Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
LXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

beati Bonauēture

lxviij

Tertia pars de eoqd̓ eſt frui et vti Ca. pͥmuꝫIcto de malo culpe qd̓ eſtfugiendū ⁊ de malo peneqd̓ eſt ꝑtimeſcendū Uidendū eſt de bono: ⁊ hoc duplicit̉. Primo ſub rōne meriti in viatoribus. Scd̓o ſub rōne premij ī ꝯp̄hēſoribꝰ. Ad meritū viatoris ſpectat cognoſcere ⁊ diſcernē triplex bonū. ſcꝫbonū increatū: qd̓ eſt deꝰ: ꝓcreatū: qd̓eſt mūdꝰ: ꝯiugatū qd̓ eſt chriſtꝰ. Deeſt creator. mūdus creatura. xp̄s creator et creatura Deo eſt fruēdū: mūdoeſt vtēdū. xp̄i dei felicitate ē fruēdū.xp̄i hoīs ꝯformitate eſt vtēdū. Suntergo res qͥbꝰ eſt fruendū vt increate.ſunt quib eſt vtēdū vt procreate. ſt̓q̄ fruntur ⁊ vtunt̉ vt angeli ⁊ hoīes.Res qͥbꝰ eſt fruendū faciūt nos beatos. res qͥbꝰ eſt vtēdū ad beatitudinēadiuuāt viatores. Res que fruūtur⁊ vtunt̉ hn̄t xp̄m deū ⁊ hoīem vt cōtēplent̉ delectabilit̓ eiꝰ diuinitatē etimitent̉ exēplarit̓ eiꝰ humanitatē: Deitas xp̄i maxīe btīficat angelos ⁊ ſanctos etiā ꝯprehēſores. humanitas vero eiꝰ maxime letificat ⁊ edificat homines adhuc viatores Eſt aūt fruialicui rei amore inherere ꝓpt̓ ſe ipſaꝫUti vero eſt id qd̓ in vſum veneritreferre ad obtinēdū illud qͦ fruēdumeſt. Itē fruimur cognitis in qͥbꝰ ip̄isvolūtas delectata coqͥeſcit. Utimurvero eis q̄ ad illud referimꝰ qͦ fruendū eſt. Iteꝫ alit̓ accipit hec duo Auguſtinꝰ dicens Uti eſt aſſumere aliqͥdin facultatē volūtatis Frui eſt vti cūgaudio: nō adhuc ſpei: ſꝫ iam rei. Uidendū eſt ergo ꝑ ordinē de his tribꝰ.Et pͥmo de deo trino ⁊ vno. Scd̓o d̓mundo ex creatura triplici cōſtituto.Tertio de xp̄o ⁊ triplici eiꝰ beneficioſcilꝫ de doctrina ſiue ſcriptura ſacra:

gr̄a virtutū: et medicina ſacramē tali Quid de deo trino credendum eſt. Capituluꝫ ij.Edeo trino ⁊ vno ẜm fideꝫ recta habemꝰ credere: intelligere ⁊exponere. Credere de pluralitate ꝑſonaꝝ in vnitate nature. hoc eſt ꝙ īdiuinis eſt vna natura ⁊ tres ꝑſone:ſcꝫ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ. quaꝝ prima a nulla eſt. ſcd̓a a pͥma ſola eſt peret̓nā generationē. tertia a pͥma ⁊ ſcd̓aeſt: per cōem ſpirationeꝫ. ita ꝙ ꝑſonarū trinitas nō preiudicat vnitati neceſſentie vnitas preiudicat trinitati.Habemꝰ qͦꝫ intelligere ꝙ in diuinisſunt due emanatiōes. Una ꝑ moduꝫnature qua generat̉ filius. Alia ꝑ modum volūtatis qua ſpirat̉ ⁊ proceditſpūſſanctꝰ. Tres hypoſtaſes. vna patris. vna filij. vna ſpūſſancti. Quattuor relationes. ſcꝫ paternitas: filiatio:ſpiratio ⁊ proceſſio. Quinqꝫ notiōesſcꝫ qͣttuor predicte relatiōes ⁊ inaſcibilitas eſt qͥnta: ita ꝙ innaſcibilitas pͥuatiue: paternitas poſitiue ſunt duepatris notiōes. Filatio eſt notio filij:ſpiratio actiua eſt cōis notio patris ⁊filij: ꝓceſſio eſt notio ſpūſſancti Tresſunt etiā ꝓprietates perſonales q̄ hisvocabulis expͥmūtur. ſcꝫ pater ⁊ filiꝰet ſpūſſanctꝰ. Habemus tertio myſterio diuinitatis beate expͥmere ẜm duos modos predicādi. ſcꝫ ꝑ modū ſubſtātie ⁊ relatiōis. Oīa enī predicamēta dicta de deo tranſeūt in ſubſtātiamexcepta relatiōe. que rōne ſubiecti inquo eſt tranſit in ſubſtātiam ne faciatcōpoſitionē. Rōne vero termini adquē eſt: manet vt faciat diſtinctōnemẜm tres modos ſupponendi: ſcilꝫ ẜmmodū ſubſtātie. notiōis. ⁊ ꝑſone. de qͥbꝰ dat̉ talis regula. Ꝙ ſuppoſita eſſentia nō ſupponit̉ notio vl̓ ꝑſona. ⁊ ſuꝑpoſita notiōe nō ſupponit̉ perſona vl̓eſſentia: et ſuppoſita ꝑſona non ſuppo