Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber ſcd̓s pharetreDe principaliū

entia vera eſt q̄ ec̄ ip̄m amat quē portat. Nā tolerare ⁊ odiſſe nō eſt ꝟtuspatiētie ⁊ māſuetudīnis: ſꝫ velamētūfuroris Idē ī dialo. Ego virtuteꝫpatīe ⁊ ſignis ⁊ miraculis maiorē credo Ide ī omē. Tribꝰ modis ꝟtꝰ patientie exerceri ſolꝫ. alia nāqꝫ ſūt qͥ adeo. alia q̄ ab ātiqͦ aduerſario. alia q̄ aꝓxīo ſuſtinemꝰ. A pͥmo nanqꝫ ꝑſecutōes ⁊ dāna ⁊ ꝯtumelias. ab antiqͦ aduerſario tētamēta: a deo flagella toleramꝰ Idē Perfectꝰ aduerſariꝰ vincit̉ qn̄ mēs nr̄a ⁊ int̓ tentamenta diaboli a delc̄atōe atꝫ ꝯſenſu oībꝰ modisrefrenat̉: ⁊ int̓ ꝯtuelias ꝓximi cuſtodit̉ ab odio: ⁊ int̓ flagella dei cuſtodit̉a murmuratōe Id̓ Patīa ē alienamala eqͣnimit̉ ꝑpeti: ꝯtra eū qͦꝫ qͥ mala irrogat nullo dolore morderi. Id̓ille veracit̓. īfra li. iiij. de letitia Io.chry. ī oꝝ. ſr̄ illud mat. v. audiſtis qꝛdc̄m eſt oculū ꝓ oculo ⁊cͣ. Primꝰ gradꝰ patīe eſt nō recipe̓ īiuſticiā. Scd̓spoſtqͣꝫ recepta eſt: nō velle vindicariTertiꝰ eſt nō face̓ vexāti hec q̄ paſſeſt: ſꝫ qͥeſce̓. Quartꝰ tribue̓ ſeip̄m ī patiendo mala. Quintꝰ ⁊ āpliꝰ tribue̓ qͣꝫipſe vult qͥ fecit. Sextꝰ n̄ odio hr̄e euqͥ oꝑat̉ hec. Septimꝰ eſt dilige̓. Octauꝰ ⁊ bn̄face̓ Nonꝰ ⁊ deū ꝓ ipſo deprecari Id̓ ſr̄ ioh̓. Nō memoriā malorū heamꝰ in eos qͥ nos ledūt. ſꝫ redarguamꝰ eos ⁊ ploremꝰ: ploratū enī digni ſūt: nō qͥ patiunt̉. ſꝫ qͥ male faciūtNā ſeip̄os qͥdē maxīe ledūt ⁊ amarꝭ⁊ calūniator ⁊ qͥcūqꝫ alij aliqd̓ malūfacit. nobis āt ꝓſūt maxime niſi nosipſos vindicauerimꝰ Augꝰ. ſr̄ ioh̓.Pro dilectōe dei debemꝰ patient̓ ꝑſecutōes ⁊ mūdi odia ſuſtinē. nc̄e ē eīvt nos oderit qͦs cernit nolle qd̓ diligit Idē ī li. de patīa. Nō ſic̄ oēs qͥſciūt ꝑticipes ſt̓ ſcīe. ita nec oēs qͥ patiūt̉ ſt̓ ꝑticipes patīe. ſꝫ qͥ paſſiōe rc̄evtunt̉: hi patīe ꝟitate laudāt̉: hi patīe

munē coronāt̉ Id̓ In̄ ē patīa iuſtorn vera: vn̄ eſt ī eis charitas dei veraet in̄ ē patiā iniqͦꝝ fl̓a: vn̄ ē ī eis cupiditas mūdi ꝑuerſa Id̓ Patīa paupeꝝ xp̄i: ſꝫ ditādoꝝ hēdū xp̄i n̄ ꝑibitī et̓nū: nō qꝛ illic patient̓ ferre deamꝰſꝫ qꝛ ꝓ his q̄ h̓ patient̓ ꝑtulimꝰ illicet̓na btīdine ꝑfruemur Idē Iobſuſtinēs ī carne dolores ſuos: ī cordeerrores aliēos: ꝯiugꝭ. corripiebat īſipientiā: amicos docebat ſapīaꝫ ⁊ ẜuabatvbiqꝫ patīaꝫ Id̓ de mori. cc. Perpetiēda ſt̓ vitia multitudīs vt curē⁊ pͥꝰ tolerāda qͣꝫ ſedāda eſt peſtilētia. Id̓ ī li. de ouibꝰ Tolera q tolēatꝰes ſi ſꝑ bonꝰ fuiſti hēto mīaꝫ. ſi aliqn̄malꝰ fuiſti noli ꝑdē memoriā: ſꝫ hētoꝯpaſſiōeꝫ ⁊ quis ē ſꝑ bonꝰ? Si te deꝰdiligent̓ diſcutiat faciliꝰ te īueniet ecnūc malū qͣꝫ tu te ſꝑ bonū: gͦ tolerādaſt̓ zizania int̓ frumētū Id Uis deſiderioꝝ. īfra li. iiij. de deſide. Amb.ſr̄ lu. Chr̄s voluit ab apl̓o ſuo tradivt tu a ſocio deſertus a ſeruo proditꝰ moderate feras tuū erraſſe iudiciūꝑiſſe bn̄ficiū Hiero. ī ep̄i. libēs nūctorm̄ta patiar vt tūc futura mihi gl̓iaẜuet̉. Nō enī iudicabit dn̄s bis in idipſū Iſi. d̓ ſū. bo. Aduerſꝰ ꝯuitiū līgue fortitudo ē adhn̄da patie: vt tentatio verbi q̄ foris īpugnat tolerātieꝟtute victa diſcēdat Ber. ī ep̄i. vera patia ē pati vel age ꝯtra qd̓ libeatſꝫ n̄ pret̓ qd̓ liceat Idē ī ſer. eſt hōpacatꝰ qͥ bona ꝓ bonis reddēs qͣntū īſe ē nemini vult noce̓. Eſt aliꝰ patiēsqͥ n̄ reddēs malū ꝓ malo ec potēs eſtſuſtinē noce̓tē: Eſt ec pacificꝰ qͥ boͣ ꝓmalis reddens in promptu habꝫ ꝓdeſſe nocenti. Primꝰ quidē paruulꝰ ē⁊ facile ſcādalizat̉: nec facile qͥ hmōi ēin hoc ſeculo neqͣm ⁊ pleno ſcandalispoterit obtinē ſalutē. Scd̓s vt ſcpͥtūeſt in patīa ſua poſſidebit aīam ſuamNā t̓tiꝰ qͥdē nō mō ſuaꝫ poſſidet ſꝫ