¶ Septima pars breuiloquij

boꝝ ſuppliciū tormentoꝝ fumus aſce̓dat in ſecula ſeculoꝝ. Rō aūt ad intelligentiā predictoꝝ hec ē. qꝛ cū primūprincipiū ſummū ſit: eo ꝙ primuꝫ ſitquicquid hꝫ. habet in ſūmo. ideo ncē̄eſt ipſum eſſe rcīſſimum. Cū ergo inretribuendo agat ẜm rectitudinē. ſic̄cōtra ſe face̓ non pōt. ſic nec ſe negarenec ſuā iuſticiā impugnare. ſic neceſſario ſua rcītudine exigente. oꝫ ꝙ pctm̄puniatur ẜm quātitatē culpe. in hismaxīe qui legē mīe contēnentes. perimpnīam impegerūt in ſeueritatē iuſticie. Quoniā ergo ſeueritas iuſticieeſt cōſiderare culpā non ſolū qͣꝫtū adradicē. verūetiā quātū ad circūſtantias agrauātes. congruiſſimū eſt vt iudex iuſtus penas debitas ab īpijs exigat vſqꝫ ad vltimū quadrante. vt ſicnon remaneat dedecus pcͣtī ſine decore iuſticie. et ſicut manifeſta eſt ptāsin creando. et ſapientia in gubernādoet clementia in reꝑando. ſic manifeſtetur ſumma iuſticia in puniēdo Quoniā ergo d̓ina iuſticia pctōrē impiumdebet punire ẜm exigentiam culpe. etculpa mortalis ad quā ſuccedit finalis impnīa: ipſa habet rōnē deordinationis ꝑpetue: deordinationis libidinoſe: deordinationis multimode: ncē̄eſt ꝙ ipſa puniatur penaꝝ eternitateacerbitate et multiformitate. prīo igit̉deordinationis ꝑpetue pena debet eſſe ꝑpetua. qꝛ peccatū quod qͥs cōmittit: et de quo nunqͣꝫ penitet: ꝑpetuo īaīo durat. et a vita perpetua .ſ. deo ſeparat a volūtate ꝓcedit: que in pctōvellet ꝑpetuo delectari Et licet delectatio illa tranſiens ſit et momē taneaqꝛ tn̄ deordinatio tenet rōnē ꝑpetuitatis. pena deordinationi rn̄dens dꝫhabere carētiā finis. vt ſicut hō ī ſuoꝑpetuo finē non appoſuit a pctō recedendo. ſic deus in ſuo ꝑpetuo nō deſiſtat a puniendo. et ſicut hō cōtra infi

nitū peccauit: ſic pena hēat infinitamEt qꝛ non pōt habere penā infinitaꝫintenſiue. habeat ſaltē duratione. ⁊ ſicut volūtas eiꝰ poſt mortē ſꝑ malummalo adderet: ſine ſuſceptiōe pnīe: ſicdeus ſemper affligat ſine immutatiōeſententie. requirente hoc perpetuitate deordinatiōis in impijs damnatisRurſus quoniā deordinationis libidinoſe pena debet eſſe afflictiua. quiadelectatio punitur per triſticiam contrariaꝫ. ⁊ ſpūs rationalis in peccādoconuertit ſe ad bonum ꝓprium ⁊ vtnunc et perpetuale libidinoſe amādūet ex hoc contēnit dīnū imperiū ⁊ dominiū Hīc ē ꝙ ad hͦ ꝙ illa delectatōimproba perfecte puniatur in qua ſimul eſt delectatio cum cōtemptu. neceſſe eſt ꝙ ad punitionem illius contemptus et delectationis pctōr ſiueſit hō ſiue ſpūs precipitetur in locuminfimū: et maxīe a ſtatu glorie longinquū. hoc eſt in ꝓfandiſſimū infernuꝫneceſſe ē etiā ꝙ ibi exponat̉ affligētibus infime nature: ac ꝑ hoc nō a ſb̓aſpūali patiantur. ſed a corporali et infima. hoc eſt a fecibus corꝑm mundanoꝝ. vt etiam in fecibus defiganturet igne et ſulphure concremētur. Etquoniā ſpūs qui per naturā preponit̉corpori: et in corpus habet influe̓. etipſum mouē̓: dignitatem nature ꝑ culpam ꝑuertit. et ſe ſubiecit quodammōvilitati et nihilitati peccati Hinc eſtꝙ ẜm ordinem iuſticie debet ordinarivt tam peccator ſpiritus qͣꝫ hō ignicorporeo alligetur. non vt in illuminfluat vitam. ſed vt diuino decretoſuſcipiat penam. cum enim rei quamhorret ꝑ timorē diuinitus immiſſuꝫet quā ſentit ꝑ vim naturalis ſenſusſit inſeꝑabilit̓ alligatus. neceſſe eſt ꝙacriter tormētetur. et qꝛ ille ignis nōagit niſi per diſpoſitionem peccati:et reatus: et macule. ex improbitate