De principaliū¶ Liber ſcd̓s pharetre
virtutibus antecellis tutius in locoinfimo qͣꝫ in ſummo temet ipſum conſerues. ſꝑ enī de alto peior fit ruina.Ꝙ ſi tibi vt aſſeris qͥdam ſuꝑioresvel equales ſunt: quid te ledit: qͥd tenocet Caue prorſus ne dū alijs locuꝫcelſitudinis inuides: illum imiteris d̓quo ſcriptū eſt Inuidia diaboli morsintroiuit in orbem terrarum: īmitantur autem illum qui ſunt ex parte illius ¶ Odiū dicit: Abſit vt illū amesquem in omnibus contrariuꝫ habesqui tibi derogat: qui tibi inſultat: q̄te conuitijs exaſperat: qui tibi peccata tua improperat: qui te dictis operibus atqꝫ honoribus ſemper preuenire feſtinat. niſi enim ipſe tibi inuideret nequaqͣꝫ ſe tibi ita preferretDilectio vera reſpondet. Nunquidqꝛ hec que narras odio habenda ſuntin homine: ꝓpterea non eſt amandadei imago ī homīe: ſicut imago chriſtiqui ī cruce poſitus inimicosᶻ ſuos dilexit et ante crucis tormentum āmonuit dicens. Diligite inimicos veſtros ⁊cͣ. Omnem ergo amaritudineꝫcordis euomē: et quo pacto valuerischaritatis dulcedinem ſume: nihil eīilla ſuauius: nihil illa beatius ¶ Detractio dicit. Quis poteſt ſuſtinerequis ſilentio valet tegere quanta illevel illa prauaʸ committit: niſi forte qͦconſentit? ¶ Libertas iuſte increpationis reſpondet Nec tacenda ſunt mala proximi: nec conſentienda ſed charitate fraterna in faciem proximusredarguendus Et infra. Nonnūqͣꝫerrata delinquentium ad tempus ſt̓lentio tegenda ſunt vt a peccatorumtēpore corrigantur ¶ Ira dicit Queerga te aguntur: equanimiter ferrinon poſſunt. immo hec patienter tolerare peccatuꝫ eſt: quia ſi non eis cūmagna exaſperatione reſiſtitur contra te: deinceps ſine menſura cumulā
tur. ¶ Patientia reſpondet. Si paſſio redemptoris ad mentem reducit̉nihil tam durum quod non equo animo toleretur. Chriſtꝰ enim vt ait petrus pro nobis paſſus eſt vobis relīquens exemplum: vt ſequamini veſtigia eius. Sed quanta ſunt hec q̄ patimur in comparatione illius. Illeeni opprobria: irriſiones: cōtumelias:alapas: ſputa: flagella: ſpineam coronācrucem quoqꝫ ſuſtinuit: atqꝫ mortemet nos miſeri ad noſtram confuſionēvno ſermone fatigamur: īmo verbodeijcimur ¶ Proteruia dicit. Nunquid ſtultis: nūquid inſenſatis ac brutis animalibus leuia verba ⁊ non magis aſpera vt tales decet dum delinquunt obijcienda ſunt ¶ Hanſuetudo reſpondet Non tua in his perſuaſio ſed apoſtoli ſequēda eſt preceptioSeniorem te ne increpaueris. et rurſum ſeruum domini non oportet litigare: ſed manſuetum eſſe ad omnes:quod videlicet malum proteruie deterius adhuc ſubditis qͣꝫ prelatis nocet. Sepius enim contingit vt leniter et cum charitatis dulcedine prolatam correctionē ſubditi ſpernant ⁊econtrario humilitatis verba deſpectionis emittant iacula ¶ Timor mētis dicit. Teſtem habes deum in celis non tibi ſit cure quid de te ſuſpicentur homines in terris. ¶ Satiſfactio deblta reſpondet. Non eſt dādadetrahendi occaſio: non ſuſurrandiſuſpitio: ſed ſi aut ſunt que corrigantur manifeſtanda aut certe ſi deſunthumili proteſtatiōe neganda ¶ Torpor et ignauia dicunt Si lectioni cōtinuato ſtudio ſemper inſiſti soculorum caliginem incurris: ſi indeſinenter lachrymas fūdis ipſos etiam oculos amittis: ſi protelatis vigilijs pſalmorum cenſum perſoluis inſaniaꝫ capitis adquiris Si quotidiano labo