vicioꝝ multiplicitate.
Clhi
toniti ¶ Idem Quiſqͥs de accipiēdoinfra li. iiij. de ingratitudine.¶ De gula¶ Cap. xijRego. in mora. De ventrisingluuie: inepta letitia ſcurrihebetudo ſēſus circa ītelligētia orit̉litas: īmūdicia: multiloquiuꝫIdē Quinqꝫ nos modis gule vitium tentat: aliqn̄ nāqꝫ indigētie tꝑa p̄uenit: aliqn̄ vero tempꝰ nō puenit: ſꝫcibos lautiores querit: aliqn̄ q̄libꝫ ſumenda p̄parari accuratiꝰ expetit: aliqn̄ aūt et qͣlitati ciboꝝ ⁊ tꝑi ꝯgruit: ſꝫin ipſa ciboꝝ qͣntitate ſumēdi menſurā refectiōis excedit. Nōnunqͣꝫ vero⁊ abiectuꝫ eſt qd̓ deſiderat: ⁊ tn̄ ipſoſumēdi deſiderio deteriꝰ peccat. Exēplū de pͥmo ī ionatha .i. reg. xiiij. Deſcd̓o in ifraeliticis: nueri xi. a. De tertio in filijs heli. i. Reg. ij. ca. De iiij.eze. xvi. c. De qͥnto in eſau Ge. xxv.¶ Idē Sepe dū qͣi ꝯcuſſi carni partim ad p̄liū ꝯtra nos hoſtē nutrimusEiſdē nāqꝫ alimētis vitia ſuꝑbiūt qͥbꝰ nutrite virtutes viuūt: ⁊ cū virtꝰalit̉ plerūqꝫ vires vitijs augent̉.Idem in paſto. Gule deditos ſuꝑfluitas locutionis: leuitas oꝑis: atꝫ luxuria. abſtinentes vero ſepe īpatientieatqꝫ triſtitia: ſepe vero ſuꝑbie culpacomitat̉ ¶ Hiero. in epl̓a. Difficile īter epulas ſeruat̉ pudicicia: nitens cutis ſordidū oſtēdat animū ¶ Iſid̓. deſum. bo. Ebrietas ꝑturbatiōeꝫ gignitmētis: furorē cordis: flāmā libidinis.ebrietas ita mentē alienat vt vbi ſitneſciat. vn̄ etiā ⁊ malū nō ſentit̉ qd̓ ꝑebrietatē ꝯmittit̉ ¶ Idē Cui abſtinētia nō eſt epulaꝝ: ardentis diuitis intēdat ſuppliciū: cuiꝰ tāta in inferno īter ignes erat inopia: qͣnta hic fueratepulaꝝ copia ¶ Id̓ Qui nimiū cibisvtunt̉. qͣnto magis ventrē paſcūt: tā-
to amplius ſenſum mentis obtūduntNā greci dixerūt ex craſſo ventre ſb̓tilem ſenſum gigni nō poſſe ¶ Augꝰde doct. xp̄iana Fieri p̄t vt ſine aliqͦvitio crapule vel voracitatis preciociſſimo cibo ſapiens vtat̉. inſipiēs ātfetidiſſima gule flāma in cibum viliſſimū ardeſcat ¶ Baſiliꝰ in regula Sicut miles plurimoº onere pregrauatꝰprepedit̉. ita monachꝰ vel clericꝰ impeditur ad vigilias cū eſcarū plenitudine torpeſcit ¶ Bern̄. in apolo. Sanius eſt modico vino vti ꝓpter infirmitatē: qͣꝫ multa aqͣ ingurgītari ꝑ auiditatē ¶ Legit̉ in ſcīa naturali ꝙ int̓aīalia magnoꝝ corpoꝝ nulli dedit natura tā paruū os ẜm corporis quantitatem: ſicut homini: qd̓ factum eſt adꝯmendationē tꝑantie ⁊ ad deteſtationem guloſitatis ¶ Gregꝰ. Quāto corpus īpletur: tāto aīa minorat̉. ¶ Un̄Hiero. Qui luxuriat̉ viuens mortueſt: et qui inebriat̉ mortuꝰ ⁊ ſepultus¶ Sene. Ciboꝝ copia ſubtilitas impedit̉ ¶ Idē Uentri obedientes loco animaliū viuemus nō hominūBern̄. voluptas gutturis q̄ tanti hodie eſtimat̉ vix duoꝝ habet lōgitudinē digitoꝝ: nō durat debet tanto: niſiqͣntū durat trāſitus ille ꝑ gulam ⁊ ꝓillo trāſitū vult dn̄a gula tot ⁊ tantaſibi p̄ꝑari¶ De luxuriaCa. xiij.Regor̄. in moꝝ. De luxuriacecitas mentis incōſideratioincōſtātia: precipitatio: amorſui: odiuꝫ dei: affectꝰ pn̄tis ſeculi: horror vel deſperatio futuri generat̉.Idē Nulla an̄ dei oculos iuſticie pietatis qͣꝫ ſunt opera: q̄ corruptiōis cōtagio monſtrant̉ īmūda ¶ Idē ī dia.Carnalis delectatio mentē quā īficitobſcurat: vt videre veri lumini
x 3