Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
LXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Tertiaᵐ parsCentiloquij

nit̉ notio nec eſſentia. ẜm qͣttuor modos ſignificandi ſubſtātiā: ſcꝫ nomeneſſentie ſubſtātie hypoſtaſis ⁊ ꝑſone.Hoꝝ qͣttuor exempla in creaturis ſt̓.humanitas que eſſentiā. hō qͥ ſubſtātiam. aliqͥs hō qͥ ſignificat hypoſtaſiꝫ ſiue ſuppoſitū. petrꝰ qui dicit ꝑſonā: ẜmqͥnqꝫ modos dicendi ſiue q̄rēdi: ſcꝫ ꝑqͥs: qui: que: qd̓: et quid. Quis rōe ſubſtātie. qui rōe hypoſtaſis. q̄ rōe notionis. qd̓ rōne ſubſtātie. quid rōe eſſentie. Scd̓m tres modos differendi .ſ.ẜm differētē modū exiſtēdi ſiue emanādi: ſicut differt ꝑſona a ꝑſona. Secūdū modū differētē ſe habēdi ſic differt ꝑſona et eſſentia. qꝛ ꝑſona vna refert̉ ad aliā: ſed eſſentia nō refert̉. Secūdū modū intelligendi ſicut differtvna ꝓprietas ſubſtantialis ab alia: vtbonitas ⁊ ſapīa. ⁊cͣ. Cap. iij.Qualiter deus trinus ⁊ vnꝰ manifeſtat ſe in effectibꝰ creature.E deo trino ⁊ vno ẜm fidem catholicā eſt tenēdū: ꝙ licꝫ ſit īcōmutabilis. inſenſibilis: incircuſcriptibilis. reddit tn̄ ſe per creaturas diuerſas .i. per effectus multiplices manifeſtū. ita ꝙ in creaturis oībꝰ dicit̉ deuseſſe qͣntū ad naturā. et hoc tripliciterſcꝫ per eſſentiā: pn̄tiā: ⁊ potētiam. itaꝙ extra īmenſitatē diuine eſſentie nihil manet. propter limpiditatē diuinepn̄tie: nihil latꝫ. cōtra infinitatē dīnepotentie: nihil̓ poteſt valere. et ſic eſſecōpetit beatiſſime trinitati. Dicit̉ habitare in iuſtis quātū ad gratiaꝫ q̄ eſteffectus beatiſſime trinitatis: ad deuꝫreducens: et faciens nos habere deū:et deū haberi a nobis. ac per hoc detrinitas in nobis dicit̉ habitare. Dicitur ſedere in beatis qͣntū ad gloriā rone cuiꝰ deus trinus in beatoꝝ mētibꝰquietat̉: in quoꝝ ptātiua ſedet vt eqͥtas. in cognitiua lucet vt veritas. ineffectiua ardet vt charitas. Dicit̉ ap

parere ſenſibilit̓ cū exp̄ſſa ſignification: ſicut ſpūſſanctꝰ in ſpecie columbeapparuit ſuꝑ xp̄m et in linguis igneisſuꝑ apl̓os. Et qꝛ perſone diſtincte ſt̓.diſtīctis pn̄t ſignari ſignis: ita ꝙ tresſimul perſone ſicut Abraā in tribꝰ angelis dicit̉ apparuiſſe trinitas ꝑſonaꝝ.Poſſunt etiā due apparere ⁊ q̄libetſigillatim dicit̉ deſcendere de celis: ethoc cū effectꝰ taꝫ ſpūalis qͣꝫ ſenſibilisinchoatiōe. qͥ qͣꝫuis in ſe īmutabilis ꝑeſeueret. tn̄ de abſente dicit̉ fieri nobispn̄s: qn̄ in nobis incipit habitare perdonū gratuitū: qd̓ nō videmus: ſicutaccidebat frequent̉ in eccleſia pͥmitīa.Dicit̉ mittere ſiue mitti cū et̓na ꝓductiōe. pater ſiquidē mittit filiū qu inſinuat ꝙ procedit ab ipſo ꝑ et̓naꝫ generationeꝫ. pater ⁊ filiꝰ mittūt ſpūmſanctū: cū inſinuant ꝙ procedit ab ambobus per cōem ſpirationē. Pat̉ n̄ mittit̉: qꝛ a nullo procedit. Spuſſanctꝰ nōmittit perſonā: ſed mittit̉. qꝛ nō ꝓducit: ſed producit̉. Filiꝰ vero mittit̉ etmittit: qꝛ producit̉ et producit. Dicit̉incarnari per cōmertiū diuine natureet humane ꝑſone in vnione. que vniofacta eſt tm̄ in perſona filij quā tn̄ eſttota trinitas operata Ca. .iiij.De appropriatis patris.deo trino et vno ẜm fideꝫ catholicā eſt tenendū: ꝙ licet vnaeſſentia tribus perſonis equalit̓ ⁊ indifferenter cōueniat: tn̄ patri dicit̉ appropriari vnitas: eternitas: rō principiandi: et omnipotentia. Hec autē qͣttuor dicūtur appropriari patri: nō qꝛfiant propria: cum omnibus perſonisſint coia: ſed quia ducūt ī cognitioneꝫperſone patris: que eſt origo perſonarū in trinitate nō habens principiumſed pͥncipians a qͣ etiā fluit omne poſſe. Eſt aut dei potentia completa nōpoſſe deficere: cū nō ſit de nihilo: nonpotens ſuccūbere cū nō ſit de aliquo