Liber ſcd̓s pharetreDe princ
tꝑis ſecuritas videt̉: debemꝰ penſaremalū qd̓ ſequit̉: pē ſātes geme̓: gemētes vitare ea que ꝯmiſimꝰ pctā indeſinent̓ aſpice̓. aſpiciētes flere: flentesabſtergere ¶ Augꝰ in regu. Quicūqꝫꝯuitio vel maledicto vl̓ etiā criminisobiectu aliqueꝫ leſerit: meminerit ſatiſfactiōe qͣꝫcitiꝰ curare qd̓ fecit ⁊ illeqͥ leſꝰ ē ſine diſceptatiōe dimitte̓. ſi aūtīuicē ſe leſerint inuicem ſibi debita relaxare debebūt ¶ Idē de eccleſi. dogPn̄ia vera eſt penitēda nō admittē:et admiſſa deflere. ſatiſfactio pn̄ie eſtcauſas pctōꝝ excidere nec eaꝝ ſuggeſtionibꝰ aditū p̄bere ¶ Idē Secretaſatiſfactiōe infra li. iiij. de religioneIdē de pn̄ia Ponat ſe penitens oīoin ptāte iudicis ī arbitrio ſacerdotisnihil ſibi reſeruans: ſed vt omnia eoiubente paratꝰ ſit face̓ ꝓ recipiēda vita aīe qͦcūqꝫ face̓t ꝓ euitāda corporismorte ¶ Ideꝫ Qui multos offenditpeccādo multos oꝫ placare ſatiſfaciēdo ¶ Idē in encher. De qͦtidianis leuibꝰ qͣꝫ peccatis ſine qͥbꝰ hec vita nōducit̉: qͦtidiana or̄o fideliū ſatiſfacitIdē in ep̄i. Nihil aliud facit quē veraciter penitet niſi vt id qd̓ male fecerat impunitū eſſe nō ſinat ¶ Ambro.ſuꝑ Lu. Nemo diffidat nemo veteꝝꝯſciꝰ delictoꝝ p̄mia diuina deſperet.nouit enī deꝰ mutare ſnīam ſi tu noueris emēdare delictū ¶ Idē ſuꝑ beati īmacu. Tāta vis emēdate ꝯuerſatiōis eſt vt in qͣndaꝫ redeat puericieſpiritalis etatem q̄ vias erroris ignoret ⁊ crimē̓: etiāſi velit nō poſſit admitte q̄ deſinit vſum noſſe peccandi.¶ Iſi. in ſyno. Cinis es in cinere viue ſꝑ lugēs ſꝑ merēs: ſꝑ ſuſpiria cordis emittēs ¶ Id̓ de ſum. bo. Ille penitētiā digne agit qͥ reatū ſuū ſatiſfactione legitima plangit ¶ Id̓ qͣꝫuis ꝑpn̄iam ꝓpiciatio pctōꝝ ſit: ſine metutn̄ hō eſſe nō debet: qꝛ pn̄ie ſatiſfactio
diuino tm̄ penſat̉ iudicio n̄ humanoBern̄. ſuꝑ Can. Humilis ⁊ veretcuda debꝫ eſſe ſatiſfactio ꝑ quā emendat̉ ſuꝑba tranſgreſſio ¶ Glo. ſuꝑ p̄s.xxx. Eſt q̄dam ꝯfuſio tꝑalis. qͥ eſt adhorā: q̄ qͥdē ꝓdeſt ſcꝫ ꝑturbatio aī reſpicientis pctā ſua. et reſpectione horrentis et horrore erubeſcentis. ⁊ ruibore corrigētis¶ De pirtute CxxxxvM Rego. in moꝝ. Nō res eadēOſy eſt virtꝰ. qꝛ ꝑ momenta tempoꝝ ſepe merita mutant̉ actionū ¶ Idē Plerūqꝫ virtꝰ cū indiſcrete tenet̉ amittit̉: cū diſcrete int̓mittit̉plꝰ tenet̉ ¶ Idē Oēs virtutes infrali. iij. de virtutū ꝯnexiōe ¶ Augꝰ. deci. dei Mihi videt̉ infra de charitate.¶ Idē Uirtutes qͣs ſibi hr̄e mensvidet̉: ꝑ qͣs imꝑat corpori ⁊ vitijs: adqd̓libꝫ adipiſcendū vel tenendū retulerit niſi ad deum etiā ipſe vitia ſuntpotius qͣꝫ virtutes ¶ Idē de li. arbi.Uirtutes quibus recte viuit̉ magnabona ſunt. ſpēs aūt quorūlibꝫ corporū ſine quibꝰ recte viui p̄t minima bona ſunt. potentie vero aīe ſine qͥbusrecte viui non pōt: media bona ſuntvirtutibus nemo male vtitur ceterisaūt bonis .i. medijs ⁊ minimis nō ſoluꝫ bene: ſed etiā male qͥſqꝫ vti poteſt¶ Idē de lxxxiij. qōnibꝰ Oīs ordinatio que virtꝰ etiā nominatur: eſt fruendis frui: et vtendis vti ¶ Iſid̓. deſum. bo. Priꝰ vitia extirpanda ſunt īhoīe: deinde inſerende virtutes. Naꝫcoherere ⁊ ꝯiūgi non p̄t veritas cuꝫmendatio: pudor cū petulantia. fidescū ꝑfidia: caſtitas cum luxuria ¶ Id̓Quiſquis ex deteriori iā melior eē cepit: caueat de acceptis extolli virtutibus ne grauius per vanam gloriamcorruat qͣꝫ prius ex lapſu vitioruꝫ iacebat ¶ Io. chry. ſuꝑ Io. Sicut ma