Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXVIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber ſcd̓s pharetreDe principaliū

Rego. ī moꝝ. Ne ꝯtra auctorēſuū hō ſuꝑbiat ꝯſidet vn̄ huc venit. ⁊ intelligat qͥd ſit Id̓ Dū penſamꝰ qͣles erga aliqͦs fuimus: eē circanos tales alios minꝰ dolemꝰ: qꝛ aliena iniuſticia in nobis vindicat qd̓ inſe iuſte ꝯſcīa nr̄a accuſat Idē Quipleniſſime intellige̓ appetit qͣlis eſt: talis nimirū dꝫ ꝯſpice̓ qͣlis nō eſt vt exbonoꝝ forma mētiat̉ qͣntū ipſe deſerto bono deformis eſt Ide. Tūc vere cognoſcimꝰ bona nr̄a vn̄ ſunt: qn̄hec quaſi amittēdo ſentimus a nobisſeruari nō pn̄t Idē Scī om̄es qn̄in dei viſiōe ꝓficiūt qͣnto magis diuinitatis int̓na cōſpiciūt: tāto magis ſenihil eē cognoſcut nuſqͣꝫ qͥppe legit̉ ꝙabraā cinerē ⁊ puluerē ſe eſſe ꝓfeſſꝰeſt: niſi cū hr̄e meruit dei colloquium Idē. Scī viri ingenij virtutē adagnoſcēdā īfirmitate ꝓpriā dirigūt atqꝫ ex īfirmitatis ſue meliꝰ cognitioneꝯualeſcūt Idc Nūqͣꝫ deꝰ mentē deſerit q̄ in pctīs ſe veracit̓ agnoſcit Idē. Sci viri minime. infra de exercitio li. iiij. Idē Nemo fortitudinēſuā niſi cū rectꝰ eſſe ceꝑit dcp̄hendit.Nā qͥ oīo ꝑuerſus eſt: neqꝫ hoc p̄t videre qd̓ eſt Idē. Nulla ē cognitiorep̄henſiōis: ſꝫ nō ſeqͣnt̉ etiā lamentapenitudinis Idē. in hoc mūdo dūviuimꝰ: tūc ꝑfecte q̄ ſciēda ſunt ſcimꝰcū ꝓficiētes ꝑ intelligētiā nil nos ꝑfecte ſcire cognoſcimꝰ Ideꝫ Eeraſcīa afficit: nō extollit: nec ſuꝑbientesqͦs īpleuerit: ſꝫ lamētātes facit IdemSepe dū qͦſdā. ifra li. iij. de diſcordia.Idē ī regi. Bonaꝝ mētiū eſt etiaꝫibi aliqͦ mō culpas ſuasª agnoſce̓ vbiculpa nō eſt Idem ſuꝑ eze. Recteꝓph̓ia dr̄ nō qꝛ p̄dicit vetura: ſꝫ qꝛ ꝓdit occulta Id̓ Spūs ꝓph̓ie nec ſꝑnec eodē mō ꝓph̓e aīꝫ tagit. Noͣ. Id̓Aliqn̄ ꝓph̓ie ſpūs ꝓph̓is deeſt: nec ſꝑeoꝝ mētibꝰ p̄ſto eſt quatenꝰ cū hūc n̄

hn̄t ſe hūc agnoſcāt ex dono hr̄e cuꝫhn̄t Augꝰ de ci. dei. Tria ſunt q̄ invnoqꝫ hoīe artifice ſpectantur vt aliqͥd efficiat natura: doctrina: vſus Natura: ingenio: doctrina: ſcīa: vſus: fructu dijudicādꝰ eſt Idē Multa ad fidē catholicā ꝑtinentia dū hereticorūcallida inqͥetudīe exagitant̉: vt aducrſus eos defendi poſſint ⁊ ꝯſiderant̉ ītelligentiꝰ: ⁊ intelligunt̉ clariꝰ: ⁊ īſtātiꝰ p̄dicant̉: et ab aduerſario mota qōdiſcēdi nobis exiſtit occaſio Idc d̓lxxxiij. qōnibꝰ Nullū bonū ꝑfecte noſcit̉: qd̓ nō ꝑfecte amat̉ Idē de docxp̄ia. Diſputationis diſciplina ad oīagenera qōnū q̄ in lr̄is ſcis ſunt ꝑ intellectū pe netrāda ⁊ diſſoluenda plurimū valet: tātū ibi cauenda eſt libidorixādi Idē. Bonoꝝ ingenioꝝ inſignis eſt indoles in verbis verū amare: nō verba Ideꝫ de bono ꝑſeue.Nō ſimꝰ in diſpūtatiōibꝰ ꝓmpti ⁊ inor̄onibꝰ pigri Idē de trini. lib. iij.Sciam terreſtriū celeſtiū qͣꝫ rerū magni eſtimare ſolꝫ genꝰ humanuꝫ: in qͦꝓfecto meliores ſunt qͥ huic ſcīe p̄ponūt noſſe ſemetipſos: laudabilior qͣꝫ ēanimꝰ cui nota eſt infirmitas ſua qͣꝫ qͦea non ꝓſpecta vias ſiderū ſcrutaturignorās viā qua ingrediat̉ ad celūIſi. de ſum. bo. Nihil peiꝰ qͣꝫ culpamagnoſcere: nec deflere Caſſio. in li.de aīa. Nimia magnitudo ē ſuā ītelligere prauitateꝫ: nec preualꝫ hoc ipſūnoſſe: niſi cū ceperint diuina pateſce̓. Ber. in medita. Ab exterioribꝰ adinteriora redeā: ab inferioribꝰ ad ſuperiora aſcendā vt poſſim cognoſce̓ vn̄venio: aut: quo vadam quid ſim: velvnde ſim: vt per cognitioneꝫ mei poſſim peruenire ad cognitionem dei. Idem in epiſtola. O vtinam ſaperes et intelligeres ac nouiſſima prouideres. Sapes que dei ſūt: ītelligēs q̄mundi ſunt: prouideres q̄ īferni ſunt