CentiloquijTertia pars

etiā ſufficientia aſſignari ex parte cauſe matēialis ſcꝫ ipſoꝝ articuloꝝ. Oēsarticuli ſunt de deo. ⁊ ẜm naturā in qͣſiſtit: vel ẜᵐ naturā quā aſſumpſit. Etſic qͥdā articuli ſpectat ad diuinitateꝫquidā ad hūanitatē. Qui ad diuinitatem: aut reſpiciūt diuinā naturā in ſe.et ſic eſt pͥmꝰ de ſingularitate: cū dicit̉Credo in deuꝫ ⁊ nō in deos. Aut reſpiciūt diuine eſſentie tres ꝑſonas. etſic reſpectu patris eſt credere in preꝫdeū oīpotenteꝫ. Reſpectu filij: eſt credere in ieſum xp̄m filiū eiꝰ vnicū dn̄mnoſtrum. Reſpectu ſpūſſancti: eſt credere in ſpūmſanctū. Aut reſpiciūt diuine eſſentie oꝑatiōes. quarū vna eſtin collatiōe nature. et hec eſt creatiohabens ſuū articulū. Credo in creatorem celi et terre. Alia eſt in collatiōegr̄e ⁊ hec eſt ſanctificatio habens ſuūarticulū. Sanctā eccleſiā catholicam:ſanctoꝝ ꝯmunioneꝫ: remiſ. pctōꝝ. Eteſt ſenſus. Credo ꝙ remiſſio pctorūfiat in eccleſia catholica vbi eſt cōioſanctoꝝ maſculīe. vel ſanctoꝝ neutralit̓ .i. ſacramentoꝝ. Alia eſt in collation glorie: ⁊ hec eſt glorioſa reſuſcitatio habens ſuū articulum. Carnis reſurrectionē ⁊ vitā eternā amen. Septem ſunt ergo articuli reſpectu diuinitatis accepti. Accipiūtur etiā ſeptēreſpectu humanitatis xp̄i inxta ſeptēactꝰ pͥncipales. quos ad reꝑationemnr̄am dn̄s ordinauit. Primꝰ fuit īcarnari hn̄s ſuū articulū. qͥ cōce. eſt de ſſ.Scd̓s fuit naſci: hn̄s ſuū articulū: natus ex maria virgine. Tertiꝰ fuit p̄cium pro nobis ſoluere hn̄s ſuū articulū: paſſus ſub pon. pila. cru. mor. ⁊ ſe.Quartꝰ fuit inferos viſitare: habensſuū articulū: deſcendit ad infer. Quintus fuit infernū ſpoliare hn̄s ſuū articulū: ter. die reſur. a mortu. Sextꝰ fuitceleſtia trāſcendere hn̄s ſuū articulūAſcen. ad ce. ſe. ad dex. dei pa. oī. Se-

ptimus erit venire ad iudiciū: hn̄s ſuum articulū: Inde ven. iu. vi. ⁊ mor.Et ſic ſunt ſeptē articuli reſpectu humanitatis xp̄i. Diffinit̉ aūt a Richardo articulꝰ ſic. Articulꝰ eſt indiuiſibilis veritas artans nos ad credenduꝫ.Ab Iſidoro vero ſic. Articulus eſtpreceptio veritatis diuine tendens īipſam. Prima diffinitio nō tm̄ cōuenit articulo formato ſed etiā informi.¶ De ſpe¶ Ca. xxxix.Equit̉ videre de ſpe. Circa quāpoſſumꝰ cōſideare qͣttuor: ſcꝫ diffinitiōeꝫ: eqͥuocationē: actꝰ excellētiāet cū fide driam. Spes in qͣntū eſt nomen affectiōis diffinit̉ a ph̓o. Speseſt ſuſpitio futuri boni. In quātu eſtnomen virtutis tribꝰ diffinitiōibꝰ notificat̉: prima eſt hec. Spes eſt virtꝰqua ſpūalia et eterna bona ſperantur:id eſt: cū fiducia expectant̉. Iſta ſpūalia bona poſſunt intelligi. venia pctōrū: gr̄a meritoꝝ: et gloria premioruꝫ.vt dicat̉ quedā ſpes venie: quedā gratie: quedā glorie. Scd̓a hec ē. Speseſt certa expectatio future beatitudinis veniens ex dei gratia ⁊ meritis pͦcedentibꝰ. Tertia eſt Augꝰ. hec. ſpeseſt virtus qua quis ſe ad illud qd̓ credit peruenturū preſumit. ¶ Accipit̉aūt multiformit̉ nomen ſpei. Aliqn̄enī nominat affectionem ẜm ꝙ dicitBoetius. Gaudia pelle. Pelle timorem. Spemqꝫ fugato. Nec dolor aſſitAliqn̄ nominat habitum virtutis. ettūc ſpes nō habꝫ ortū ex meritis. ſedex ea merita oriūtur. Aliqn̄ nominatvirtutis actū: et tunc ſpes oritur exintuitu meritorū. Nemo eniꝫ recte ſeſperat ad beatitudinem peruenturuꝫniſi qui deo ſeruit vel ſeruire proponit. Aliquādo noīat virtutis ſtatumet tunc ſpes ex meritis cōcomitātibꝰhabꝫ ortu. iuxta illud Roma. v. Probatio operat̉ ſpem: id eſt certitudineꝫ