Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber tertius pharetre

eius requirūt legē: nō nugas ꝓfectoaut fabulas Idē verbū ſcurrile abore ꝓcul ſit ⁊ ꝓcul ab aure relegādūeſt. Fede eī ad cachinnos moueris: ſꝫfediꝰ alios mouēs De iactātia Ereī moꝝ. ꝓcaces quiqꝫ ec nota iactātesꝓferunt vt loq̄ntes docti videant̉deant̉. Idē eo ipſo ſuꝑbiēs ab integritate ſalutis corruit: qͦ iactātia cuiuſlꝫꝟtutis ītumeſcit Id̓ arrogātes ſinō inueniūt voces hoīm qͣs inhiant̉expectāt ipſi ſcīaꝫ ſuā laudātes predicāt Idē in paſto. elegit patiens qͥlibet mala ꝑpeti qͣꝫ ꝑ oſtētatōis vitiuꝫbona ſua occulta foris publice cognoſci: at ꝯtra eligit arrogās boͣ de ſe velfalſa iactare ne mala poſſit vel minīaꝑpeti Iſi. de ſū. bo¶ Culpabilit̓ manͤ ad dn̄m exꝑādit qui facta ſua iactāter ꝓdit Ber. de xij. gra. Vonachiactator aūt loquet̉ aūt rūpet̉ Pleneſt eī ſermonibꝰ ⁊ coartat eū ſpūs vteri ſui ꝓptē̓a ſitit ⁊ eſurit auditores qͥbꝰ ſuas iactet vanitates De excuſatiōe Gre. in ome. ſūt multi qͥ pͣuitatēſuā ex alienis pͣuitatibꝰ tuent̉. qꝛ eī alios talia feciſſe cōſiderāt ſe hec face̓ licent̓ putāt Idē in moꝝ. Uſitatuꝫhumani generis vitiuꝫ eſt ⁊ libendopctm̄ ꝯmittē ⁊ cōmiſſū negādo abſcōdere ⁊ ꝯuitiū defendēdo multiplicat̉ Id̓ Sūt nōnulli qui neqͣqͣꝫ deflētqd̓ faciūt: ſꝫ etiā laudare ⁊ detēde̓ nōdeſiſtūt: et nimirū cū defendit̉ culpagemīat̉ Idcͣ Suꝑbie vitiū ē vt qd̓de ſe fatei qͥſqꝫ qͣi ſpōte dignat̉ hͦ ſibidici ab alijs dedignet̉ Hiero. ī ori.ſuꝑ oſe. Libent̉ vitijs nr̄is applaudimꝰ ⁊ ſuꝑati voluptatibꝰ obtēdimuscarnis infirmitatē aut dura maioruꝫīperia Idē Nihil oīo agimꝰ. infra decōſolatōne mala Iſi. de ſū. bo. Eſtqͦrūdā excuſatio ꝑuerſoꝝ qui dū proſuis facinoribꝰ arguūtur verba iuſtorū ꝓ cenſura declināda obijciūt reſer-

uātes ſe dīno iudicio: qͦ puniēdi ſuntduriꝰ dn̄ tꝑalit̓ cōtemnut iudicari abhoībꝰ Ber. ſr̄ cā. ī aīaꝫ peccat ſuā qͥexcuſat dū arguit̉: repellens ꝓinde aſe indulgentie medicinā ⁊ ſic vitā ſitbi int̓cludēs et̓nā Idē de xij. gra.Multis modis fiūt excuſatōes ī peccatis: aut eī dicit qui ſe excuſat nō feci: aut feci quidē ſꝫ bn̄ feci: aut ſi male nō multū male: aut ſi multū male n̄mala intentiōe: ſi auteꝫ de illa velutadā vel eua ꝯuincit̉ aliena ſuaſiōe excuſare ſe nitit̉ Ideꝫ ſuꝑ qͥ habitat.Oēs aliqn̄ cade nc̄e eſt: dū in hoc ſeculo detinent̉: ſꝫ alij quideꝫ collidunt̉alij nō. qꝛ dn̄s ſupponit manū ſuā. verū hoc int̓eſt int̓ eoꝝ caſus ꝙ iuſtꝰ ſuſcipit̉ a dn̄o iōqꝫ reſurgit fortior. iniuſtꝰ āt cū ceciderit nō adijciet vt reſuigat: īmo vero aut in pudorē noxiumaut in pudenciā cadit: aut eī excuſatqd̓ fecit ⁊ hoc eſt pudor adducēs peccatū: aut fit ei frōs meretricis ⁊ iamnec deum timet: nec hoīes reueret̉Amb. in apolo. Aliqui hoīes cū a ſacerdotibꝰ corripiunt̉ pctm̄ ſuū aggrauāt dū negare cupiūt aut defende̓Aug. nō nulli. sͣ. li. i. de militibꝰ: Glop̄s. lxix. malū eſt peccare: peiꝰ ē yſeuerare: ſed ꝑnitioſiꝰ eſt defendendo ſe indeū culpā refūdere De accuſatiōeGre. in moꝝ. inuidi dn bonū quod vident accuſare nequeūt excecati malicia malū qd̓ nō vident ad accuſatōeꝫq̄rūt Iſi. ī ſyno. Nullū iudices ſuiſpitōis arbitrio: an̄ ꝓba: ⁊ ſic iudicanō em̄ qui accuſat̉ ſꝫ qͥ ꝯuincit̉ reꝰ eſt Augꝰ. de ſermo dei in mōte. Accuſare vitiā officiū eſt viroꝝ bonorū ⁊beniuoloruꝫ De murmuratiōeGre. ī om̄. ſi iuſta place̓ d̓o ſcimꝰ pataūt nulla niſi q̄ dn̄o placuerint poſſimꝰ iuſta ſunt cūcta q̄ patimur Unde