Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CXXXIr
Einzelbild herunterladen
 

De perſonarū varietatei

Cxxxi

in epiſtola. Quid ꝓdeſt xp̄m ſeqͥ niſiꝯtingat et cōſeqͥ. ideo paulꝰ aiebat: ſiccurrite vt ꝯprehēdatis. ibi tu xp̄ianefige tui curſus ꝓfectusqꝫ metaꝫ: vbixp̄s poſuit ſuā. factꝰ eſt inqͥt obediēsvſqꝫ ad mortē Glo. Bede Iaco. i.Ne indignemini ſi mali in mūdo florent: ſi vos patimini: qꝛ nō ē xp̄ianedignitatis in tꝑalibꝰ exaltari: ſed potiꝰ depͥmi: mali nihil habent in celovos nihil in mundo: ſed ſpe illiꝰ boniad qd̓ tenditis: quicqͥd in via ꝯtingatgaudere debetis Glo. ecc̄i. iiij. Māſuetudo hominem ſpernit: humilitasſe oībꝰ ſubijcit. decꝫ aūt xp̄ianuꝫ eqͣlibus ⁊ inferioribꝰ affabilē eſſe ⁊ mitēſenioribꝰ humilem De xpīanis malisCap. x.FRego. ī moꝝ. Multos peſteprie prauitatis obſeſſos: ſubpiano noīe ipſa trāquillitasecciaſtice pacis abſcondit: qͦs tn̄ ſi leuis ꝑſecutionis aura pulſauerit: moxextra areā velut paleas tollit. Id̓in regi. Si veracit̓ xp̄ianꝰ eſſes: plusdei iudiciū qͣꝫ voces hoīs timeresHiero. īfra: ⁊ cap. De ſtultiloqͥo Deturpiloqͥo Nō flagito Augꝰ. de x.cordis. Qui nō de futuro cogitat necꝓpria: xp̄ianꝰ eſt. vt id qd̓ in fine deusmittit accipiat: nōdum chriſtianꝰ eſtIdē de vita chriſtiana. Chriſti illenō famulꝰ: ſed ſubſamnator ⁊ irriſor ēqui eius ſe ſeruū dicit: cui ſeruire diſſimulat Idem. Nō in hoc nobis nomen tm̄ ꝙ chriſtiani dicimur blandiamur: ſed ꝓpt̓ hoc etiā nos iudicādoscredamꝰ ſi nomen nobis fruſtra vendicemꝰ alienū Iſi. de ſum. bo. Chriſtianꝰ malꝰ ẜm euāgelij doctrinā nonviuit etiā ipſaꝫ fidē quā verbo colitadorta tentatōe facile ꝑdit Berna:ſuꝑ can. Inteſtina ⁊ inſanabilis ē pl

ga ecc̄ie: et ideo ī pace amaritudo eiꝰamariſſima. ſꝫ in qͣ pace: pax eſt ⁊ noneſt. pax a paganis. pax ab hereticis. ſꝫnō ꝓfecto a filijs. Uox plāgentis eocleſie etiā tꝑe iſto Filios enut̓ui ⁊ exaltaui. ipſi at ſpreuerūt me: ſpreuerūt⁊ maculauerūt me Id̓ in ſer. Nuncfruſtra clamat xp̄s de leuitate onerisſui: ſine cā iugū ſuū ſuaue p̄dicat. qn̄qͥdē ⁊ ab ipſis qͥ chriſtiano cenſenturnoīe onꝰ diaboli ⁊ iugū carnis atꝫ ſeculi huiꝰ delectabiliꝰ reputat̉ IdeꝫSicut ipſi xp̄m ꝑſequūtur qui ab eovtiqꝫ chriſtiani dicunt̉. amici tui deꝰ ⁊ꝓximi aduerſum te appropinqͣuerunt⁊ ſteterūt: cōiuraſſe videt̉ ꝯtra te vniuerſitas ppl̓i chriſtiani a minimo vſqꝫad maximum De prelatis bonis Ca. xi.Rego. in moꝝ. Pia paſtorū5mens: qꝛ nō ꝓpriā gloriā ſꝫ auctoris q̄rit: ab oībꝰ vult adiuuari Idē. Nolenti mihi atꝫ renitēti cū graue eſſꝫ altaris myſteriū: etiāpondus eſt cure paſtoralis iniūctum. Idē in dialo. Petri vicē ⁊ ligādo⁊ ſoluēdo obtinent qͥ locū ſcī regiminis fide ⁊ moribꝰ tenent Id̓ ī paſt.Rector ſꝑ cogitatōe ſit mundus: qͣtenꝰ hūc nulla īmundicia polluat qͥ hocſuſcipit officiū: vt in alienis qͦꝫ cordibus pollutōis maculas tergat Iſa.lij. mūdamini ⁊cͣ. Idem. Sit recto:actōe precipuꝰ vt vite viam ſubditisviuēdo denūciet: et grex qͥ paſtoralisvocē moresqꝫ ſeqͥt̉ ꝑ exēpla meliꝰ qͣꝫꝑ ꝟba gradiat̉ Leuit. vij. Iſa. xl. ſuꝑmōtē excelſuꝫ glo. Ide ibideꝫ c.xij. Sit rector diſcretꝰ in ſilentio: vtilis ī verbo. ne aut tacēda ꝓferat: autꝓferenda reticeſcat. Nā ſicut īcautalocutio in errorē ꝓtrahit. ita indiſcretū ſilentiū hos qͥ erudiri poterant in