¶ Septima pars breuiloquij
ſticie hōeſtas. Nimia āt diſtātia autattenditur quantū ad ea q̄ ſt̓ naturevt cū nō poſſūt cōmiſceri carnaliter.aut quātū ad ea que ſūt fortūe q̄ n̄ ſt̓in nr̄a ptāte: vt ptꝫ cū ē vnꝰ ſeruus ⁊et alter liber. aut quātū ad ea q̄ ſt̓ religionis xp̄iane. vt cū vnꝰ ē baptiſatus. alter ꝟ o minime. ⁊ ſic ſunt triaīpedimēta .ſ. īpotētia coeūdi. error cōditioīs: et diſꝑitas religionis. ac ꝑ hͦſunt ī vniuerſo xij. īpedimēta q̄ ſpuſācto dictāte ītroducta ſunt ī eccīa dei.cui etſi oīa ſacr̄a ſint cōmiſſa. potiſſiecōiugij ſacr̄m cōmiſſum ē regulāduꝫꝓpter varietates q̄ circa hoc ſacr̄m icide̓ pn̄t: et ꝓpter morbū annexū: qͥ eſtmaxīe infectiuus ⁊ mīme tenēs modūet iō ē ipſius eccīe gradꝰ generatiōislimitare: ſic̄ ꝓ tꝑe expedire videt. etꝑſonas legitias vl̓ illegitīas iudicae̓:et diuortia face̓. ſꝫ nūqͣꝫ dꝫ nec p̄t matrimoniū qͦd legitīe introductū ē annullare. qꝛ qͦs deꝰ cōiūxit non pōt hōquātūcūqꝫ ſit magne potētie ſeꝑare.cū ipſius dei iudicio iudicādi remaneaut vniuerſi.Incipit ſeptīa ꝑs de ſtatu finalisiudicij.De iudicio in cōmuni. ¶ Ca. i.Oſtqͣꝫ aliqua breuit̓ dcā ſt̓de trinitate dei. d̓ creaturamūdi. de corruptela pcͣtī. d̓incarnatiōe verbi. de grāſpūſſcī. et de medicina ſacramētali. reſtat nūc ſeptīo ⁊ vltīo aliqua breuitertāgē de ſtatu finalis iudicij: de quo inſūma tenēdū ē ꝙ ſine dubio iudiciumvniuerſoꝝ futurū eſt: ī quo deꝰ pr̄ perdn̄m noſtrū ih̓m xp̄ꝫ iudicabit viuoset mortuos: bonos ⁊ malos: reddēdovnicuiqꝫ ẜm exigentiā meritoꝝ. Inhoc aūt iudicio fiet aꝑtio libroꝝ .ſ. cōſcīaꝝ. qͥbus merita ⁊ demerita vniuerſoꝝ ſibijpſis et ceteris innoteſcēt faciente hoc virtute illiꝰ libri vite verbi
ſcꝫ incarnati que ī forma d̓initatis nōvidebitur niſi a boīs In forma verohūanitatis in qua et ſnīam ꝓmulgabit: videbit̉ tā a bonis qͣꝫ a malis. licꝫterribilis in eadē forma apꝑeat reprobis et blādus iuſtis Rō aūt ad ītelligentiā p̄dictoꝝ hec ē. qꝛ pͥmū pͥncipiuꝫ hocipſo ꝙ primū ſit a ſeipſo. ẜm ſeip̄m et ꝓpter ſeip̄m. hocipſo ip̄m ē efficiens forma ⁊ finis. vniuerſa ꝓducēsregens et ꝑficiēs. ita ꝙ ſicut ꝓducitẜm altitudinē ſue virtutis. ſic etiā regit ẜm rectitudinē veritatis. et cōſūtmat ẜm plenitudinē bonitatis. Qm̄ergo altitudo ſumme virtutis reqͥre.bat vt nō tm̄ eſſet productio creatuēad veſtigiū verū etiā ad imaginē. nōſolū creature irrationalis: verū etiamrōnalis. nō ſolū creature que mouet̉ẜm impetū naturalē. verūetiā ẜm libertatē volūtatis. et creatura que eſtad imaginē qꝛ capax ē dei: ē btīficabilis. creatura rōnalis ē diſciplīabilis.creatura hn̄s libertatē volūtatis eſtẜm legē iuſticie ordīabilis ⁊ deordinabilis. Hīc eſt ꝙ rectitudo veritatislegē hoī impone debuit in qͣ ad btītudinē inuitaret: et ad veritatē erudirꝫet ad iuſticiā obligaret. ita tn̄ ꝙ libertatē volūtatis nō cogēt qͥn pro ſuo libito volūtatis iuſticiā relinquē poſſꝫet ſeqͥ. cū ſic res qͣs cōdidit admīſtratvt eas agē ꝓprios motus ſinat Et ꝙplenitudo boītatis in cōſūmādo oꝑatur ẜꝫ ꝙ exigit altitudo virtutis ⁊ rectitudo veritatis Hīc ē ꝙ cōſūmatōbtītudīs n̄ dat̉ a boītate ſūma niſi hiſqͥ ſeruauerūt iuſticiā a rcītudīe veritatis īpoſitā. qͥ ſuſceperūt diſciplinā etamauer̄t illā ſūmā ⁊ ꝑpetuā felicitatēplꝰ qͣꝫ boͣ trāſitoria Et qm̄ q̄dā hͦ agūtqͥdā āt oppoſitū pro ſuaꝝ varietate volutatū q̄ īteriꝰ occultāt̉. et ī ſtatu vieẜm ſuū arbitriū currūt. Hīc ē ꝙ admaīfeſtationē altitudīs virtutis: rcī-