Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLIIIr
Einzelbild herunterladen
 

paliū vicioꝝ multiplicitate.

Cliij

nis qn̄ ponderas: expaueſce qn̄ numeras: ml̓ta leuia faciūt vnū grāde. Adidē. Id̓ d̓ x. chordis. ⁊ ſuꝑ Io. Gre.ī paſ. Iſi. de ſū. bo Itē augꝰ. Ex qͦīcipit hō ſcꝫ de hoīe. Idem Uolūtasauerſa. infra li. iij. de volūtate Ambroſi. de off. Qui non repellit a ſocioſuo iniuriā ſi p̄t: tātū eſt in vitio qͣꝫ ille qui facit Id̓ in apolo. Pctm̄ donat̉ ꝑ gratiā: delet̉ ꝑ ſanguinē crucistegit̉ ꝑ charitatē Io. chry. ſuꝑ Io.Excogita qͣntū eſt malū nos ex hoībꝰ pares angelis ad feras trāſponereUentri enī ſeruire ⁊ pecuniaruꝫ concupiſcentia detineri: ⁊ iraſci ⁊ mordē⁊ calcitrare non hominū: ſꝫ ferarū eſtIſi. de ſum. bono. Si vnū viciumdiſtricte iudicet̉: ⁊ alia negligant̉ inanis eſt labor Idē Iudicio diuinoin reatu nequiori labunt̉: qui diſtringere minora ſua facta ꝯtemnūt Id̓Maioris eſt culpe: manifeſte qͣꝫ occul̓te peccare. dupliciter eniꝫ reus eſt qͥaperte delinqͥt. quia ⁊ agit malū ⁊ docet malū facere Ber. in ſermo. Cauete ne quis parua reputet qͣꝫtūlibetparua ſcienter cōmiſſa: nemo dicat incorde ſuo leuia ſunt iſta: nō curo corrigere: non eſt magnū. licet in his maneam venialibus minimisqꝫ peccatisHec ē impenitentia dilectiſſimi: hecblaſphemia in ſpūmſactum: blaſphemia autem irremiſſibilis eſt Anſel.in ſimilitu. Natura peccati eſt vt nōfacile videat̉ ab illo qui eo premitur:ſꝫ mox vt ceſſauerit ⁊ ab illo ſe alienauerit. tunc demū ꝯſiderat in qͣnta feditate ⁊ miſeria iacuerāt Idē Si hīcpeccati pudorem. libro tertio de innocentia De ſuperbiaCap vi.Rego. in moꝝ. Septē pͥncipalia vitia ſuꝑbie virulenta

radice ꝓducunt̉. ſcꝫ inanis gloria: īutdia: ira: triſtitia: auaricia: ventris ingluuies: luxuria. Idem. Scimꝰ ꝙaliqn̄ minus eſt in corporis corruptionē cade̓ qͣꝫ cogitatiōe tacita ex deliberata elatiōe peccare: ſꝫ tn̄ minꝰ ſuꝑbia turpis credit̉: minꝰ peccatū a ſimplicibꝰ iudicatur. luxuriā vero eo magis erubeſcūt homines qͦ ſimul om̄eseam turpē eſſe nouerūt Idē Quiſqͥs ſuꝑbie: infra li. iij. de dijudicatiōe.Idē Tunctis ſuꝑba apud ſe cogitatione tumentibꝰ ineſt clamor in locutione: amaritudo in ſilentio: diſſolutio in hilaritate: furor in triſtitia: īhoneſtas in actione: honeſtas: n imaginatione: erectio in inceſſu: rancor ī reſponſione Horuꝫ mēs ſemꝑ eſt ad :⁊rogandas ꝯtumelias valida: ad tolerandas infirma: ad obediendū pigra:ad laceſſendos vero alios importuna: ad ea que facere et debꝫ ⁊ preualꝫignaua: ad ea vero que nec debꝫ necpreualet parata Idē Hoc ꝓpriumarrogātiū eſſe vitiū ſolet vt ⁊ paucacredant que ipſi multa dixerūt: ⁊ multa credunt que ipſis pauca dicunturquia enim ſua dicere ſemꝑ volūt: aliena audire non poſſunt Idē Tolerabilius deo eſt vt in infirmitate qͣlibet atqꝫ ignorantia cū humilitate qͥſqꝫ iaceat qͣꝫ cuꝫ elatōe cordis alta cop̄hendat. Idē Adiuuare ībecillemcharitatis eſt: adiuuare vero velle potentē elatōnis Idē Per elatiōemplerūqꝫ: ⁊ vſqꝫ ad ſeniū ſeruata virgitas vitiat̉: qꝛ enī negligit̉ humilitascordis: rectꝰ iudex deſpicit etiā ītegritatē corꝑis Id̓ Difficile ī ſe qͥſqꝫ īueteratā ſuperbiā deprehendit: quianimirū hoc vitiuꝫ quanto magis patimur tanto minus videmus Idem Arrogantes ſicut inflantur laudibus: ita correptionibus inflaminantur et a quolibet ſe vel iu-