Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

virtutū multiplicitate

Clxvu

Profecto inferna horreres. ſuꝑna appetēs q̄ ſunt mūdi ꝯtēneres IdeꝫQui ꝑfecte ſe examinando cognoſcitſuo pctō nulliꝰ pctm̄ par eſtimat qd̓ n̄ſicut ſuū intelligit Id̓ ſuꝑ can̄. Eſtqͥdē qͣntuꝫ in ſe eſt oīs ſcīa bona q̄ tn̄veritati ſb̓nixa ſit: ſꝫ tu qͥ cuꝫ timoretuā ipſiꝰ oꝑari ſalutē ꝓ tꝑis breuitate ſeſtinas ea ſcire pͥus ampliꝰ qꝫ curato: q̄ p̄ſenſeris viciniora ſaluti Id̓An nō inflatiōes ⁊ torſiōes in ꝯſcīaſuſtinebit qͥ in hmōi eſt ſciens: videlꝫbonū ⁊ nō faciens; an nō ſenſuꝫ mortis ⁊ dānatiōis totiens in ſemet ipſohabebit qͦtiēs ī mentē venerit ẜmoquē dixit deꝰ: qꝛ ſeruꝰ ſciēs volūtatēdn̄i ſui ⁊ nō faciens digne vapulabitmultis? Idē īſer. Suꝑ oēs docētesme intellexi. Quare inqͣm: nūquid qꝛbyſſo ⁊ purpura me indui: qꝛ lautioribꝰ epulis abūdaui: nūqͥd qꝛ platōnisargutias: aut ariſtotelis verſutias intellexi: aut vt intelligerem laboraui?Abſit inqͣꝫ Sꝫ qꝛ teſtimonia tua exqͥſiui Idē Orās ſcūs qͥdā deꝰ inqͥtnouerim me noueriꝫ te: breuis or̄o ſꝫfidelis. Hec eſt eī vera ph̓ia ⁊ vtraqꝫcognitio ꝓrſus nc̄aria ad ſalutē. Expͥori ſiqͥdē timor ꝯcipit̉ ⁊ hūilitas expoſteriore ſpes ⁊ charitas generat̉Boetiꝰ. Humane nature. īfra li. iij. d̓ignorātia Anſelꝰ. Primꝰ gradꝰ li.iiij. de hūilitate Glo. lu. vi. Ubi maius donum ſcīe ibi trāſgreſſor maioriſb̓iacet culpe Sene. in ep̄i. Qualit̓liberalibꝰ ſtudijs filios erudimꝰ: n̄ qvirtutē dare pn̄t: ſꝫ qꝛ aīm ad excipiēdā virtutē preparāt Idē Si ꝑpēdere te voles ſepone pecunia: domūdignitatē: intꝰ te ipſum ꝯſidera: nec qͣlis ſis alijs crede Ideꝫ Initiū ſalutis eſt notitia pctī Nā qͥ peccare ie neſcit corrigi nō vultDe ꝓuidentia. Ca. xxx.Rego. in moꝝ. Qd̓ valde eſt ī-

portabile ex dolore oſtēdit̉ ꝯſideration ꝓuida: ⁊ remuneratōe leuigat̉Id̓. is qui cūcta pͥuſqͣꝫ veniāt ꝯſpicitneqͣqͣꝫ poſtqͣꝫ aliqͥd fecerit penitendoreſpicit Idē Qui in dictis ſuis reprobari metuit ipſe pͥus debꝫ examinare qd̓ dicit Id̓ Nil ſic ad edomādū deſiderioꝝ carnaliū appetitum valet qͣꝫ vt vnuſqͥſqꝫ hoc qd̓ viuuꝫ diligit mortuū penſet Idc̄. in oī qd̓ dr̄nc̄e eſt vt cā tēpꝰ ⁊ ꝑſona penſet̉. ſedverba ſnīe veritas roborat: ſi hāc tēpus ꝯgruū poſtulat. ſi veritatē ſnīe ⁊ꝯgruētia tꝑis: ꝑſone qͣlitas non īpugnat Idc̄ ſuꝑ Eze. Scōꝝ actio aboī tꝑe̓ circūſpecta eſt: bona d̓ſiderabꝫlit̓ ꝓuidens: mala ſolert̉ cauens: ſꝫ hͦē laborioſius vbi ſcōꝝ mens īuigilatne ſe an̄ eoꝝ oculos mala ſub bonoꝝſpecie abſcondāt Ideꝫ ī regi. Terribilē iudicē venientem ꝯſidera ⁊ deaduētu illiꝰ nūc ꝯſcīa tua ꝯtremiſcat:ne tūc ſine cā iā timeat cuꝫ corā illocelū ⁊ t̓ra tremuerūt Iſi. de ſyno.Perſpice ꝙ cui aptuꝫ ſit tꝑi qͥd vbiqn̄ qͦꝝ qͣꝫdiu face̓ debeas Idē Cuꝫdiu cogitaueris tūc fac qd̓ ꝓbaue̓is Amb. ī ep̄i. Mēs bona ſpeculatrixꝯſilioꝝ ſuoꝝ eſt pͥus examinat qͥd decoꝝ atꝫ hōeſtū Hiero. caueto oīs.īfra li. iiij. de fama Augꝰ de ſingul.cle. Amator eſt ſalutis ſue qui euitataliene mortis īcurſū ⁊ ip̄e ē ꝓuidꝰ qͥſolicitꝰ fit cladibꝰ ceteroꝝ Ber. deꝯſide. Uoloqꝫ vt vitia domꝰ tue vltimꝰ ſcias ꝙ qͣꝫplurimis nouimꝰ ꝯtigiſſe qͣꝓpt̓ aliꝰ alia diſpēſꝫ: de diſciplina tu ꝓuide Idē. ſpūalis hō ille qͥoīa dijudicat vt ip̄e a nemine iudicet̉oē opꝰ ſuū terrena qͣdā ꝯſiderationepreueniet: pͥmū qͥdeꝫ an liceat. d̓cindean deceat: poſtremo an ⁊ expediatIdem. Diligenter vero omnequod facienduꝫ erit tracta apud te ⁊.cum his qui te diligunt tracta ante