virtutū multiplicitate
Clxvi
ea: ſꝫ ſtabit ⁊ loq̄t̉ ei. loquet̉ qͣꝫ amatoria: loquet̉ ſiqͥdē vt dilectꝰ ¶ Idē dexij. gra. inquirimꝰ veritatē ī nob̓ ip̄isī ꝓximis ī ſui natura. ī nobis noſmetipſos dijudicādo: in ꝓximis eoꝝ malis ꝯpatiēdo. ī ſui natura mūdo cordeꝯtēplādo ¶ Idē ī: ſer. ſede ꝯputa qͥddiebꝰ ſingulis acquirē valeas: certꝰ eqͥdē apud deū nullū eē bonū oīo irremuneratū: nec aliqd̓ malū īpunitū: etſic̄ nō capillū de capite: ſic nec momētū de tꝑe ꝑituꝝ. Tulliꝰ ī rheto. Prudc̄tia eſt reꝝ bonaꝝ ⁊ malaꝝ vtrarūqꝫſcīa. Partes eiꝰ memoria. intelligētiaꝓuidentia. Nemoria eſt ꝑ quaꝫ aīmꝰrepetit illa q̄ fuerūt. Intelligentia ꝑquā ea ꝑſpicit que ſt̓. Prouidentia ꝑquā futuꝝ aliquid videt̉ an̄qͣꝫ fc̄m ſit¶ De memoria ¶ Ca. xxviij¶Rego. ī ome. Cū boͣ fr̄es agitisſꝑ ad memoriā mala acta reuocate: vt dū caute culpa ꝯſpicit̉ nunqͣꝫ debono oꝑe īcaute aīmꝰ letet̉ ¶ Ide inregi. Cogitationū illecebras ligue incōtinētiā: delc̄oꝝ oꝑa ad memoriā reuocemꝰ ⁊ dū licꝫ ⁊ tēpꝰ habemus magno plāctu iniquitatū nr̄aꝝ maculasdeleamꝰ ¶ Id̓ ſr̄ eze. Cū mala ꝯmittimꝰ fruſtra tūc ad memoriā bona nr̄atrāſacta reuocamꝰ qm̄ in ꝑpetrationemaloꝝ nulla dꝫ eſſe fiduciā bonoꝝ p̄teritoꝝ Id̓. tūc nobis mīe dei mire fiut cū nobis ad memoriā miſerie nr̄ereuocant̉ ¶ Id̓ ī moꝝ. patient̓ illatā īiuriā tolerat qͥ pie meminit qd̓ fortaſſe adhuc hēat ī qͦ dē̄at ipſe tolerariIdē cū voluptas lubrica tētat ī ꝓſpeꝑis hec ipſa ſt̓ ꝓſꝑa aculeo tētatiōisopponēda vt eo magis erubeſcamꝰ pͣua ꝯmitte̓ qͦ nos a deo meminimꝰ gratuita bona ꝑcepiſſe Idē Quiſquis apreceptis. īfra li. iij. de remorſiōe Idēſr̄ illud iob xxxvi. vbi eras qn̄ ponebā fūdam̄ta t̓re: ac ſi iuſtificato pctōriaꝑte ꝟitas dicat Uirtutes a me acce-
ptas tibi n̄ t ribuas. Noli ꝯtra me demeo munē extolli: recole vbi te īueniqn̄ meo te tīore ſolidaui Ut gͦ ego inte nō deſtruā qd̓ ꝯſtruxi: ipſe n̄ ceſſesꝯſidēare qd̓ ī te repꝑi ¶ Iſi. de ſū. bo.Quiſqͥs pctōꝝ mēoria ꝯpungit̉ ad lamēta: tc̄ dei ſe viſitari ſciat pn̄tia: qn̄ex eo qͦd ſe admiſiſſe recolit minꝰ ērubeſcit ſuoqꝫ ſe iudicio penitēdo iā punit ¶ Auꝰ. de tri. Mihi vtile ē vt memīeri viriū meaꝝ: fr̄esqꝫ meos admoneā vt. mēinerīt ſuaꝝ ne vltra qͣꝫ tutūē ꝓgrediat̉ hūana īfirmitas. Amb:apolo. Sapiēs ſi epulet̉: ſi cogitet: ſioret ac deprecet̉ ante oculos eiꝰ ſꝑ error eſt ꝓprius ⁊ momētis oībꝰ pulſatculpa ꝯſcīaꝫ: nec quieſcē: nec obliuiſciſinit Hier: Nec dd̓. īfra li. 3º de fāiliaritate. Io. chry. Qn̄ accubueris li. iiij.de diſcuſſiōe Id̓ ſi tu ſis: īfra li: iij: deobliuiōe ¶ Id̓ ſr̄ ep̄i. ad hebr̄. Nullūīuenit̉ delictoꝝ tale remediū ſic̄ eoꝝꝯtinuataⁱ mēoria. ¶ Ber: d̓ ꝯſide. int̓ꝯſiderādū qͣlis ſis ⁊ qualis fueris admēoriā reuocādū ē. ꝯferēda ſt̓ enī poſteriora pͥoribꝰ ⁊ pͥora ſequētibꝰ: vtrūne ꝓfeceris ī ꝟtute ī ſapīa ī ītellc̄ū: inſuauitate moꝝ: aut ab his forte qd̓ abſit defeceris. Idē t̓tia ꝯtēplatio: īfrali: iiij: de ꝯtēplatōe ¶ Ide̓ ī ep̄i: iturad ſomnū ſꝑ aliquid tecū defer ī memoria vel cogitatōe ī quo placide obdormias: qͦd nōnūqͣꝫ ec ſōniare iuuet¶ Ideꝫ ſuꝑ can:is qui chriſto paſſopie ꝯpatit̉ ꝯpungit̉ ⁊ monet̉ facile admemoriā eorū que pertulit atqꝫ iſtiꝰſuauitate deuotionis paſcitur et confortatur ad quem ſalubria: honeſta:pia. ¶ Seneca in ep̄i: Aliquis vir bonꝰ eligēdꝰ eſt: atꝫ ſꝑ āte oculos habēdꝰ vt ſic̄ tqͣꝫ illo ſpectāte viuamꝰ ⁊ oīatqͣꝫ illo vidēte faciamꝰ O felicem quiſic aliquē vereri pōt vt ad memoriāquoqꝫ eius ſe componat atqꝫ ordinet¶ De intelligentia ¶ Capᵐ xxix.
V