¶ Tertiaᵐ parsCentiloquij
nit̉ notio nec eſſentia. ẜm qͣttuor modos ſignificandi ſubſtātiā: ſcꝫ nomeneſſentie ſubſtātie hypoſtaſis ⁊ ꝑſone.Hoꝝ qͣttuor exempla in creaturis ſt̓.humanitas que eſſentiā. hō qͥ ſubſtātiam. aliqͥs hō qͥ ſignificat hypoſtaſiꝫ ſiue ſuppoſitū. petrꝰ qui dicit ꝑſonā: ẜmqͥnqꝫ modos dicendi ſiue q̄rēdi: ſcꝫ ꝑqͥs: qui: que: qd̓: et quid. Quis rōe ſubſtātie. qui rōe hypoſtaſis. q̄ rōe notionis. qd̓ rōne ſubſtātie. quid rōe eſſentie. Scd̓m tres modos differendi .ſ.ẜm differētē modū exiſtēdi ſiue emanādi: ſicut differt ꝑſona a ꝑſona. Secūdū modū differētē ſe habēdi ſic differt ꝑſona et eſſentia. qꝛ ꝑſona vna refert̉ ad aliā: ſed eſſentia nō refert̉. Secūdū modū intelligendi ſicut differtvna ꝓprietas ſubſtantialis ab alia: vtbonitas ⁊ ſapīa. ⁊cͣ. ¶ Cap. iij.Qualiter deus trinus ⁊ vnꝰ manifeſtat ſe in effectibꝰ creature.E deo trino ⁊ vno ẜm fidem catholicā eſt tenēdū: ꝙ licꝫ ſit īcōmutabilis. inſenſibilis: incircuſcriptibilis. reddit tn̄ ſe per creaturas diuerſas .i. per effectus multiplices manifeſtū. ita ꝙ in creaturis oībꝰ dicit̉ deuseſſe qͣntū ad naturā. et hoc tripliciterſcꝫ per eſſentiā: pn̄tiā: ⁊ potētiam. itaꝙ extra īmenſitatē diuine eſſentie nihil manet. propter limpiditatē diuinepn̄tie: nihil latꝫ. cōtra infinitatē dīnepotentie: nihil̓ poteſt valere. et ſic eſſecōpetit beatiſſime trinitati. Dicit̉ habitare in iuſtis quātū ad gratiaꝫ q̄ eſteffectus beatiſſime trinitatis: ad deuꝫreducens: et faciens nos habere deū:et deū haberi a nobis. ac per hoc detrinitas in nobis dicit̉ habitare. Dicitur ſedere in beatis qͣntū ad gloriā rone cuiꝰ deus trinus in beatoꝝ mētibꝰquietat̉: in quoꝝ ptātiua ſedet vt eqͥtas. in cognitiua lucet vt veritas. ineffectiua ardet vt charitas. Dicit̉ ap
parere ſenſibilit̓ cū exp̄ſſa ſignification: ſicut ſpūſſanctꝰ in ſpecie columbeapparuit ſuꝑ xp̄m et in linguis igneisſuꝑ apl̓os. Et qꝛ perſone diſtincte ſt̓.diſtīctis pn̄t ſignari ſignis: ita ꝙ tresſimul perſone ſicut Abraā in tribꝰ angelis dicit̉ apparuiſſe trinitas ꝑſonaꝝ.Poſſunt etiā due apparere ⁊ q̄libetſigillatim dicit̉ deſcendere de celis: ethoc cū effectꝰ taꝫ ſpūalis qͣꝫ ſenſibilisinchoatiōe. qͥ qͣꝫuis in ſe īmutabilis ꝑeſeueret. tn̄ de abſente dicit̉ fieri nobispn̄s: qn̄ in nobis incipit habitare perdonū gratuitū: qd̓ nō videmus: ſicutaccidebat frequent̉ in eccleſia pͥmitīa.Dicit̉ mittere ſiue mitti cū et̓na ꝓductiōe. pater ſiquidē mittit filiū qu inſinuat ꝙ procedit ab ipſo ꝑ et̓naꝫ generationeꝫ. pater ⁊ filiꝰ mittūt ſpūmſanctū: cū inſinuant ꝙ procedit ab ambobus per cōem ſpirationē. Pat̉ n̄ mittit̉: qꝛ a nullo procedit. Spuſſanctꝰ nōmittit perſonā: ſed mittit̉. qꝛ nō ꝓducit: ſed producit̉. Filiꝰ vero mittit̉ etmittit: qꝛ producit̉ et producit. Dicit̉incarnari per cōmertiū diuine natureet humane ꝑſone in vnione. que vniofacta eſt tm̄ in perſona filij quā tn̄ eſttota trinitas operata ¶ Ca. .iiij.De appropriatis patris.deo trino et vno ẜm fideꝫ catholicā eſt tenendū: ꝙ licet vnaeſſentia tribus perſonis equalit̓ ⁊ indifferenter cōueniat: tn̄ patri dicit̉ appropriari vnitas: eternitas: rō principiandi: et omnipotentia. Hec autē qͣttuor dicūtur appropriari patri: nō qꝛfiant propria: cum omnibus perſonisſint coia: ſed quia ducūt ī cognitioneꝫperſone patris: que eſt origo perſonarū in trinitate nō habens principiumſed pͥncipians a qͣ etiā fluit omne poſſe. Eſt aut dei potentia completa nōpoſſe deficere: cū nō ſit de nihilo: nonpotens ſuccūbere cū nō ſit de aliquo