Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XLVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Septima pars breuiloquij

ſibilia qꝛ non habēt ptātem et vitamperpetuā et durationē ſempiternamqualis cōpetit ſtatui illiꝰ nobilitatisncē eſt in ꝓpria natura cōſumi. ita tn̄ꝙ ſaluentur in principijs et quodammō ī ſimili videlicet in homine qui ſimilitudinē hꝫ cū oī genere creature:et iō in ipſius innouatiōe ⁊ glorificatione pn̄t dici oīa innouari et quodāmō premiari. De reſurrectione corꝑm. Capitulum. v.Ę reſurrectiōe aūt corꝑm hͦtenendū ē. ꝙ oīm corꝑa hoīmin generali reſurrectione reſurgēt nulla ī eis exiſtente diſtātia qͣꝫtū ad ordinationem tꝑis ſꝫ magis qͣꝫtū ad ordinationē dignitatis Nā mali ſurgent cū ſuis deformitatibus ⁊ penalitatibus miſerijs et defectibus qͦshabuerant in ſtatu vie In bonis autnatura ſeruabitur et vitia detrahent̉et oēs reſurgent integro corꝑe: et plena etate: et plena menſura membrorūvt ſic oē̄s ſcī occurrant in virū ꝑſcm̄in menſuram etatis plenitudinis xp̄iSurgēt vero tā in bonis qͣꝫ in maliseadem corꝑa numero quaſi rurſus exeiſdem ꝑtibus conſtituta. ſalua totiꝰveritate nature. non ſolū qͣꝫtū ad mēbra principalia et humiditatē radicalem: verūetiam ſaluis capillis ⁊ ceteris mēbris que faciunt ad decentiamcorꝑis. ita ꝙ in quaſcūqꝫ auras vel ſinus nature puluis hūani corꝑis cedatur. ad eū anima redibit q̄ ipſum primitꝰ vt viuēt et creſcēt aīauit Ratioaūt ad intelligentiā predictoꝝ hec eſtqꝛ primū principiū eo ipſo ꝙ primumet ſummū eſt vniuerſaliſſimū ⁊ ſufficientiſſimū. ac ꝑ hoc principiū ē naturarū gr̄aꝝ ⁊ premioꝝ. principiū etiā potētiſſimū clemētiſſimū ⁊ iuſtiſſimū. etlicet ẜm quādā appropriationē ſit potentiſſimū in conſtitutione naturarū

et clementiſſimū in collatione gr̄arūet iuſtiſſimuꝫ in retributione ſtipēdiorum. tamē ſigillatim ſingula ſunt ī ſingulis. qꝛ ſumma potentia clementia ⁊iuſticia nullatenus pn̄t ab inuicem ſeyari. et iō ī oꝑe retributiōis. ncc̄ ē ꝙipſa fiat ẜꝫ ꝙ exigit rcītudo iuſticie ⁊reformaº gr̄e et cōplctio nature. Qm̄ergo iuſticia neceſſario reqͥrit vt hōqͥ meruit vel demeruit non ſolū ī aīanec in corꝑe ſolum. ſꝫ ī aīa ſimul ⁊ corpore pūiatur vel p̄miet̉ ī vtroqꝫ Reformatio aūt gr̄e requirit vt totumcorpus aſſimilet̉ xp̄o capiti cuius corpꝰ mortuū neceſſariū fuit reſurgē cuꝫvnitū eēt inſeꝑabilit̓ deitati. cōpletōvero nature reqͥrit vt hō conſtet excorꝑe ſimul ⁊ aīa tanqͣꝫ ex materia etforma que mutuū hn̄t appetitū ⁊ īclīationē mutuā ncc̄ ē reſurrectionē eſſefuturā. exigēte hͦ conſtitutiōe natureinfuſione gratie: et retributione iuſticie. ẜm quas tota vniuerſitas hꝫ regiet iō ex his tribus oīa clamant hoīeꝫreſuſcitādū vt oīs tollat̉ excuſaº illisqui cōt̓ra hāc veritatē fidei obſurdeſcūt ⁊ merito ꝯͣ tales vniuerſꝰ pugnetorbis terraꝝ. primo igit̉ qm̄ reſurrectio dꝫ eē ẜm exigentiā ordīs dīne iuſticie. et diuīa iuſticia reddit vnicuiqꝫquod ſuum eſt pro loco et tꝑe. ⁊ omīsaīa ſemel et ad punctū tꝑis vnita corpori vel habet in eo culpā vel grāmncē eſt ꝙ oēs reſurgant Et qꝛ diſtinctus debet eſſe ſtatus retributionisa ſtatu vie. ⁊ reſurrectio ſpectat ad ſtatum retributionis. vt non cōfundat̉ordo vniuerſi. et vt fides habeat meritum que credit qͦd nō videt: et vt certius et clarius apꝑeat equitas diuineiuſticie. et vt ſimul fiat conſummatioet retributio finalis in angelis et hoībꝰ reqͥrit hoc diuīa iuſticia. vt reſurgant ſimul. qͣꝫtū eſt de lege communi.Quod dico ꝓpter xp̄m et eiꝰ ſcīſſimā