Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXIIr
Einzelbild herunterladen
 

virtutū multiplicitate.

Clxii

licia etiā ante gehēnā eos qui hic eaꝑcipiunt cruciare ꝯſueuit: ita virtꝰ ec̄ante regnū eos qui hic eā oꝑant̉ p̄parat voluptati ⁊ cū ſpe optima ⁊ delectatōe ꝑpetua viuere facit Ambroſuꝑ Lu. Nō eſt virtꝰ nō poſſe peccare. ſꝫ nolle: atqꝫ ita tenere ꝑſeuerātiāvolūtatis vt volūtas infantiā: vſusimitet̉ naturā Bern̄. ſuꝑ Can. Med̓iū vitioꝝ virtꝰ tenet ac ꝓinde ſedula eget nō ſolū putatiōe: ſꝫ et circūciſion Idē in ep̄i. Uirtꝰ in pace adqͥrit̉ ī preſſura ꝓbat̉: approbat̉ in victoria Sene. in epiſt. Uirtꝰ nō aliud ēqͣꝫ recta rō. Idē Cum virtꝰ vtiqꝫmediū ⁊ modꝰ ſit: eq̄ pctm̄ eſt qd̓ excedit qͣꝫ qd̓ deficit Idē Nulli p̄cluſaeſt virtꝰ: oībꝰ patꝫ: oēs inuitat: om̄esadmittit: nō eligit parētelā: nō eligitdomū: nō cenſum: nudo hoīe ꝯtēta ē Idē Eirtꝰ extollit hoīeꝫ ⁊ ſuꝑ oīamortalibꝰ chara collocat: nec ea q̄ bona ſunt nec ea q̄ mala vocant̉: aut cupit nimis: aut expaueſcit Id̓. Omnia iſta in qͣ dn̄ium caſus exercet ſeruilia ſunt: pectinia ⁊ corpꝰ ⁊ honoresinbecillia fluida mortalia poſſeſſiōesincerte. illa rurſus quę virtutis ſuntlibera ſunt ⁊ inuicta Idē Quēadmodum minuta lumina claritas ſolisobſcurat: ſic dolores ⁊ moleſtias ac īiurias virtus magnitudine ſua cliditatqꝫ opprimit ⁊ quocūqꝫ affulſit ibi qͥcqͥd ſine ea apparet extinguit̉ Nam nōmagis vllā portionē habe̓tīcōmodacū in virtute inciderunt: qm̄ in marinimbꝰ Ideꝫ Sola virtꝰ p̄ſtat gaudiū ꝑpetuū ſecurū. etiāſi quid obſtatnubiū modo interuenit que ita feruntur nec vnqͣꝫ vincūt diē Tulliꝰ inrheto. Uirtꝰ eſt aī habitꝰ nature mōroni ꝯſentaneꝰ. De theologicis

¶Rego: in paſto. Cū diſtrictꝰ.iudex venerit qͥ ſeſe nobis ꝑnature nr̄e ꝯſortiū ꝯiūxit abeo ꝓculdubio culpe reatū non expetit quē ſub eiꝰ veniā fides ſpes charitas abſcondit Idē in moꝝ. In corde nōnūqͣꝫ ꝑ flagella turbat̉ charitasꝑ fortitudinē ꝯcutit̉ ſpes: per qōnespulſat̉ fides. ſꝫ ꝑ dei gr̄am oīa tormētoꝝ ⁊ inſidiaꝝ genera ſuꝑant̉ Id̓Bona ſumma ſunt fides: ſpes: charitas. que cū veracit̉ habent̉: in maluꝫinflecti nō pn̄t Id̓ ſuꝑ Eze. Tresſunt virtutes ſine qͥbus is qͥ oꝑari aliqͥd iā p̄t: ſaluari non p̄t: videlꝫ: fidesſpes: charitas Idē. Unuſqͥſqꝫ qͥ inactiue vite exercitio verſat̉ tantū credit: qͣntū ſperat: amat: ⁊ oꝑatur. tātuꝫſperat: qͣntū credit oꝑat̉ ⁊ amat. tātūamat: qͣntū credit: ſperat. ⁊ oꝑat̉. tātūoꝑat̉: qͣntum credit: amat: ⁊ ſperatIſi. in ety. Tria ſunt q̄ in religioniscultū ad colendū deū in hoībꝰ ꝑqͥruntur .ſ. fides: ſpes: ⁊ charitas Augꝰ.de doct. xp̄ia. Hō fide. ſpe: ⁊ charitate ſubnixus: ⁊ hec tria incōcuſſe retinens nō indiget ſcripturis: niſi ad alos inſtruendos Idē de trin̄. Ubiſunt illa tria ꝓpter que in aīo edificāda oīm diuinoꝝ libroꝝ machinamenta conſurgūt: fides: ſpes: charitas: niſiin aīo credente qd̓ nōdū videt: ⁊ ſperante atqꝫ amāte qd̓ credit. Amaturergo qd̓ ignorat̉: ſed tn̄ credit̉ Id̓in ſolilo. Deo nos fides excitat: ſpeserigit: charitas iūgit Idem. Sinetribꝰ iſtis ſcꝫ fide: ſpe: ⁊ charitate: nulla aīa ſatiat̉ vt poſſit deū ſuū videre.Bern̄. de amore dei: Poteſt eē vtfides ⁊ ſpes ſint ſine charitate. vt ātcharitas fidē ⁊ ſpem in ſe nō ꝯtineatnon pōt eſſe Idē ſuꝑ Qui habitatDicit fides Parata ſunt magna ⁊ īexcogitabilia bona a deo fidelibꝰ ſuisDicit ſpes. mihi illa ſeruātur: nā ter

i