Liber ſcd̓s pharetreDe principaliū

potuerūt inutilia atꝫ ocioſa: de qͥbꝰ rōerit in futuro reddēda. tenendꝰ eſt ergo modꝰ in loq̄ndo: atꝫ ab ip̄is nōnūqꝫ vtilibꝰ ꝟbis parcēdū Corꝑalisfortitudo dicit. Cur te in voluptatetua mō nō dilatas: cū te qͥd ſequat̉ ignoras Acceptū tēpꝰ in deſiderijs ꝑedere nō debes qꝛ qͣꝫcitiꝰ ꝑtrāſeas neſcis Si eī deꝰ miſceri hominē in voluptate carnis nollet: in ip̄o humani generis exordio maſculū ⁊ feminā nonfeciſſꝫ. Carnis mūdicia rn̄det Noloignorare te: fingas qͥd̓ poſt hāc vitārecipias. ſi enī pie ⁊ caſte vixeris ſinefine gaudebis. Si eī ip̄ie ⁊ luxurioſeeternis incēdijs ſubiacebis Inde ātmagis caſte viuere debes: vn̄ qͣꝫcitiꝰtēpꝰ acceptū trāſeat ignorare te dicisEt infra. O qͣꝫ parua eſt ꝯcubitꝰ horaq̄ ꝑditur vita futura ¶ Iſi. de ſū. bo.Interdū vitia cū virtutibꝰ ad vtilitatē ꝯfligūt vt ipſo certamine vel mēsexerceat̉ vel ab elatione ꝯcuſſus animus reſtringatur.¶ De gratiaCa. xvj.Regor. in moꝝ. Quia de gr̄adebemꝰ ſuꝑna p̄ſume̓: ideo nōſimꝰ negligētes in or̄one veloꝑe qd̓ voce veritatis expͥmit̉. Oportet ſꝑ orare ⁊ nō deficere Petamusergo orādo: q̄ramꝰ legendo: pulſemoꝑando ¶ Ideꝫ Quelibꝫ occulta loca ſine dei gratia aīam ſaluare nō pn̄tQd̓ aliqn̄ in ipſis qͦꝫ erratibꝰ ꝯſpicitmus electoꝝ. nā loth in ꝑuerſa ciuitate iuſtꝰ fuit. in monte peccauit ¶ Id̓in moꝝ. Cū mētē nr̄am elatio erigita nobis ſummi ꝓtinꝰ ꝯpūctio amorisrecedit. cū vero ſuꝑna nos gr̄a viſitat ſtatim ꝑ lachrymas ad ſua deſideria inſtigat ¶ Idē Quāto qͥſqꝫ ſe minus videt: tāto ſibi minus diſplicet:et quanto maioris gr̄e lumen ꝑcipit:

tanto ampliꝰ reprehenſibilē ſe cognoſcit ¶ Ideꝫ Iuſti aīam gratia vocattentatio interrogat ¶ Idē Quia peroccultā gratiaꝫ ad amorem dei tꝑatadeſuꝑ menſura ꝓficimus. qͣnto in nobis quotidie de dei ſpū virtꝰ creſcittanto noſter ſpūs deficit ¶ Id̓ Unūquēqꝫ electū ſuū diuina gratia tnc magis erudiendo cuſtodit: cum quaſi ꝑcutiens deſerit ¶ Ideꝫ Piles dei ſuꝑne gratie fretus auxilio ſic vulnerainfirmitatis ſue curat vt aliena nō deſerat ¶ Idē Bonū qd̓ agimꝰ ⁊ dei ēet noſtrū. Dei: ꝑ preuenientem gr̄amNoſtꝝ: ꝑ obſequentem liberam volūtatem ¶ Idē ſuꝑ Eze. Siue hi quielecti in teſtamento veteri fuerunt: ſiue hi qui in teſtamento nouo ſecutiſunt: nimiꝝ ꝯſtat: quia omnes ex amore trinitatis accenſi ſunt: neqꝫ eī vnūdeum diligerent ſi eiuſdem trinitatis que deus eſt: gratiam non accepiſſent ¶ Idem Sunt quidā qͥ ꝑ donūgratie ⁊ ip̄a intelligūt q̄ exponi a doctoribus non audierūt ¶ Iſi. de ſum.bo. Hoīs meritū ſuꝑnaͣ gr̄a vt inueniat p̄uenit: ⁊ poſtqͣꝫ preuenerit ꝑficitatꝫ ad indigna mente veniens facit īea meritū qd̓ remuneret. q̄ ſolū inuenerat qd̓ puniret. ¶ Idē in ſyno. Inoī oꝑe tuo dei auxilium poſce: oīa deigratie diuino dono aſcribe: nihil meritis tuis tribuas in virtute tua nihilp̄ſumas ¶ Aug. d̓ ꝯfeſ. Gr̄e tue deputo ⁊ mīe tue dn̄e ꝙ pctā mea tāqͣꝫ glaciē ſoluiſti. gr̄e tue deputo vt q̄cūqꝫnō feci mala ¶ Id̓ de natu. ⁊ gr̄a. Xp̄igr̄a ſine q̄ nec ifātes nec etate grādesſalui fieri pn̄t: n̄ meritis reddit̉ ſꝫ gratis dat̉ ꝓpter qd̓ gr̄a noīat̉ ¶ Idē decorreptiōe ⁊ gr̄a Deſiderare auxiliūgr̄e: mitiū gratie eſt ¶ Idē Gratia ſola homines liberantur a mal̓o ſine qͣnullū ꝓrſus ſiue cogitando ſiue volēdo et amādo: ſiue agēdo faciūt bonū