Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CXLVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber .i. pharetre ſcī Bonauenture

vt ab alio grauior repellat̉ Amb̓.de offi Laus dn̄i vbi mūda poſſeſſioet īnocens familie diſciplinā Ideꝫin apolog. Peccauit dauid vt ſolentreges: ſed pnīaꝫ geſſit fleuit ⁊ ingeniūit qd̓ nō ſolent reges Iſi. de ſum.bo. Qui recte vtit̉ regni ptāte: ita p̄ſtare ſe oībꝰ debꝫ: vt qͣnto magis honoris celſitudine claret: tanto ſemetip̄m mente magis humiliet: p̄ponēsſibi exēplū humilitatis dauid: qͥ de ſuis meritis nō tumuit: ſꝫ humilit̓ ſeſedeijciens dixit: vilior fiaꝫ plꝰ qͣꝫ factſuꝫ et ero humi. ī ocu. me. Id̓ Quirecte vtit̉ regni ptāte formaꝫ iuſticiefactis magis qͣꝫ verbis īſtituit. ille nāqꝫ nulla ꝓſꝑitate erigit̉: nulla aduerſitate turbat̉ nō nitit̉ ꝓprijs viribꝰ: neca deo recedit cor eiꝰ: regni qͦꝫ faſtigiohumili preſidet aīo: nō eū delectat inqͥtas: nō inflāmat cupiditas ſine fraudatōe alicuiꝰ ex pauꝑe diuites facit. ⁊qd̓ iuſta ptāte a ppl̓is extorq̄re potuerat hoc ſepe miſericordi clementiadonat Idē in ſyno. Modica ē huiꝰſeculi gloria: caduca eſt ⁊ fragilis tꝑalis potētia. dic vbi ſunt reges: vbi pͥncipes: vbi īꝑatores: vbi locupletesrerū: vbi potentes ſeculi: vbi diuitesmūdi: qͣſi vmbra trāſierūt: velut ſomniū euanuerūt Ber. in epl̓a Principis error multos inuoluit ⁊ tātis obeſt qͣntis p̄eſt ipſe Sene. ī ep̄i. Necꝓmiſcuā hr̄e: nec vulgarē clementiāpͥncipē decꝫ. Nā tā oībꝰ ignoſcere qͣꝫnulli malū eſt Id̓ Sic cū inferioreviuas quēadmodū tecū viue̓ ſuꝑiorēvelis Idē qͦtiēs in mētem veneritq̄ntū tibi in ſeruū liceat: veniāt etiaꝫin mētē tantūde in te dn̄o tuo licereAt ego inqͥs nullū dn̄m hēo Rn̄deobona forſitā eſt fortuna Si neſcis q̄etate Hecuba ſeruire cepit: qͣ Creſusqua Darij mater.

De iudicibus Ca. xlv(CReg. ī ome. Durū ē vt qͥ neſcit tenē̓ moderamīa vite ſueiudex fiat vite aliene. IdēIudicare digne. in c. de acceptiōe ꝑſonaꝝ li. iij. Id̓ ī moꝝ. Vaiora crimina ⁊ tarde credenda ſūt cū audiuntur ⁊ citiꝰ puniēda ſūt cū veracit̓ agnoſcunt̉ Idē Tres ſūt acceptiōesmunerum ad qͣs ex fraude feſtinat̉ adiudiciū. Qunꝰ nāqꝫ a corde ē captatagr̄a a cogitatiōe Punꝰ ab ore ē gl̓aꝑ fauorē. Qunꝰ a manu eſt p̄miū perdationē Idc̄ Boni te dulcē. in c.de eqͥtate Io. cpry. ſuꝑ Mat. Benigni ⁊ iuſti iudicis eſt ſuas iniurias cōtemere ⁊ alioꝝ iniurias iudicareIdē facile deuiat in c. de timore ī li.iij. Iſi. in ſyno. Noli eē plꝰ iuſtꝰ qͣꝫiuſtū eſt: oē enī qd̓ nimis eſt: vitiū eſtIdē Nullū iudices. infra lib. iij. c.de ſtultiloqͥo in accuſatiōe Idē deſum. bo. Neminē ſtultoꝝ vel īproborū oꝫ iudicē eē. Nā ſtultꝰ ꝑ ignauiaꝫīprobꝰ ꝑ cupiditatē corrūpit quā didicit veritate Idē̄ Qui recte iudicat⁊ p̄miū inde remuneratiōis expectatfraudē in deo ꝑpetrat. qꝛ iuſticiā quāgratis partiri debuit acceptiōe pecunie vēdit Id̓. Quattuor modis iudiciū humanu ꝑuertit̉: timore: cupiditate: odio: amore Timore: dum metuptātis veritatē alicuiꝰ loqͥ paueſcimꝰCupiditate dū p̄mio muneris alicuiꝰcorrūpimur. Odio: dū ꝯtra quēlibetaduerſari molimur. Amore: dū amicovel ꝓpinqͥs obtꝑare ꝯtēdimꝰ Aug.in ep̄i. Iniquū eſt vt qͥſqꝫ iudicare dealio velit: ⁊ iudicari de ſe nolit Idēimple chriſtiane iudex pij pr̄is officiūſic ſuccc̄ ſe iniqͥtati vt ꝯſulē meminēishūanitati Idc̄ in ſerm. Cū iudicaueris te ipſum ſine adulatiōe. iudica