Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CXLIXr
Einzelbild herunterladen
 

De perſonarū varietate

Cxlix

ꝓximum cū dilectiōe Idē contradonatiſtas. Non facile pro vno velpro/ paucis aduerſus innumerabiles religionis ⁊ vnitatis viros ⁊ magno ingenio ⁊ verbi doctrina p̄ditosniſi ꝑtractatis viribꝰ atqꝫ ꝑſpectis rebꝰ ferenda ſentētia eſt Idc̄ Sacerdos cui oīs. ſupͣ de ſacerdotibꝰ bonisAmb. in apolo. Unuſqͥſqꝫ de alioiudicaturꝰ: de ſe ipſo pͥus iudicet: necminora in alio errata ꝯdēnet cuꝫ ipſegrauiora ꝯmiſerit Idē Sepe ⁊ iniudicādo maiꝰ pctm̄ iudicij eſt qͣꝫ peccatū ipſuꝫ de qͦ fuerit iudicatum De nobilibusCap. xlviRego. in dialo. Nōnullis ſoIlet nobilitas generis parereignobilitatē mētis: vt minꝰ ſein hoc mūdo deſpiciāt qͥ plꝰ ſe ceterisaliqͥd fuiſſe meminerūt Hieron̄. inepiſt. Nulli te vnqͣꝫ de generis nobilitate preponas nec obſcuriores qͣſqꝫ ⁊humili loco natas te īferiores putesneſcit enī religio nr̄a ꝑſonas: nec ꝯditiones hominū ſꝫ aīas inſpicit Id̓Sola apud deū libertas eſt nō ſeruire peccatis: ſumma eſt apud eū nobilitas clarū eſſe virtutibꝰ Idē Nobilitatis tue tm̄ ad hoc memineris: vtcū claritate generis moꝝ ſcītate cōtēdas Idē Nō eſt qd̓ ſibi aliquis degeneris nobilitate blandiat̉. ſi ex meliori parte fit ſeruꝰ Idē Mundanaꝫnobilitatē nō nature eqͥtas p̄ſtitit: ſꝫcupiditatis ambitio inuenit Idē īomē. Ille apud deū potior ⁊ nobilioreſt: nō quē nobilitas generis: nec dignitas ſeculi: ſꝫ quē deuotio fidei deo⁊ ſcā vita ꝯmendat Ambro. ī ſerm̄.Nullū ad ꝯmēdationem hoīs ꝯditioſeruitutis affert īpedimētū. nec dignitas ꝓſapie meritū: ſꝫ fides affert: ſiueliber ſiue ſeruꝰ: oēs in xp̄o vnū ſumꝰ

Bern̄. in ep̄i. Minime qͥdē deꝰ eſtacceptor ꝑſonaruꝫ. neſcio tn̄ qͦ pactovirtꝰ in nobili placꝫ: an forte qꝛ plusclaret. Si qͥdē ignobilis cū caret gloria nō facile liq̄t vtrū qꝛ nolit: aut qꝛnō poſſit habere. laudo tn̄ factā de neceſſitate virtutē: ſꝫ plꝰ illā quā elegitanimi libertas: nō quā inducit nc̄itas De militibus Cap. xlvij Reg. in regiſt. Sūma militieeſt: obedientiā ſcē reipubliceAaus int̓ alia bona merita hecvtilitatis cā exhibe̓: ⁊ qd̓ ſibi vtilit̓ īperatū fuerit obtꝑare Io. chry. ſuꝑMat. Inhoneſtū eſt apud deū opꝰ negotiatōis ſiue dignitatis: ſiue milicie Ambro. ſuꝑ illud Lu. iij. Neminēꝯcuciatis Singulis generibꝰ hominūtribuit ſanctꝰ baptiſta reſpōſū ſcꝫ publicanis: ne vltra preſcriptuꝫ exigāt:militibꝰ ne calūniā faciāt: predā requirāt. docens idcirco ſtipendia ꝯſtitutamilicie: ne dū ſumptꝰ q̄rit̉ p̄do graſſet̉ Augꝰ. de verb. doº. Nonulli qͥ autmilitie cingulo detinent̉ aut in actuſūt publico ꝯſtituti: cū peccāt grauit̉aſſolēt a pctīs ſuis pͥma ſe voce excuſare ꝙ militāt: ⁊ ne bn̄ aliqn̄ faciāt occupatos ſe malis actibus ꝯq̄rūturIdē Nō eſt delictū militare ſꝫ ꝓpt̓ p̄dā militare pctm̄ eſt. Nec rēpublicaꝫgere criminoſū ē. ſꝫ iō agē rēpublicaꝫvt rē familiarē augeas potiꝰ: videtureſſe dānabile Id̓ ī ep̄i. Hoc pͥmumcogita qn̄ armaris ad pugnā qꝛ virtꝰtua ⁊ fortitudo corꝑalis: donū dei. ſiccī cogitabis de dono dei nō face̓ ꝯtradeū Id̓ Eſto ec̄ bellādo pacificꝰ vteos qͥs expugnas ad pacis vtilitateꝫvincēdo ꝑducas. beati enī pacifici aitdn̄s. qꝛ filij dei vocabunt̉ Id̓ Hoſtē pugnātē nc̄itas ꝑimat nō voluntas: et ſicut bellāti ⁊ reſiſtēti violētia

v iiij