Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLVv
Einzelbild herunterladen
 

Liber ſcd̓s pharetreDe principaliū

pͥncipū tanqͣꝫ mortuos apparere: cumtn̄ ipſi nr̄a alacritate ꝑmoti nr̄is int̓eſſe ſolennijs delectent̉: vereor ne noſtrā deſidiā aliqn̄ abominātes cū indignatiōe recedāt Idc̄ Cū te tēpore acidia vel tedio affici ſentis: noli ꝓpterea diffidere atqꝫ deſiſtere a ſtudioſpūali. ſꝫ iuuātis require manū: trahite obſecrās Id̓ in ſermo. Tepeſcimꝰ ꝓceſſu tꝑis a feruore ꝯuerſatōisnr̄e: paulatī refrigeſcit charitas: abūdat iniqͥtas: vt heu ꝯſumemur in carne qui ī ſpū ceparamus Id̓ Quidiſtud negligentie: quid pigricie immoqͥd vecordie eſt: vt nō crebris ſuſpiriis ⁊ feruentiſſima affectione abrupehinc ⁊ in illa tā felicia agmina iaculari aīos ſtudeamus? Ue nobis a duricia cordis nr̄i: ve nobis a pctō gentium qͣs apl̓us ſine affectiōe ꝯmemoratSene. in epl̓a Cito inerti ocio vita torpebit ſi relinquēdū eſt qͥcqͥd offendit Idē Ociū ſine litteris morseſt ⁊ viui hominis ſepultura De auariciā Cap. xi.¶¶¶Rego. in moꝝ. De auaricia:ꝓditio: fraus: fallacia: ꝑiuria:ꝟ inquietudo: violentie ⁊ cōtramīaꝫ obduratiōes cordis oriunt̉. Idē Auaricia deſideratis rebꝰ habitis nō extinguit̉: ſꝫ auget̉. Nā more ignis cū ligna q̄ ꝯſumat exceperitexcreſcit Ambro. in ſer. Quoſdamgladiꝰ cupiditatis habꝫ qͦ plꝰ aſcēditeo ad altiora feſtinat: vnde fit grauiorruina lapſuro Idem Ibi abūdātiavbi ſatietas: vbi aūt fames cupiditatū ibi inexplebilis appetentia ibi vtiqꝫ pauꝑtas Augꝰ. in ſermo. Nō ſolū auarꝰ eſt qui rapit aliena ſed et illeauarꝰ eſt qui cupide ſeruat ſua Id̓de ver. do Inexplebilis eſt ſola auaricia diuitū: ſꝑ enī rapit ⁊ nunqͣꝫ ſatiat̉:

nec deū timet: nec hominē reuereturnec patri parcit: nec matrē agnoſcit:nec fratri obtꝑat: nec amico fidē ẜuatviduā opprimit: pupilloꝝ res inuaditliberos in ſeruitiū redigit teſtimoniūfalſum profert: res mortui occupantqͣſi nō ⁊ ip̄i qui hoc faciūt moriantur Idē d̓ libe. ar. Dictuꝫ eſt radicemomniū maloꝝ eſſe auariciā: hoc ē pl̓velle qͣꝫ ſat eſt Tātū āt ſat eſt qͣntū ſibi exigit nature in ſuo gene̓ ꝯſeruādemodꝰ Id̓ de x. chordis. Qua frōteventurꝰ es ad filiū tuū qui p̄ceſſit cuiprecedenti nō mittis parte ſuā ī celūAudi ip̄m dn̄m dicentē theſaurizatevobis theſauros in celo Iſid̓. inetymo. Auidꝰ dictus eſt ab auendo:auere enī cuꝑe eſt. hinc ⁊ auarꝰ Namqͥd eſt auarū eſſe niſi ꝓgredi vltra qͣꝫſufficit. auarus enī dictus eſt eo ꝙ ſitauidꝰ auri ⁊ nūqͣꝫ opibꝰ expleaturIdē de ſum. bo. Qui bona mūdi diligit velit nolit timoris ⁊ doloris peneſuccūbit Io. chry. ſuꝑ ioh̓. Quē admodū ī fontē mūdū ſtercꝰ qͥs īmittēstotū eū īmūdū fecit. ita ⁊ in diuitiasauaricia intrās om̄ia ſpirare facit abeo qͥ illic eſt fetore Id̓ Nō amabitꝓximū qͥ aurū amat Bern̄. de ꝯtē.mūdi Nuc trahit ſua quēqꝫ voluptaset odorē turpis lucri ſcctantes qͣſtuꝫeſtimāt pietatē quoꝝ certa dānatio ē Idc̄ Utinā ſapes miſer ⁊ intelligeres cū theſauro pecunie: theſauruꝫire parit̉ cumulari. vtinā nouiſſima ꝓuideres aīaduerteres nō facile ꝑ foramen acus trāſituros diuitiarū cumulos ſꝫ delictoꝝ Sene. in ep̄iſ. Uidiſti aliqn̄ canem miſſa a dn̄o fruſta panis ac carnis aꝑto ore captātē: qͥcqͥdaccipit ꝓtinꝰ integrum deuorat: et ſꝑad ſpem venturi hiat Idē Euenitnobis qͥcqͥd expectātibꝰ fortuna ꝓiecit id ſine vlla voluptate dimittimꝰ:ſtatim ad rapinam alteriꝰ erecti ⁊ at-