Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

De periculoſisCII

Clxxvii

pēſant̉ ex corde. Id̓. qͥ ꝟba ſua mētirineſciūt ꝓculdubio ad ocioſa dicta dilabūtur in qͥbꝰ ſi ſe minime reprehendūt ſtatī ad noxiā ⁊ ꝯtuelioſa ꝓſiliūtIde ī dialo. loquēdo cū ſecularibꝰfit vt ab ocioſis ad noxiā: a leuibꝰ adgrauiora veniamꝰ: ⁊ os nr̄m ab oīpotente dn̄o tāto minꝰ exaudiat̉ ī preceqͣnto āpliꝰ inqͥnat̉ ſtulta locutōe. Iſi.de ſū. bo. qͣd riꝑtita ē loquēdi ro. qꝛ vl̓bonū bn̄ vel malū male: ſeu bonū male: ſeu malū bn̄ ꝓfert̉. Bonū qͥppe bn̄loquit̉ qͥ ea q̄ rc̄a ſūt hūilit̓ ānūciarevidet̉. Valū male loquit̉ qui qd̓ libetflagitiū ꝑſuade̓ conat̉. Bonū male loquit̉ qd̓cūqꝫ rectū arrogant̉ p̄dicareſentit̉. Malū bn̄ loquit̉ qͥ aliqd̓ narrādo vitiū deteſtat̉: vt ab eo hoīes auertant̉ Augꝰ. ſr̄ cano. iacob Linguafacilitatē hꝫ motꝰ ī vdo poſita ē: facile ī lubrico labitur: qͣnto illa citiꝰ ⁊ faciliꝰ mouet̉: tāto tu aduerſus illā fixꝰeſt oDe multilo greginquio.moꝝ. Certū eſt ꝙ verboſꝰ vir iuſtificari neq̄at Idē mētis iuſtitia deſolat̉qn̄ ab īmoderata locutiōe nō ꝑtit̉Ideꝫ ī paſt. qꝛ muruꝫ ſilētij nō kꝫpꝫ inimici iaculis ciuitas mētis: ⁊ cūſe ꝑ multa verba extra ſemet ipſā eijcit apertaꝫ ſe totā aduerſario oſtēditquā ille tāto ſine labore ſuperat qͣntoet hec eadeꝫ q̄ vincit̉ ꝯtra ſemet ipſāꝑ multiloquiū pugnat ꝓue̓. xxv. Sic̄vrbs Idē ſuꝑ eze. Ualde difficileeſt vt qui multa loquit̉ nō ec mētiat̉.Iſi. ī ſyno. Loqͥ multū ſtultitia eſt etvox inſipiētis in multiplicatōe ẜmonis Idē Multioquiū n̄ declinat pctm̄fluuiꝰ enī exūdās cito colligit lutum:zGrego. in moꝝ. De Nugle ꝯcioſū verbuꝫeſt qd̓ aut rōne iuſte nc̄itatis aut ītētiōe pie vtilitatis caret Idē. qui verba. sͣ. eodeꝫ. Amb. ſr̄ btī īmaculati.

Nō mediocre ꝑiculū ē cū hēas tātaeloquia dei ⁊ oꝑa que fecit in geneſiin exo. in leuit. nue. deutēo. ieſu naue.Iudicū li. regū atꝫ eſdre: ⁊ q̄ dixit etque fecit in euāgelio in actibꝰ apl̓orūſi illis pret̓miſſis loqͣris: que ſeculi ſt̓audias que vana ſunt ⁊ ocioſa Iſiin ſyno. Sermo vanus vane ꝯſcīe index eſt. Mores eī hoīs lingnā pādit ⁊qualis ẜmo oſtēdit̉: talis ⁊ aīmꝰ ꝯprobar̉ Ideꝫ de ſum. bo. Uani ſermones ī ore xp̄iani nō debēt īueniri Nāſicut malos mores bōa colloquia corrigūt: ita praua colloquia bonos mores corrupūt Io. chry. ſuꝑ Math̓.Oīs ſermo vanꝰ qui dr̄: īmundo ſpūdictāte ꝓferr Hiero. in ep̄i: Quicqͥd nō edificat audiētes in periculuꝫvertit̉ loquentiuꝫ Ber. in apolog.Uo bis ꝯueniētibꝰ in vnū: vt apoſtoli verbis vtar iā nō eſt dn̄icā cenā maducare. pane̓ quippe celeſteꝫ nemo eſtqui requirat: nemo qui tribuat: nihilde ſcripturis ſacris quiſqͣꝫ loquit̉: nihil de ſalute agitatur aīarū: ſed nugeet riſus ⁊ verba multa ꝓferunt̉ in vetū Ideꝫ de precep. ⁊ diſ. Stultiloquia ⁊ vaniloquia nūqͣꝫ niſi ꝯtra mādata dei vſurpant̉. pctā quippe ſunt ⁊deꝰ prohibꝫ om̄e pctm̄: et tn̄ venialiano criminalia reputant̉: excepto cū ꝑꝯtēptū vertunt̉ in vſum ⁊ ꝯſuetudinē: ⁊ tūc nō pctī ſpēs: ſed peccātis ītētio penſat̉ Idē d̓ ꝯſide. Fugienda ocioſitas mat̉ nugaꝝ: nouerca virtutū Inter ſeculares quippe: nuge nuge ſunt: ī ore ſacerdotis blaſphemie:interdū tn̄ ſi incidāt ferende fortaſſisreferende nūqͣꝫ: magis interueniēduꝫcaute ⁊ prudent̓ nugacitati IdemCōſecraſti os tuū euāgelio: nugis igitur iam os aperire illicituꝫ eſt. aſſueſcere vero nugas loqui ſacrileguꝫ eſtLabia ſacerdotis ait propheta cuſtodiunt ſcientiam et legem et ex ore