Secundaᵐ parsCentiloquij

niet̉ neceſſe erit terreri omnia cordapctōꝝ qͥ vniuerſoꝝ dn̄m ꝯtēpſerunt.Et qꝛ habitaculū debꝫ cōformari ſuohabitatori: tunc totꝰ mundus ꝑturbabit̉ hoīe perturbato: ſicut ſtetit ī ipſoſtante et quodāmō cecidit cū labente.Quia etiā tūc iudicis ſeueritas oſtenditur: diuinū zelū accipiet omnis creatura: vt ſuo conformetur auctori: etideo neceſſe erit totiꝰ orbis cardinescōmoueri. Et qꝛ nihil eſt intēſiꝰ: velociꝰ: et horribiliꝰ: in agendo ⁊ cōmouēdo inter cetera elementa qͣꝫ ignis exoī parte cōcurrens. Hinc eſt ꝙ ipſiꝰiudicis faciē precedet ignis nō ex vnaparte tm̄: ſed ex omni parte mūdi. itaꝙ ibi erit concurſus ignis elementaris: terreſtris: purgatorij: infernalis.et tūc per infernalem reprobi adurētur. per purgatoriū iuſti punientur ⁊purgabūtur. Per terreſtreꝫ terrenaſcentia cōſument̉: vtpote vegetabiliaet animalia. Per elementarem om̄iaſubtiliabūtur: ⁊ ad innouatiōis facieꝫdiſponentur. et etiam cū hoc nō ſolūhoīes: ſꝫ etiā demones turbabūtur. ⁊tandē homines reprobi et ſpūs malicū īfernali igne ī baratrū ītrudent̉ ⁊cͣ.¶ De cruciatibus inferorumCapitulū vij.quitur videre iam ſeptimo detribulatione cruciatuū inferoꝝ.Ad cuiꝰ rei notitiā ē tenendū ꝙ oē sactualiter peccantes et in peccatis finaliter ꝑdurantes pena triplici apudinferos punient̉ ẜm ꝙ multimoda deordinatio eſt in mortali et actuali peccato. In omni qͥppe mortali pctō eſtdeordinata auerſio a ſumma luce etbonitate: et huic debet̉ carentia viſionis dei Eſt et deordinata cōuerſio adbonum cōmutabile: et huic debeturpena materialis incendij. Eſt etiā deordinatio voluntatis libere contra dictamen recte rationis: et huic debet̉

vermis intrinſecus. Bunientur etiāpena eternā ẜm ꝙ deordinatio ī mortali peccato eſt perpetua. Peccatumenim qd̓ quis cōmittit et de quo nunqͣꝫ penitet perpetuo in anima perdurat: et a vita perpetua ſcilꝫ deo perpetuo ſeparat et a voluntate procedit q̄vellet in peccato perpetuo delectari.et licet illa delectatio tranſiens ſit momentanea deordinatio: tamē tenet rationem perpetuitatis. ideo pena deordinationi reſpondēs debet habere carentiam finis: vt ſicut homo in ſuo ꝑpctuo non appoſuit fineꝫ a peccato recedendo. ſic deus in ſuo perpetuo nodeſiſtat a puniēdo: et ſicut contra infinitum peccat: ſic penam habeat infinitam. Et quia infinitam penam nō poteſt habere intenſiue: ſaltem infinitampenam habeat duratione. Et ſicut voluntas poſt mortem malo adheret ſine ſuſceptione penitentie. ſic deus ſꝑaffligat ſine ſententie mutatione. Punietur nihilominꝰ pena acerba ẜm ꝙdeordinatio in peccato fuit libidinoſaDe lectatio enim libidinoſa puniri debet per penam afflictiuam. Et qꝛ peccatores delectabiliter creature adheſerunt et creatorem contumaciter contempſerunt: ideo precipitabunturin locum infimum: et maxime a ſtatuglorie longinquum ſcilicet in profundiſſimum infernum. vbi exponenturaffligendi inſime nature ſcꝫ fecibꝰ corporum mundanorum: igne ſumoſo etſulphureo concremandi: in illo igneinſeparabiliter alligandi et ab eodemẜm exigentiam meriti eternaliter cruciandi nunqͣꝫ tamen ſubſtantialit̓ conſumendi. Et ſic patet ꝙ in penis damnatorum erit varietas et cuꝫ varietate eternitas et cum eternitate acerbitas.¶ Explicit ſecūda pars