beati Bonauenture
lx
Ira eſt deſideriū repunitiōis. A philoſopho. Ira eſt appetitus contrarijdoloris ꝓpter apparentē exanimationē et appetitus inferēdi dolorem ſibiaduerſanti ⁊ ꝓpter illatā apꝑentem īiuriam que quodāmodo exanimat ꝑhoc ꝙ debito ordine hoīem quantuꝫad iudiciū anime priuat Habet auteꝫira oppoſitionem ad manſuetudinemrōne ſui initij: qꝛ manſuetus nunquāetiam vult inciꝑe iraſci. Ad iram perzelum rōne materie Sunt enim circaeandē materiam .ſ. circa perſonā. Iraper vitiū ⁊ ira per zelū quam vtraqꝫvult puniri. Sed ira per vitiū vultꝙ perſona puniatur et ſic ſatietur vīdicta perſone Ira vero ꝑ zelū appetitpunitionē perſone vt deſtruatur vitium in ꝑſona Breuiter ira per zeluꝫvult punitionē ꝑſone cuꝫ debitis circūſtantijs Ira ꝑ vitiū cum indebitisAd patientiā vero habet ira oppoſitionē ratione finis quia patientia extinguit irā ne ꝓcedat Nam qui patiens eſt iras mitigat ſuſcitatas. Species ſiue differentie ire ſunt tres ẜmDamaſcenum .ſ. fel mania cotꝰ. Fel ſiue fellea paſſio dicitur ſubitus animimotus impatiens leſionis. Et accidit ex parte corꝑis ex commotionefellis: et ex parte anīe ex corruptionevis iraſcibilis ⁊ tunc mouetur fel advindictam vt expellatur triſticia. dequa dicit Auguſti. Ira eſt commotiopaſſionis illate: hec ira cito tranſit.Mania dicitur manens ira ⁊ memorie tradita. Cotus eſt ira obſeruanstempus ad vindictam. Filie ire ẜmbeatum Gregorium ſunt ſex ſcilicetRixa. timor. mentis. contumelia clamor. indignatio: blaſphemia. Rixa ēaudax vindicādi volūtas in iniuriaꝫfacti procedens. Timor mentis eſtvoluntas vindicandi fugiens aduerſantem ꝓpter eſtimatas inimicitias.
Contumelia eſt voluntas vindicansper exprobrationem maloꝝ. Clamoreſt voluntas ſe vindicās in exaltādovocem per vituperiū ad alioꝝ auresperueniens. Indignatio eſt volūtasſe vindicans per ſignum moleſtie exterius declaratū. Glaſphemia eſt voluntas ſe vindicans per opprobriumdeo vel ſanctis illatum Scd̓m yſidorum ſunt tres filie ire .ſ. homicidium:clamor: indignatio. Que ſic diſtinguūtur. Nam vindicta infertur homicidio ꝑ manum. clamore ꝑ os: indignatione per ſignum.¶ Capitulum. xxi.¶ De acidia.Equitur videre de acidia qͣꝫtum ad tria ſcilicet quantū addiffinitionem: oppoſitionē filias Diffinitur autem ſic ab Auguſtino. Acidia eſt tedium interni boni ARichardo. Acidia eſt torpor animibonum inchoare negligentis A¶ Damaſceno Acidia eſt triſticia agrauāsA magiſtris. Acidia eſt diffidentiade ꝓprijs viribꝰ et auxilio dei implendi ardua ſiue mandata. Opponiturautem acidia in quātum eſt diffidentia implendi precepta: virtuti ſpei cuius eſt confidere In quātum ē tediūinterni boni ex quo generatur puſillanimitas opponitur virtuti fortitudīsIn quantū vero quod eſt facile reputat difficile opponitur virtuti charitatis que omnia difficilia facit faciliareputari. Quātum vero ad ſuam eſſētiam que eſt triſticia opponitur gaudio. Acidia ẜm beatum Gregoriumhabet ſex filias que ſunt videlicꝫ malitia: rācor. puſillanimitas: deſperatio:torpor vagatio mentis circa illicita.Dalitia eſt voluntas grauedinis impatiens machinans maluꝫ illius quēeſtimat inferentem Rancor eſt volūtas ex impotentia repellendi graue-
i ij.