue nitorēſꝫ aīe puritatē: apd̓ xp̄ianos eī ſoleo-