¶ De perſonarū varietate
Cxlix
ꝓximum cū dilectiōe ¶ Idē contradonatiſtas. Non facile pro vno velpro/ paucis aduerſus innumerabiles religionis ⁊ vnitatis viros ⁊ magno ingenio ⁊ verbi doctrina p̄ditosniſi ꝑtractatis viribꝰ atqꝫ ꝑſpectis rebꝰ ferenda ſentētia eſt ¶ Idc̄ Sacerdos cui oīs. ſupͣ de ſacerdotibꝰ bonisAmb. in apolo. Unuſqͥſqꝫ de alioiudicaturꝰ: de ſe ipſo pͥus iudicet: necminora in alio errata ꝯdēnet cuꝫ ipſegrauiora ꝯmiſerit ¶ Idē Sepe ⁊ iniudicādo maiꝰ pctm̄ iudicij eſt qͣꝫ peccatū ipſuꝫ de qͦ fuerit iudicatum¶ De nobilibusCap. xlviRego. in dialo. Nōnullis ſoIlet nobilitas generis parereignobilitatē mētis: vt minꝰ ſein hoc mūdo deſpiciāt qͥ plꝰ ſe ceterisaliqͥd fuiſſe meminerūt ¶ Hieron̄. inepiſt. Nulli te vnqͣꝫ de generis nobilitate preponas nec obſcuriores qͣſqꝫ ⁊humili loco natas te īferiores putesneſcit enī religio nr̄a ꝑſonas: nec ꝯditiones hominū ſꝫ aīas inſpicit ¶ Id̓Sola apud deū libertas eſt nō ſeruire peccatis: ſumma eſt apud eū nobilitas clarū eſſe virtutibꝰ ¶ Idē Nobilitatis tue tm̄ ad hoc memineris: vtcū claritate generis moꝝ ſcītate cōtēdas ¶ Idē Nō eſt qd̓ ſibi aliquis degeneris nobilitate blandiat̉. ſi ex meliori parte fit ſeruꝰ ¶ Idē Mundanaꝫnobilitatē nō nature eqͥtas p̄ſtitit: ſꝫcupiditatis ambitio inuenit ¶ Idē īomē. Ille apud deū potior ⁊ nobilioreſt: nō quē nobilitas generis: nec dignitas ſeculi: ſꝫ quē deuotio fidei deo⁊ ſcā vita ꝯmendat ¶ Ambro. ī ſerm̄.Nullū ad ꝯmēdationem hoīs ꝯditioſeruitutis affert īpedimētū. nec dignitas ꝓſapie meritū: ſꝫ fides affert: ſiueliber ſiue ſeruꝰ: oēs in xp̄o vnū ſumꝰ
¶ Bern̄. in ep̄i. Minime qͥdē deꝰ eſtacceptor ꝑſonaruꝫ. neſcio tn̄ qͦ pactovirtꝰ in nobili placꝫ: an forte qꝛ plusclaret. Si qͥdē ignobilis cū caret gloria nō facile liq̄t vtrū qꝛ nolit: aut qꝛnō poſſit habere. laudo tn̄ factā de neceſſitate virtutē: ſꝫ plꝰ illā quā elegitanimi libertas: nō quā inducit nc̄itas¶ De militibus¶ Cap. xlvij¶ ¶ Reg. in regiſt. Sūma militieeſt: obedientiā ſcē reipubliceAaus int̓ alia bona merita hecvtilitatis cā exhibe̓: ⁊ qd̓ ſibi vtilit̓ īperatū fuerit obtꝑare ¶ Io. chry. ſuꝑMat. Inhoneſtū eſt apud deū opꝰ negotiatōis ſiue dignitatis: ſiue milicie¶ Ambro. ſuꝑ illud Lu. iij. Neminēꝯcuciatis Singulis generibꝰ hominūtribuit ſanctꝰ baptiſta reſpōſū ſcꝫ publicanis: ne vltra preſcriptuꝫ exigāt:militibꝰ ne calūniā faciāt: predā requirāt. docens idcirco ſtipendia ꝯſtitutamilicie: ne dū ſumptꝰ q̄rit̉ p̄do graſſet̉¶ Augꝰ. de verb. doº. Nonulli qͥ autmilitie cingulo detinent̉ aut in actuſūt publico ꝯſtituti: cū peccāt grauit̉aſſolēt a pctīs ſuis pͥma ſe voce excuſare ꝙ militāt: ⁊ ne bn̄ aliqn̄ faciāt occupatos ſe malis actibus ꝯq̄rūturIdē Nō eſt delictū militare ſꝫ ꝓpt̓ p̄dā militare pctm̄ eſt. Nec rēpublicaꝫgere criminoſū ē. ſꝫ iō agē rēpublicaꝫvt rē familiarē augeas potiꝰ: videtureſſe dānabile Id̓ ī ep̄i. Hoc pͥmumcogita qn̄ armaris ad pugnā qꝛ virtꝰtua ⁊ fortitudo corꝑalis: donū dei. ſiccī cogitabis de dono dei nō face̓ ꝯtradeū ¶ Id̓ Eſto ec̄ bellādo pacificꝰ vteos qͥs expugnas ad pacis vtilitateꝫvincēdo ꝑducas. beati enī pacifici aitdn̄s. qꝛ filij dei vocabunt̉ ¶ Id̓ Hoſtē pugnātē nc̄itas ꝑimat nō voluntas: et ſicut bellāti ⁊ reſiſtēti violētia
v iiij