virtutū multiplicitate
Clxj
ſe penitēs oīo in ptāte iudicis. infrade ſatiſfactione ¶ Idē Cautꝰ ſit penitēͣs ne vēcūdia ductꝰ diuidat apud ſeꝯfeſſionē vt diuerſa diuerſis velit ſacerdotibꝰ manifeſtare: q̄dā enī vni celant q̄ alij manifeſtanda ꝯſeruāt qd̓ ēſe laudare ⁊ ad hypocriſim tēdereIdc̄ Neqꝫ facilius ab inimico deijcimur qͣꝫ cū eū ſuꝑbiēdo imitamur: necvehemētiꝰ eū ꝓſternimꝰ qͣꝫ cū humilitate dn̄m ſeqͥmur: nec acriores ei dolores infigimꝰ: qͣꝫ cū plagas pctōrumnr̄oꝝ ꝯfitendo ⁊ penitēdo fanamꝰId̓ Pctā ſiue parua ſiue magna ſintimpunita eſſe nō poſſunt: qꝛ vel hoīepenitēte vel deo iudicāte plectunturceſſat aūt vindicta diuina ſi ꝯfeſſio p̄currat humana ¶ Idē in li. ꝯfeſſ. Tibi dn̄e cuius oculis nuda eſt abyſſushumane ꝯſcientie qͥd occultū eſſet inme: etiāſi nollē ꝯfiteri tibi Te enī abſconderē mihi: nō me tibi. ¶ Ide īObſecro te deꝰ meꝰ ⁊ me ip̄m mihi indica vt ꝯfitear oraturis ꝓ me fratribꝰmeis. qd̓ in me ſauciū ꝯpero ¶ Amb.de pn̄ia. Qui iaces in tenebris ꝯſcīeet delictoꝝ tuoꝝ ſordibꝰ qͣſi ī reorumcarcere. exi foras: delictuꝫ ꝓpriū ꝓde.vt iuſtificeris. ore enī ꝯfeſſio fit ad ſalutē ¶ Io. chry. de ꝯpūc. cor. Habesaccuſatorē acerbiſſimuꝫ ⁊ īmitē. p̄ueni ergo eū ⁊ obtura os eiꝰ īpudētiſſimū. ꝓpria ſponte ꝯfitendo delicta.Iſi. in etymo. Cōfeſſio eſt erroris ꝓfeſſio deſinendi. Deſinc̄dū ergo a peccatis eſt dū qͥs ꝯfeſſus eſt: cōfeſſio ātantecedit: remiſſio ſequit̉ ¶ Id̓ ī ſyn̄.Cōfeſſio ſanat: ꝯfeſſio iuſtificat: ꝯfeſſio peccati veniā donat: oīs ſpes ī cōfeſſiōe ꝯſiſtit: in ꝯfeſſiōe locꝰ mīe eſt.Idē Uitia cordis tui reuela: prauas cogitatiōesʳ tuas ilico manifeſtapeccatū eī ꝓditū cito curat̉: crime̓ āttacendo ampliat̉ ¶ Ideꝫ de ſum. bo.Seruo dei tāta recordatio eſſe debet
pctī vt ea q̄ geſſit ſꝑ lachrymās ꝯſiteat̄ ¶ Ber. in epiſt. Ama ꝯfeſſioneꝫ ſiaffectas decorē: reuera vbi ꝯfeſſio ibipulcritudo: ibi decor: ſi pctā ſunt ī cōfeſſiōe lauātur: ſi bona oꝑa in ꝯfeſſione emendātur. cū mala tua ꝯfiteris ſacrificiū eſt deo ſpūs ꝯtribulatꝰ. cumdei bn̄ficia dicis īmolas deo ſacrificiūlaudis ¶ Ideꝫ Abſqꝫ ꝯfeſſione iuſtꝰiudicat ingratꝰ: ⁊ peccator mortuꝰ reputat̉: a mortuo qͥppe tanqͣꝫ qui noneſt perir ꝯfeſſio. Cōfeſſio igit̉ pctōꝝeſt vita ſed iuſti gloria ¶ Ide Suntqui ꝯfitēdo ſicut fabulā pctōꝝ ſuoꝝnarrāt hiſtoriā ⁊ egritudīes aīe. ſineverecundia ⁊ ꝯfuſione dinumerāt. etpene ſine penitētiā ⁊ affectu doloris.cito eī lachrymas inuenit ⁊ reſoluit̉ īgemitū qͥ habꝫ ſenſum doloris ¶ Id̓ſuꝑ Can. Omne qd̓ remordet cōſcīaꝯfitere humilit̓ pure fidelit̓. ¶ Glo. ſr̄Vat. iij. Cōfeſſio pctōꝝ teſtimoniuꝫeſt ꝯſcientie timentis deū. qui eniꝫ timet iudiciū dei: peccata nō erubeſcitꝯfiteri. Perfectus enim timor ſoluitoēm pudorē ¶ Idē Ideo iubemurconfiteri pcta vt erubeſcentiā patiamur pro pena ¶ Sene. in ep̄i. Somnū narrare vigilātis eſt ⁊ vitia ſua cōfiteri ſanitatis indiciuꝫ. exꝑgiſcaminergo vt errores noſtros coarguerepoſſimus¶ De ſatiſfactione.¶ Cap. xxRego. in paſto. Neqꝫ deꝰ noſtris cruciatibus paſcit̉: necdelictorum morbos medicamentis contrarijs medetur: ſed vtqui voluptatibꝰ delectati diſceſſimꝰ:fletibꝰ amaricati redeamꝰ ⁊ qͥ per illicita diffluendo cecidimus etiaꝫ a licitis noſmet ipſos reſtringendo ſurgamus ¶ Idem in omelia. Duꝫ aretributione vltionis vltime eē