Liber ſcd̓s pharetreDe principaliū
tꝑantia in coercendis delectatiōibusprauis nō ibi erit vbi nihil oīo malierit. ¶ Idē de mori. ecce. illas iiij. virtutes qͣꝝ vtinā ita in mentibꝰ vis vtnoīa in ore ſunt oīm. ſic ec̄ diffinire n̄dubitē vt tꝑantia ſit amor integrū ſeprebens ei qd̓ amat̉. Fortitudo amorfacile tolerās oīa ꝓpt̓ id qd̓ amat̉ Iuſticia: amor ſoli amato ſeruiēs: ⁊ proptē a recte dn̄ans. prudentia amor eaa qͥbꝰ adiuuat̉ ab eis qͥbꝰ īpedit̉ ſagaciter eligens. Iſi. ī ety. Prudentia eſtin rebꝰ qͣ a bonis mala diſcernuntur.Fortitudo eſt qͣ aduerſa eqͣnimit̉ tolerant̉. Tꝑantia eſt quā libido ꝯcupiſcentiaqꝫ reꝝ refrenat̉. Iuſticia q̄ rceiudicādo ſua cuiqꝫ diſtribuuntur.Hiero. ī ep̄i. Uis ſcire qͣles q̄rat dn̄sornatꝰ; habeto iuſticiā: prudentiā: tēperātiā: fortitudinē. nihil hoc moniliprecioſiꝰ: nihil hac gemaꝝ varietatediſtinctiꝰ ¶ Idē in oꝝ. ſuꝑ naū. Qūoqͣttuor qͥbꝰ pugnamus ⁊ tegimur ſuntſcuta virtutū: prudentia: iuſticia: tꝑantia: fortitudo. ita ecōtrario qͣttuor vitia ſunt ſtultitia: iniqͥtas: luxuria: formido: qͥbꝰ ab hoſte ꝑcutimur ¶ Ber.de ꝯſide̓a. iuſticia q̄rit prudētiā īuenitvendicat fortitudo: tꝑantia poſſidet.¶ De prudentia ¶ Ca: xxvij¶ Vſcōs viros ad libertateꝫ vocisRego. in moꝝ. Cum rectitudoerigit: ꝯſideratio īfirmitatis ꝓprie inhumilitate cuſtodit ¶ Idē̄ in omeliaCogitate qͥd facitis: recogitatē qͥd feciſtis: largitatē ſuꝑne pietatꝭ. aſpiciteet ad mīe iudicem dū adhuc expectatcū lachrymis venite ¶ Idc̄ in regiſt.Sūmis ī rebꝰ citū nō oꝫ eſſe pſilium¶ Idē Uia eſt vita pn̄s ⁊ tāto qͥſqꝫnce eſt vt īſidiātes ſpūs caueat qͣntomaiora ſunt dona q̄ portat ¶ Idē ſr̄eze. Reſtat vt ſiue ī verbi miniſteriofatigemur: ſeu indigētibus nr̄a largiamur: ſeu ꝑ abſtinentiā carnē̓ domemꝰ
ſeu zelo moueamur. ſeu ꝑ patīam: aliqn̄ leuit̓ pͣua toleremꝰ: vt ſūmoꝑe debeamꝰ in ītētiōe nr̄a diſcutē qͣtenꝰ ocqd̓ facimꝰ in nr̄o ſed dn̄i zelo faciamꝰ¶ Auꝰ. de ſolilo. Cauēdū eſt magnopere dū hoc corpꝰ agimꝰ: ne qͦ ſenſibilium viſco penne nr̄e īpediant̉: qͥbusintegris ꝑfectisqꝫ op eſt vt ad illamlucē ab his tenebris euolemꝰ ¶ Idcͣde ſingul. cleri. Utiliꝰ eſt vt īfirmū ſehō cognoſcat vt fortis exiſtat: qͣꝫ fortis videri velit ⁊ īfirmꝰ emergat.Iſi. de ety. Prudens dr̄ qͣi porro videns ꝑſpicax eſt ei ⁊ incertoꝝ p̄uidetcaſus ¶ Idē ī ſyno. Quicqͥd boni cūdiſcretōe feceris virtus eſt: qͥcqͥd finediſcretōe geſſeris vitiū ē. ꝟtꝰ eī īdiſcreta ꝓ vitio deputat̉ Id̓. nihil iuuatīfra li. iij d̓ exercitō ¶ Hiē̓o. prudētiaabſꝫ natura īfra li. 3º malicia Am. d̓ oſSapiēs vt loquat̉ multa pͥus ꝯſiderat qͥd dicat ⁊ cui dicat: qͦ ī loco ⁊ tꝑo¶ Ber. de ꝯſide. Quātū ad ꝯſiderationis attinet fructū qͣtuor tibi ꝯſiderāda reor. te: q̄ ſub te: q̄ circa te: q̄ ſupͣ teſūt. A te tua ꝯſideratio īchoet ne fruſtra extēdaris ī alia te neglecto ¶ Id̓Tui ꝯſideratio ī tria qͥdē dīdit̉ ſi cōſidēs qͥd: qͥs: aut qͣlis ſis. Quid ī natura: qͥs ī ꝑſona: qͣlis ī moribꝰ ¶ Id̓. cōſideratio mentē purificat: regit deīdeaffectꝰ. dirigit actꝰ: corrigit exceſſꝰ: cōponit mores: vitā hoeſtat ⁊ ordinatIdc̄. cōſideratio ꝯfuſa diſterminat: hiantia ꝯpͥmit: ſparſa colligit: ſecreta rimat̉: vera inueſtigat: veriſil̓ia examinat: ficta ⁊ fucata explorat. Hec ē q̄agenda p̄ordinat: recogitat acta: vt nihil ī mēte reſideat ¶ Id̓ ſuꝑ can. Diſcretio eſt n̄ tā ꝟt qͣꝫ q̄dā moderatrixet auriga virtutuꝫ: ordinatrix qꝫ affectuū ⁊ moꝝ doctrix: tolle hanc ⁊ ꝟtꝰvitiū erit ¶ Idē. Aīa q̄ amat vigilatet obẜuat: ⁊ btā quā dn̄s īuenerit vigilātē nō trāſibit eā nec p̄teribit ab