Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber ſcd̓s pharetreDe principaliū

factū: qꝛ pꝰ factū ſera retractio Id̓ī medi. hēs domū o aīa ſꝫ cito caſuraeſt domꝰ tua: tu quoqꝫ niſi aliā ꝓuideris vento ⁊ pluuie exponēda Idēin ſer. In oībꝰ oꝑibꝰ tuis memorarenouiſſima: horrorē mortis: iudicij tremendū diſcrimē: ardētis gehēne metū: ab oculis cordis tui nullatenꝰ patiaris elōgari Ideꝫ. Cū iudiciū carnis ex aīa pendeat nihil carni p̄t vtiliꝰ qͣꝫ ſalꝰ aīe ꝓuideri: vt videlꝫ ī tꝑeſit reſpectꝰ illiꝰ ⁊ ſocia paſſiōis felicitatis quoqꝫ conſortium mereaturDe. fortitudine Ca. xxxiRegor̄. in moꝝ. Iuſtoꝝ fortituDo ē. carnē vicē ꝓprijs voluptatibus ꝯtraire: delectatōeꝫ vite pn̄tis extingue̓: huiꝰ mūdi aſꝑa ꝓ et̓nis p̄mijsamare: ꝓſꝑitatis blādimēta ꝯtēnere:aduerſitatis mētū ī corde ſuꝑare. Id̓Qui ī aucͣtoris ſui amore roborant̉ qͦmagis ī cōcupita dei fortitudine ꝯualeſcūt: eo a ꝓpria virtute deficiūt: ⁊ qͦrobuſtiꝰ et̓na appetūt: eo fortius a tꝑalibꝰ ſalubri defectiōe laſſant̉ IdemTāto ſe vnuſqͥſqꝫ ad fortitudinē ꝓfeciſſe veriꝰ demonſtrat: qͣnto aliena mala eqͣnimiꝰ tolerat Idem ī regi. Mores meos bn̄ hēs ꝯgnitos: qꝛ diuporto. ſꝫ ſi ſemel delibēauero nō portareꝯtra ꝑicula letꝰ vado Hiero. ī epiſtNihil eo fortiꝰ qͥ vincit diabolū: nihilībecilliꝰ qͥ a carne ſuꝑat̉. Idē ī ori.ſuꝑ iſa. Fortitudo atqꝫ ꝯſtantia via regia eſt: a qͣ declinat ad dexterā qͥ temerariꝰ eſt ⁊ ꝑtinax: ad ſiniſtrā qui formidoloſus eſt ⁊ pauidꝰ Aug. ad hierode ſnīa iacobi apl̓i. Qui vera virtutefortis eſt: nec temē audet: nec īcōſultetimet Ambro. de of. Eſt fortis qͥ ſein dolore aliqͦ ꝯſolat̉ ⁊ reuera iure eafortitudo vocat̉ cū vnuſqͥſqꝫ ſeipſumvincit: iram cōtinet: nullis illecebrisemollit̉ atꝫ īflectit̉. nō aduerſis ꝑturbat̉: non extollit̉ ſcd̓is: ⁊ qͣi vento qͦ-

dā variaꝝ reꝝ circūfert̉ mutatiōe.Idē Nō in īferenda ſꝫ depellēda īiuria lex virtutis eſt. qui eī nō repellita ſocio iniuriā ſi p̄t: taꝫ eſt in vitio qͣꝫille qui facit Idem Fortitudo inuicta eſt ad labores. fortis ad ꝑicula: rigidior aduerſus voluptates. dura aduerſus illecebras: quibus aurē deferre neſciat: nec vt dicit̉ aue dicat: pecuniā negligat: auariciā fugit tanqͣꝫ labēqͣndā q̄ virtutem effeminet. Idemſuꝑ lu. Fortitudo aīm corpꝰqꝫ confirmat: nec ꝑturbari ſinit timore aliquovel dolore Sene. in ep̄i. Sapiēs ⁊fortis ad oēm īcurſuꝫ inuictꝰ: intentnō ſi pauꝑtas: nō ſi luctꝰ: non ſi ignominia: nō ſi dolor impetū faciat̉. pedērefert int̓ritꝰ: ⁊ ꝯtra illa ibit: ⁊ int̓ illaſtabit Idē Sapiens virtuteꝫ ſi licebit in diuitijs explicabit: ſi minꝰ inpauꝑtate: in pr̄ia ſi poterit ſi minꝰ inexilio: ſi poterit īꝑator: ſi minꝰ milesſi poterit īteger: ſi minꝰ debilis. Multa. infra li. iiij. de certamine De ꝯſtātia Ca. xxxij.Rego. in ome. Non nos ꝓſꝑaeleuet: nō aduerſa ꝑturbēt: vt qͥin ſoliditate fidei figimur neqͣqͣꝫ rerutrāſeūtiū mutabilitate moueamurIdē in moꝝ. Sancti viri hec ſuſtinēfalſa ꝑ infirmitatē metuūt: nec leſi vnqͣꝫ a veritate conticeſcūt Idē Electi ipſa q̄ fortiter tolerāt ſupplicia perhorreſcūt: ita vt in eis. vno eodem qͣꝫtꝑe ⁊ cōſtātia ex virtute ſit: ⁊ pauorex carne. Idem Iuſti viri ſecuritas recte leoni cōparatur. quia dū cōtra ſe quoſlibet inſurgere cōſpicit admentis ſue cōſtātiā redit ⁊ ſcit qꝛ cūctos aduerſantes ſuperat: qꝛ illū ſolūdiligit quē inuitus nullo mō amittat Ideꝫ Uir ſāctus quo maiore ꝑſecutione premitur eo ad predicādumveritatem acrius inſtigatur: et cū conſtanter perſecutores tolerat ardēter