Liber ſcd̓s pharetreDe principaliū
Rego. ī moꝝ. Ne ꝯtra auctorēſuū hō ſuꝑbiat ꝯſidet vn̄ huc venit. ⁊ intelligat qͥd ſit ¶ Id̓ Dū penſamꝰ qͣles erga aliqͦs fuimus: eē circanos tales alios minꝰ dolemꝰ: qꝛ aliena iniuſticia in nobis vindicat qd̓ inſe iuſte ꝯſcīa nr̄a accuſat ¶ Idē Quipleniſſime intellige̓ appetit qͣlis eſt: talis nimirū dꝫ ꝯſpice̓ qͣlis nō eſt vt exbonoꝝ forma mētiat̉ qͣntū ipſe deſerto bono deformis eſt ¶ Ide. Tūc vere cognoſcimꝰ bona nr̄a vn̄ ſunt: qn̄hec quaſi amittēdo ſentimus a nobisſeruari nō pn̄t ¶ Idē Scī om̄es qn̄in dei viſiōe ꝓficiūt qͣnto magis diuinitatis int̓na cōſpiciūt: tāto magis ſenihil eē cognoſcut nuſqͣꝫ qͥppe legit̉ ꝙabraā cinerē ⁊ puluerē ſe eſſe ꝓfeſſꝰeſt: niſi cū hr̄e meruit dei colloquium¶ Idē. Scī viri ingenij virtutē adagnoſcēdā īfirmitate ꝓpriā dirigūt atqꝫ ex īfirmitatis ſue meliꝰ cognitioneꝯualeſcūt ¶ Idc Nūqͣꝫ deꝰ mentē deſerit q̄ in pctīs ſe veracit̓ agnoſcit¶ Idē. Sci viri minime. infra de exercitio li. iiij. ¶ Idē Nemo fortitudinēſuā niſi cū rectꝰ eſſe ceꝑit dcp̄hendit.Nā qͥ oīo ꝑuerſus eſt: neqꝫ hoc p̄t videre qd̓ eſt ¶ Idē. Nulla ē cognitiorep̄henſiōis: ſꝫ nō ſeqͣnt̉ etiā lamentapenitudinis ¶ Idē. in hoc mūdo dūviuimꝰ: tūc ꝑfecte q̄ ſciēda ſunt ſcimꝰcū ꝓficiētes ꝑ intelligētiā nil nos ꝑfecte ſcire cognoſcimꝰ ¶ Ideꝫ Eeraſcīa afficit: nō extollit: nec ſuꝑbientesqͦs īpleuerit: ſꝫ lamētātes facit IdemSepe dū qͦſdā. ifra li. iij. de diſcordia.Idē ī regi. Bonaꝝ mētiū eſt etiaꝫibi aliqͦ mō culpas ſuasª agnoſce̓ vbiculpa nō eſt ¶ Idem ſuꝑ eze. Recteꝓph̓ia dr̄ nō qꝛ p̄dicit vetura: ſꝫ qꝛ ꝓdit occulta ¶ Id̓ Spūs ꝓph̓ie nec ſꝑnec eodē mō ꝓph̓e aīꝫ tagit. Noͣ. Id̓Aliqn̄ ꝓph̓ie ſpūs ꝓph̓is deeſt: nec ſꝑeoꝝ mētibꝰ p̄ſto eſt quatenꝰ cū hūc n̄
hn̄t ſe hūc agnoſcāt ex dono hr̄e cuꝫhn̄t ¶ Augꝰ de ci. dei. Tria ſunt q̄ invnoqꝫ hoīe artifice ſpectantur vt aliqͥd efficiat natura: doctrina: vſus Natura: ingenio: doctrina: ſcīa: vſus: fructu dijudicādꝰ eſt ¶ Idē Multa ad fidē catholicā ꝑtinentia dū hereticorūcallida inqͥetudīe exagitant̉: vt aducrſus eos defendi poſſint ⁊ ꝯſiderant̉ ītelligentiꝰ: ⁊ intelligunt̉ clariꝰ: ⁊ īſtātiꝰ p̄dicant̉: et ab aduerſario mota qōdiſcēdi nobis exiſtit occaſio ¶ Idc d̓lxxxiij. qōnibꝰ Nullū bonū ꝑfecte noſcit̉: qd̓ nō ꝑfecte amat̉ ¶ Idē de docxp̄ia. Diſputationis diſciplina ad oīagenera qōnū q̄ in lr̄is ſcis ſunt ꝑ intellectū pe netrāda ⁊ diſſoluenda plurimū valet: tātū ibi cauenda eſt libidorixādi ¶ Idē. Bonoꝝ ingenioꝝ inſignis eſt indoles in verbis verū amare: nō verba ¶ Ideꝫ de bono ꝑſeue.Nō ſimꝰ in diſpūtatiōibꝰ ꝓmpti ⁊ inor̄onibꝰ pigri ¶ Idē de trini. lib. iij.Sciam terreſtriū celeſtiū qͣꝫ rerū magni eſtimare ſolꝫ genꝰ humanuꝫ: in qͦꝓfecto meliores ſunt qͥ huic ſcīe p̄ponūt noſſe ſemetipſos: laudabilior qͣꝫ ēanimꝰ cui nota eſt infirmitas ſua qͣꝫ qͦea non ꝓſpecta vias ſiderū ſcrutaturignorās viā qua ingrediat̉ ad celūIſi. de ſum. bo. Nihil peiꝰ qͣꝫ culpamagnoſcere: nec deflere ¶ Caſſio. in li.de aīa. Nimia magnitudo ē ſuā ītelligere prauitateꝫ: nec preualꝫ hoc ipſūnoſſe: niſi cū ceperint diuina pateſce̓.¶ Ber. in medita. Ab exterioribꝰ adinteriora redeā: ab inferioribꝰ ad ſuperiora aſcendā vt poſſim cognoſce̓ vn̄venio: aut: quo vadam quid ſim: velvnde ſim: vt per cognitioneꝫ mei poſſim peruenire ad cognitionem dei.¶ Idem in epiſtola. O vtinam ſaperes et intelligeres ac nouiſſima prouideres. Sapes que dei ſūt: ītelligēs q̄mundi ſunt: prouideres q̄ īferni ſunt