Liber .i. pharetre ſcī Bonauenture
ꝓpter carnem: ſed dolet ꝓpter charitate ¶ Idē de verb. dn̄i. Qd̓ dolendūeſt multi viri vincūtur a feminis ſeruant femine caſtitatē quaꝫ viri ſeruare nolūt ¶ Ambro. de virgi. Saltetſꝫ adultere filia: que vero pudica quecaſta eſt: filios ſuos religionē docet:nō ſaltationē ¶ Io. chry. ſuꝑ Math̓.xix. in origi. Quid eſt mulier niſi amicicie inimica ineffugabilis pena: notorium malum: naturalis tentatio: deſiderabilis calamitas: domeſticuꝫ periculū: mali natura: boni coloe̓ depicta.ergo ſi dimittere illā pctm̄ eſt: tenereaūt viro tormentuꝫ eſt: nc̄e eſt vt autdimittentes adulteriū faciamus: auttenentes qͦtidianas pugnas ⁊ amaritudines habeamꝰ ¶ Idē. Sexꝰ muliebris incautꝰ ⁊ mollis eſt. incautꝰ aūt:qꝛ nō oīa que videt: aut audit cum ſapientia ⁊ rōne ꝯſiderat. Mollis autēqꝛ facile flectit̉: vel de malo ad bonuꝫvel de bono ad malū ¶ Idē in ẜmo.Quid eſt ſpecioſa mulier; ſepulcrumdealbatū: niſi fuerit caſta ſobria ⁊ pudica. pulcritudo āt ē ſine his ꝟtutibꝰp̄cipiciū patens. venenū inſipientibꝰꝯpoſitū ¶ Id̓ ſr̄ Io. Nihil fortiꝰ muliere religͦioſa ⁊ prudente ad deliniendn virū ⁊ informandū eiꝰ animuꝫ adqd̓cūqꝫ voluerit ¶ Hiero. in epl̓a adocceanū. Ianua diaboli: via iniqͥtatisſcorpionis percuſſio: nociuuꝫ qͣꝫ genfeminaꝝ eſt: cū ꝓximat ſtipula incendit ignē flāmigero igne percutit. femina ꝯſcientiā pariter habitātis exuritfundamenta qͣꝫ mentiū. ¶ Seneca inꝓuer. Malo in conſilio vincunt feīeviros ¶ Secūdꝰ ph̓s. Mulier eſt hominis ꝯfuſio: inſaturabilis beſtia: ſolicitudo ꝯtinua: indeſinens pugna: qͦtdianū dānū: caſtitatis impedimentuꝫdomꝰ tēpeſtatis: adulterij vas: viri ⁊ꝯtinentie naufragiū: p̄cipuū p̄liū: aīalpeſſimū: pondus grauiſſimū: aſpis in-
ſatiabilis: humanuꝫ mancipium¶ De xp̄ianis boCa. ix.nisRego. ī mora. Ecce veritasoībꝰ q̄ poſſidet nō p̄t meꝰ eſſeclamat. niſi qͥs renunciaueritdiſcipulꝰ Perfectꝰ igit̉ xp̄ianꝰ qūo dꝫres terrenas iurgādo defende̓ qͣs nop̄cipit̉ poſſide̓. Itaqꝫ cuꝫ res ꝓpriasamittimꝰ ſi ꝑfecte deū ſeqͥmur: in huiꝰvite itinē a magno onere leuigati ſumus ¶ Idē in regiſt. Chriſtianū decet vt nobilē plꝰ benignū qͣꝫ rigidumplꝰ miſericordem eſſe qͣꝫ diſtrictum: ⁊lucrū de dāno alteriꝰ nō expectare. ſꝫrecepti precij ſit ſorte contentꝰ: qͣtenꝰqͥcqͥd ceſſit pauꝑi op̄s ei deꝰ ml̓tiplicata ſic̄ ꝓmiſit reſtitutione ꝯpenſet.Augꝰ. de ver. dn̄i. Cuꝫ xp̄ianꝰ ceꝑitbn̄ viuere ac feruere bonis oꝑbꝰ mūdūqꝫ ꝯtēnē: ſtatī ī ip̄a nouitate oꝑuꝫſuoꝝ patitur reprehenſores ⁊ ꝯtradictores frigidos xp̄ianos. Si aūt ꝑſeuerauerit ⁊ eos ſuperauerit ꝑſeuerando ⁊ nō defecerit a bonis oꝑbꝰ: in idip̄m illi iā obſequētur qd̓ āte prohibebant ¶ Idē de vita xp̄iana. Hoc ē ſacrificiū qd̓ deus ſuper om̄es hoſtiasquerit ⁊ diligit: vt per iuſticie noſtreopera nomē ſuū vbiqꝫ laudet̉ ⁊ deusverꝰ eſſe ſeruoꝝ ſuoꝝ actu et oꝑe cōprobetur ¶ Idē Nō ſolū hoc a xp̄iano q̄rit̉ vt malo careat: ſed vt bonuꝫexerceat ¶ Iſi. de ety. Nō ſe gloriet̉xp̄ianū qui nomē habꝫ ⁊ facta nō hꝫvbi aūt nomen ſecutū fuerit opꝰ: certiſſime ille ē xp̄ianꝰ qͥ ſe factis xp̄ianūoſtendit: ābulās ſicut ⁊ ille ābulauita qͦ ⁊ nomē traxit ¶ Ambro. in epl̓aOis qͥ xp̄m recipit ſapiēs ē: qͥ aūt ſapiēs ē ec̄ liber ē. oīs igit̉ xp̄ianꝰ ⁊ lib̓et ſapiens ¶ Io. chry. ī epiſtola Unūtm̄mō xp̄ianꝰ iudicat malū: ſolum qͣꝫformidat dn̄i celeſtis offenſaꝫ ¶ Ber.