¶ De perſonarū varietate Cxl
Cxl̓viii
hunc mundū: vtiqꝫ qn̄ nati ſumꝰ ſednec auferre qͥd poſſumꝰ: vtiqꝫ qn̄ demūdo exibimꝰ: nihil attuliſti: nihil auferes: quid te inflas ꝯtra pauꝑem. certe qn̄ habito caſu vetera ſepulcra frāgūtur oſſa diuitū ab oſſibꝰ pauperuꝫnon agnoſcūtur ¶ Idē Utere diuesli. ij. de elemoſyna ¶ Io. chry. ſr̄ mat.Hon ꝓpter hoc diues diuitias accepiſti: vt in laſciuia ꝯſumas: ſed vt in elemoſynā expēdas. nūquid eī tua ſuntq̄ habes; q̄ pauꝑū bona ſunt: tibi credita ſunt. etſi ex laboribꝰ iuſtis: vel exhereditate paterna poſſeſſor factꝰ fueris ¶ Idē ſuꝑ Ioh̓. Per īnumerasmortes ſuoꝝ letantur ſe cupidi ad pecunie ianuas ꝑueniſſe. volūtati nāqꝫin ſceno eiꝰ tanqͣꝫ ſues delectant̉: ⁊ vttauri ſtercꝰ eiꝰ euoluere ¶ Ambro. d̓offi. Iſti qui ī delicijs qͥ in luxuria: rapina: queſtibꝰ: honoribꝰ: ſtudia ſua pofuerūt: ſpectatores magis ſunt qͣꝫ poſeſſores. habent lucrū laboris: fructūvirtutis non habent ¶ Idē in hexa.Nudi oēs naſcimur: nudi morimur:nulla diſcretio inter cadauera mortuoꝝ: niſi forte qꝛ magis fetent diuituꝫcorpora diſtenta luxuria ¶ Idē ī ſer.In cōmune oībus: diuitibꝰ atqꝫ pauꝑibꝰ terra fundata eſt. cur vobis iusꝓprium ſoli diuites arrogatis? neſcitnatura: diuitesqꝫ om̄es pauꝑes generat ¶ Idem. Quicunqꝫ patrimonioſuo tāqꝫ ſucceſſor n̄ vtit̉: qͥ largiri pauperi ⁊ diſpenſare non nouit: is ſuarūſeruulꝰ eſt: nō dn̄s facultatū ¶ IdemIp̄m nomen ꝯſidera: ditem dicūt gentiles inferni preſulē: arbitruꝫ mortisHieron̄. in ori. ſuꝑ abacuc iij. Proiniqͥtate vidi tentatoria ethiopie: oīsdiues: aut iniquꝰ: aut heres iniqui.Seneca in epl̓a. Libera te pͥus metumortis: ille nobis graue iugū īponit.Deinde metu pauꝑtatis ſi vis ſcireqͣꝫ nihil in illa mali ſit: ꝯpara inter ſe
paupeꝝ ⁊ diuitū vultꝰ: ſepiꝰ pauperet fideliꝰ ridet ¶ Idem Hoꝝ qui felices vocant̉ hilaritas ficta eſt: aut grauis ⁊ ſuperata triſtitia eo qͣꝫ grauiorquia interdū non licꝫ eſſe miſeros: ſꝫinter erūnas cor ip̄m excedentes nc̄eeſt agere felicem¶ De potentibus¶ Cap. xliij.Reg: in regiſt. Qui poſt terrenā ptātē celeſtis regni gloriam cupit adquirere: ad faciendū lucrū creatori ſuo debꝫ enixiuslaborare vt ad ea que deſiderat oꝑationis ſue gradibꝰ poſſit aſcendere.Idē Sūmū in regibꝰ bonū eſt: iuſticiā colere: ac ſua vnicuiqꝫ iura ſeruareet in ſubiectos non ſinere qd̓ ptātiseſt fieri: ſed qd̓ equum eſt cuſtodiriIdē Tunc regnū bn̄ regit̉: cū regnandi gloria aīo non dn̄atur ¶ Ideꝫ Reſtringenda ſub rōne ptās eſt: nec qͥcqͣꝫ eſt agendū pͥuſqͣꝫ concitata ad tranquillitatē mens redeat. nā ꝯmotiōistꝑe iuſtū putat ira qd̓ fecerit ¶ Ideꝫin paſto. Domini cōtra deū de munere eius ſuꝑbiūt: etſi eos qͦs ꝑ conditionē tenent ſubditos equales ſibi pernature ꝯſortiū nō agnoſcūt ¶ Ideꝫ īmoꝝ. Bene ptātē exercet qͥ ſcit ꝑ illāſuꝑ culpas erigi. ſcit ꝑ illā ceteris eqͣlitate ꝯponi. humana enī mens plerūqꝫ extollit̉: etiā cū nulla ptāte fulcit̉.q̄nto igit̉ magis ſe in altu erigit: cū ſeei etiā poteſtas adiūgit. ¶ Idc̄ Iuncta ſꝑ eē ſuꝑbia potentibꝰ ſolꝫ ¶ Auguſt. de vita xp̄iana. Quo poteſtas ſb̓limior eſt tāto ad peccandū maior audacia: qꝛ totū credit licere ſibi qd̓ p̄t.et dū alteriꝰ iudiciū nō timent: qͥ alios iudicāt. ad peccādū p̄cipites fiunt¶ Idē Hoīes diabolū. ſupra de ambitioſis ¶ Idē de mendatio. Nulli ēiniuria ꝑ potētiā vel leuit̓ inferenda:
v 3