lxviſancti Bonauenture
L5
puniūtur: ⁊ iſti ſunt in inferno ꝓpriedicto. Aut ad tēpꝰ puniunt̉: ⁊ iſti ſūtin purgatorio. Determinat̉ autē locꝰpurgatoriꝰ ẜm legē cōem: ⁊ ſic credēdū eſt eſſe inferiꝰ nō ſuꝑiꝰ. ſicut credit̉de lymbo. Det̓minat̉ etiā ẜm legē diuinā: et ſic diuerſis diuerſa conceſſaſunt loca: vel ꝓpt̓ eoꝝ celeriorē liberationē: vt poſſint alijs ſuā indigentiaꝫreuelare. vel ꝓpter noſtrā īſtructionevt cogitemꝰ poſt hanc vitā qͣꝫ magnūreſtare peccātibꝰ cruciatū. Uel ꝓpteralicuiꝰ ſancti impetrationē. ſicut legit̉ſanctꝰ patriciꝰ cuidā in quodam locopurgationē a deo impetraſſe. Locusvero īfernalis abſqꝫ dubio eſt ſub terra deorſum: in qͦ oēs reprobi eternaliter affligent̉: tā homines qͣꝫ ſpūs maliſub eodē igne materiali: qͥ ſꝑ affligetdānatos: nec cōſumet: ẜm exigentiammeritoꝝ excrucians oēs ſenſus. Necſolꝰ ignis reprobos inflāmabit. ſꝫ cetera elemēta ꝯfuſa ⁊ ꝑmixta in reprobos cōuertent̉. ita ꝙ erit ibi ignis ardens: aqͣ cōgelās: aer inqͥetꝰ ⁊ ꝑturbatus: terre fetor. Un̄ Grego. In inferno erit frigꝰ importabile: ignis inextīguibilis: fetor intolerabilis¶ De aꝑtione libroꝝ Ca. v.Equit̉ videre de aꝑtiōe libroꝝ.i. ꝯſcīarū que fiet in iudicio. Deqͣ tenendū ē ꝙ in iudicio ſingulis aderit vis diuina q̄ fiet vt oīa merita vl̓demerita ſibi ipſis ⁊ alijs innoteſcāt.Sibi ipſis aūt innote ſcēt ꝓpria: vt inpromptu habeāt ſinguli cogitatiōesaccuſantes vel etiā defendētes. reducent̉ etiā ad memoriā ſinguloꝝ cogitationes: affectiōes: oꝑatōes: et intētiones: ad oſtenſionē diuine iuſticie ẜmſtatū illū. Et ad oſtēſionē diuine miſericordie ẜm ſtatū tranſactū vel p̄teritū. Ad oſtēſionē diuine iuſticie ī retribuēdo ſingulis ad memoriaꝫ reducent̉: bona vel mala in quibꝰ finalit̓ ꝑ
māſerunt. qꝛ illa ſola digna ſunt retributiōe eterna. Ad oſtenſionē diuinemiſericordie de preterito rememorabunt̉ mala bonoruꝫ a qͥbus ſunt miſericordit̉ liberati. et bona maloꝝ q̄ eisdn̄s miſericordit̉ oꝑatꝰ eſt. Nō ſoluꝫaūt ſibi ipſis: verūetiaꝫ ceteris ſinguloꝝ ſingula innoteſcēt geſta ⁊ cogitata bona ⁊ mala: et ex tūc nota erūt etaꝑta oībꝰ. Et hoc ad certā liberationē meritoꝝ q̄ ſcit̉ in omniū actuū bonoꝝ ⁊ maloꝝ recognitione: ita vt ſinguli de ſingulis meritis alioꝝ valeātiudicare. Oſtēſio qͥppe maloꝝ ī boniserit ad manifeſtationeꝫ diuine miſericordie prius ſibi facte. Oſtēſio bonoꝝin eiſde erit ad manifeſtationem iuſticie qͣ digne a d̓o premiant̉. Oſtēſio ātbonoꝝ in malis erit ad manifeſtationē diuine mīe in hoc ſeculo ſibi facte.Oſtenſio vero maloꝝ in eis ad manifeſtationē iuſticie qͣ digne a dn̄o cōdēnāt̉. Aꝑiet̉ nihilominꝰ liber qͥ ē libervite: verbū ſcꝫ incarnatū: cuiꝰ virtuteom̄ia iſta fient. qͥ in forma deitatis nōvidebit̉ niſi a bonis. In forma humanitatis in qͣ ſn̄iam ꝓmulgabit videbitur tā a malis qͣꝫ a bonis: licꝫ in eadeꝫforma appareat t̓ribilis reprobis: blādus iuſtis.Ca. vi.¶ De igne conflagrationisE igne cōflagrationis iā mō eſtagendū. De hoc breuit̓ eſt tenendū: ꝙ ignis precedit faciē iudicis quoterre facies exuret̉. ita ꝙ figura huiꝰmundi igniū cōflagratiōe peribit: ſic̄factū eſt aqͣrū inundatiōe diluuiū. Sicut eī pͥus mūdꝰ deletꝰ eſt ꝑ aqͣm q̄ eſtfrigida ⁊ purgatiua cōtra ardorem ⁊fetorē luxurie. qͣ illud ſeculū inficiebatur. ſic finalis mūdꝰ ꝑ igneꝫ qui calidꝰeſt et cōſumptiuꝰ finiri debꝫ: cōtra teporē charitatis ⁊ algorē ſiue frigꝰ auaricie: que maxime regnabit ī ſeculi ſenectute. Et qꝛ tūc hoīs iniquitas pu