paliū vicioꝝ multiplicitate
Cliiij
ſe habere qd̓ nō habēt. aut deſpectisalijs ſingulariter videri appetūt habere qd̓ habent ¶ Idē Sepe bono oꝑisͣ. c. de delectatiōe ¶ Idem Qui accepta bona ſibi arrogat ſuis contra deum donis pugnat. Item in cogitatione tumidi proprij fauores oruitur ſibi qꝫ de ſingularitate ſapientie blāditur: ipſa fatuitas penſat ea que audierit ac verba que ꝓfert ⁊ miratur ſua:et deridet aliena ¶ Item Cuncti vane glorie. infra libro iij. de dijudicatione ¶ Idem Sicut labor iuſtorum eſtvidere praua ⁊ corrigere. ita grauiseſt labor arxogātium: ſꝫ qd̓ ſapiūt nōoſtendūt ¶ Id̓ Quaſi latrunculꝰ eſtappetitꝰ laudis humane qui recto itiniere gradiētibus ex latere iungiturvt ex occultis educto gladio gradiētiū vita trucidet̉ ¶ Idem Agitur vtante iuſti iudicis oculos fouea mentis fit memoria virtutis: qꝛ reminiſcēdo qd̓ geſſit dū ſe apud ſe erigit: apd̓humilitatis aucͣtorem cadit ¶ Iſido.Maxime ꝑ cenodoxiā .sͣ. d̓ monachismalis ¶ Idē Qui ex deteriore sͣ. de īcipientibus ¶ Io. chry. ſuꝑ Io. Gloriam vanā cuꝑe ingloriatio eſt: gloriaaūt vera eſt hanc deſpice̓: ⁊ nullā eiꝰcurā facere: ſꝫ ad id qd̓ deo placꝫ oīaet dicere ⁊ facere ¶ Ideꝫ Qui omnium ꝯtemptū pecuniaꝝ habuerunt etnulli huius mūdi imaginatiōi ſe īimiſcuerūt: ſed magis tyrānicas corporūꝯcupiſcentias domuerūt hi multotieijs capti a vana gloria oīa ꝑdiderūt¶ Idē Si laudes amamꝰ eas que adeo ſunt diligentiꝰ queramꝰ. Nā queqͥdem ab hoībus eſt laus: qͣliſcunqꝫfuerit: ſimul vt apparuit perijt ¶ Auguſt. de confeſſi. Dn̄e gloria noſtra tueſto ꝓpter te amet̉ ⁊ verbum tuuꝫ. ⁊nomen tuū timeatur in nobis: qui eilaudari vult ab hominibꝰ iudicāte tenon excipiet̉ damnante te ¶ Ambro.
de offi. Fortitudo glorie caueat appetentiā que frequēter nocuit īmoderatiꝰ appetita. ſemꝑ autem nocuit vſurpata ¶ Ber. in epiſt. O ſtulti filij adāqͥ contēnentes pacem: ⁊ gloriaꝫ appetentes: ⁊ pacem ꝑdunt ⁊ gloriam.De inuidia¶ Cap. viij.¶ Rego. in moꝝ. De inuidia:Fodiū ſuſurratio: detractio: exultatio in aduerſis proximi etafflictio in proſperis naſcitur ¶ IdeꝫQui poſt puniendi ſunt retributōisſupplicio: nūc ſemet ipſos afficiunt inuidie tormento ¶ Idē Inuidia iraꝫgenerat. qꝛ quāto interno liuoris vulnere animꝰ ſautiat̉: tanto etiam manſuetudo tranquillitatis amittitur.Idem Dum electi proficiūt: reprobiad rabiem furoris excitantur ⁊ bonanaſcentia que volūt imitari grauiꝰ ꝑſequūtur ¶ Idē Inuidi dū bonū infra li. iij. de ſtultiloquio in accuſatiōe.¶ Idem in dialo. Antiquꝰ hoſtis vn̄bonos cernit īnoteſce ad gloriā: indeꝑuerſos ꝑ innidiam rapit ad penāIdem in ome. Quicquid in mūdo cōcupiſcimus hoc ꝓculdubio ꝓximisinuidemus. videt̉ etenim quia nobisdeſit qd̓ alius aſſequit̉ ¶ Io. chry. inſermo. O zelꝰ: o inuidia omni malicia cumulata. Inuidia ignis inextinguibilis eſt. etenī ſicut tinea comeditveſtimentum: ſic ⁊ inuidia euꝫ qui zelatur cōſumit: eum aūt cui inuidet clariorem reddit ¶ Idem ſuꝑ Io. Inuidere paſſio ⁊ fornicatiōe ⁊ adulteriomultum eſt deterior ¶ Idem Inuidioculus liquatur triſtitia. inuidus cuꝫmorte viuit cōtinua ¶ Augꝰ. de doc.xp̄iana. Auertat deus inuidie peſteꝫab animis omnium neduꝫ chriſtianorum Uitiū enim diabolicum eſt inuidia quo ſolo diabolus reus eſt et inex
x i