beati Bonauenture

xlviij

matrem glorioſam virginem mariamQuia ꝟo malis debet̉ pc̄a ⁊ miſeria.et bonis gloria. iō etſi ſimul reſurgātin tꝑe valde tn̄ diſſimiles erūt ī cōditiōe Nā ꝙ malis reſurrectio nō ē advitā ſꝫ ad ſuppliciū ncē eſt ꝙ ipſi cumdeformitatibus et infirmitatibꝰ ⁊ defectibus ſuſcitētur Rurſus qꝛ reſurrectio dꝫ ec̄ ẜm exigētiā cōſūmationisgrē et ꝑfecta grā facit nos cōformesxp̄o capiti nr̄o in quo nullꝰ fuit defefectus mēbroꝝ. ſꝫ perfecta etas ⁊ ſtatura debita et effigies formoſa. oportunū eſt ꝙ boni ſuſcitentur in optīsconditionibus: ac ꝑ hoc neceſſe eſt ꝙin eis vitia detrahātur et natura ẜuetur. Oportunū etiā eſt vt ſi aliquodmēbrū deerat ſuppleatur. ſi aliqͣ eratſuꝑfluitas auferat̉. ſi aliqͣ mēbrorumde ordinatio corrigat̉. ſi ꝑuulus eratad qͣntitatē etatis xp̄i quā hēbat ī reſurrectiōe (lꝫ nō in mole) dīna ꝟtutededucat̉. ſi decrepitꝰ ad eandē etateꝫreducat̉. ſi gigas vel gnanus ad me̓ſurā congruā limitet̉. vt ſic oēs ītegri ⁊ꝑfecti occurrāt in virū perfectū. ī mēſurā etatis plenitudīs xp̄i Poſtremoqꝛ reſurrectio dꝫ eē ẜm exigentiā ꝑfectionis nature. natura ſpūs rōnalisexigit ꝙ viuificet corpꝰ ꝓpriū. qꝛ ꝓpͥactus in ꝓpria materia hꝫ fieri: ncc eſtꝙ idē corpus nūero reſurgat. alioquīnō eſſet reſurrectio vera. Reqͥrit etnatura aīe rōnalis ⁊ īmortal̓. ꝙ ſicuthꝫ eſſe ꝑpetuū: ſic corpus hēat cui ꝑpetuo influat vitā. ac ꝑ hoc corpꝰ qͦdaīe vnitur ex ipſa vnione ordinationē habet ad incorruptionē ꝑpetuā:ita tn̄ ꝙ illud in quo conſiſtit ſb̓a totius corꝑis ſicut ſunt mēbra principalia. et etiā humiditas radicalis. ⁊ caroẜm ſpeciē habeat ordinationē neceſſariā. alia vero .ſ. caro ẜm naturā et partes. que ſunt de bene eſſe corꝑis habeaut ordinationē de congri

me ꝑtes ſunt ordinate ad reſurrectionem ẜm ordinem neceſſitatis. alie vero oēs ẜm ordinē congruitatis Quēquidē ordinē qꝛ deus impreſſit natuēet natura non pōt ꝑficere. qꝛ non p̄tmortuū ſuſcitare. et ipſa diuīa ꝓuidētia nihil debuit facere fruſtra. neceſſeeſt ꝙ ipſius virtute reparetur idemcorpus nūero et immortale ⁊ ex oībꝰꝑtibus conſtitutū. etiā ſalua tota veritate hūane nature Cū aūt hec naturanon hēat in poteſtate ſed ſolum ī appetitu. ꝙ nec idē corpus numero ⁊ inmorte deſtructum reꝑare pōt. cū nonpoſſit in totam rei ſb̓am: neqꝫ corpusimmortale poſſit efficere. cum oē ꝑ naturaꝫ generabile ſit corruptibile. necdiſperſa colligere pōt. neceſſe ē ꝙ reſurrectio non ſeminalibus nec naturalibus cauſis. ſed primordialibꝰ attribuatur. vt fiat ẜm curſuꝫ mirabilēet ſupernaturalem. et ẜm dīne imperium voluntatis.Capitulum vi.¶ De igne infernali.Onſequēter de cōſequētibꝰad iudiciū ē dicēdū q̄ ſūt duoIſcꝫ pena infernalis et gloriaceleſtis. De pena igitur infernali hoctenendum ē ꝙ pena infernalis eſt ī loco corꝑali deorſum ī quo eternaliteraffligentur oēs reprobi. tam homīesqͣꝫ ſpūs mali. Affligentur aūt eodemigne corꝑali qui cremabit et affligetſpūs et etiā corꝑa. nec tamen corꝑailla conſumet ſꝫ ſemper affliget: aliosplus: et alios minus ẜm exigentiammeritorum. Huiuſmodi autem afflictioni ignis coniuncta erit afflictioẜm omnes ſenſus. coniuncta erit pena vermis et carentia viſionis dei.ita ꝙ in his penis erit varietas. etcum varietate acerbitas: et cuꝫ acerbitate interminabilitas: vt ad repro