vicioꝝ multiplicitate

Clhui

re te conficis ad opus ſpiritale quando conſurges? ¶ Exercitiuꝫ bonumreſpondet Quid tibi ad hec ꝑferendatam longa temporum proponis ſpatia: nunquid ſcis ſi die craſtina viuasimmo ſi vel etiam vnam horam ī hacvita facias. an forte de tua mente excidit qd̓ ſaluator in euāgelio dicit. vigilate? quia neſcitis neqꝫ diē neqꝫ horā. Quaꝓpter diſcute corporis inertiam ſemꝑ qͣꝫ memento qꝛ regnū celoꝝnon tepidi: non molles: non deſides:ſed violenti vimqꝫ facientes diripiūt¶ Cupiditas ſiue auaricia dicit Ualde ſine culpa es ꝙ quedam habendaConcupiſcis: quia nō multiplicare appetis ſed egere ꝑtimeſcis: ⁊ quod malus alius retineret: ipſe melius expēdis. ¶ Mundi contemptus reſpōdet.Iſta nec apud homines ſeculares ſine periculo procurantur: quia quanto quis amplius habere ceperit: tanto amplius habere concupiſcit. fitqꝫvt modū in ꝯcupiſcendo nō habeat:dū īnumeris huiꝰ ſeculi curis deſeruire feſtinat. Si ergo ſecularibꝰ virisita eſt periculoſa cupiditatis īduſtriaqͣnto magis illis ꝑiculoſior qͥ iā habitu ⁊ cōuerſatione ſeculares eſſe deſierunt: qui totū qd̓ viuūt domino eēdeuouerunt. Dicis forte ideo a ſcīsreligioſis qͣꝫ viris plura habēda ſuntvt melius ab ipſis qͣꝫ a popularibuserogentur chriſti pauꝑibus Et egoꝯſentio: ſꝫ prelatis: nō autē ſubiectis.¶ Obduratio dicit Si ea que poſſides egentibꝰ tribuis vnde ſubiectosabſqꝫ penuria nutris ¶ Miſericordiareſpondet Hemento qͥd purpuratodiuiti ꝯtigerit qui non ideo damnatꝰeſt ꝙ aliena tulerit: ſed ꝙ egenti pauperi ſua non tribuerit: et in infernopoſitus ad petenda minima peruenerit: qui hic parua negauit ¶ Uētris

minus omnia munda creauit ⁊ qui ſaturari cibo reſpuit: quid aliud qͣꝫ muneri conceſſo contradicit Ciboruꝫparſimonia reſpondet. Unū horū q̄dicis veꝝ eſt. Ne enī homo famē moreret̉: omnia ad eſum deꝰ mūda creauit: ſed ne comedendi mēſurā excederet: abſtinentiā imꝑauit. Atqꝫ int̓ cete̓a ſua mala ſaturitate maxime panisſodoma perijt. Quapropt̓ ſicut egerad medicinā: ſic ad ſumendas dapesdebꝫ quiſqꝫ accedere: neqͣqͣꝫ ſcꝫ ī illisvoluptat em̄ appetens: ſed nc̄itati ſuccurrens. Ille aut plene hmōi vitiuꝫſuperat qui in ſumendis dapibꝰ nonſolū parſimoniā tenet: vt ſcꝫ refectionē ſꝑ eſuries imperet: verūetiā accuratiores ſimul ⁊ lautiores epulas excepta corporis infirmitate ⁊ hoſpitūſuſceptione ꝯtēpſit Inepta letitiadicit Ut qͥd animi gaudiuꝫ intꝰ abſcōdis. Egredere in publicū letꝰ. dic aliquid foris: vnde vel tu vel ꝓximi ride ant Fac̄ eos letos tua letitia Moderatus meror rn̄det. Unde tibi īeſttāta letitia. Nunqͥd iā diabolū viciſtinūquid iā de exilio ad patriā veniſtiAn forte in obliuionē venit qd̓ dn̄sdicit. Sūdꝰ gaudebit: vos ve. triſta.ſed triſt. ve. ver. in gau. Cōprime gͦ īanem lititiā qꝛ nōdū euaſiſti penaleꝫerūnā. Nōne apud oēs inſanꝰ iudicatur is qͥ carceralibꝰ tenebris recluſusgaudere conat̉. Multiloquiuꝫ dicitNon reus ille tenebit̉ qͥ plura qͥdemſed bona loqͥtur: ſꝫ ille quidē qͥ ſalteꝫrara ſed mala dicere probatur ¶ Diſcreta taciturnitas reſpōdet. Uerumeſt qd̓ dicis: ſed dum multa bona proferri vident̉: ſepe ꝯuenit vt a bonislocutio inchoās ad pͣua deriuet. hocip̄m ſcriptura ꝓnūiciat. quia in multiloquio non deerit peccatum. Acforte inter innumera verba decl̓inantur criminoſa: ſed nunquā declinari

x v