Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XLVr
Einzelbild herunterladen
 

beati Bonauenture

xlv

tudinis veritatis: et plenitudīs bonitatis. ncē̄ ē vniuerſale iudiciū ſeqͥ. inquo fiāt iuſte retributiōes premioꝝ:aꝑte declarationes meritoꝝ. ⁊ irreuocabiles latiōes ſnīaꝝ. vt ī iuſtis retributiōibꝰ ſtipēdioꝝ ſūme boītatis appareat plēitudo. ī aꝑtis declaratōibꝰmeritoꝝ: veritatis apꝑeat rcītudo. etin irreuocabilibus lationibꝰ ſnīaꝝ ſūme virtutis ⁊ ptātis apꝑeat altitudoPrimū igit̉ qm̄ iuſta retributō reſpicit culpā cui debetur pena. vel iuſticiā cui debet̉ gl̓ia ⁊ vniuerſi filij adehēant hāc vel illā Hinc eſt ꝙ ncc̄ eſtin iudicio retributiōis oēs iudicarivt iuſti glorificent̉. et iniuſti cōdēnēt̉Rurſus qꝛ aꝑta declaratio meritorūreqͥrit ꝙ ſimul apꝑeat qͥd agendū ē ⁊qͥd actu ē. vel omiſſuꝫ a libertate volūtatis hūane ẜꝫ varietatē circūſtātiaꝝHinc eſt ꝙ et libri conſcīaꝝ aꝑient̉ vtappareant merita et liber vite vt appareat ipſa iuſticia. ẜꝫ quā approbādavel reprobanda ſunt merita illa. Etqm̄ ille liber vite eſt liber ī quo ſcripta ſunt oīa ſimul et lucidiſſime: que inconſcientijs ſcribūtur veraciter. ideoex concurſu apertiōis hoꝝ libroruꝫfiet aꝑta declaratio oīꝫ meritoꝝ ita ꝙocculta cordis cuiuſlibet ⁊ ſibi et ceteris īnoteſcēt Un̄ vt vult Augꝰ liberille ē vis qua fiet: vt ad memoriā cuiuſſibet ſecreta cuncta mirabiliter reuocēt̉. vt lucide apꝑeat eqͥtas d̓inoꝝiudicioꝝ in aꝑtiſſimo luīe veritatis.Poſtreo qꝛ irreuocabilis latio ſnīaꝝdꝫ fieri ab eo q̄ poſſit audiri et videriet a qͦ nō poſſit appellari. et videri abvniuerſis nō pōt ſumma lux quā tenebroſi oculi vidē non pn̄t ꝓ eo ꝙ facie ad faciē vidēi non pōt ſine difformitate mētis et iocūditate cordis neceſſe ē ꝙ iudex apꝑeat in effigie creature Quia vero pura creatura auctoritatē nō hꝫ ſummā a qua appellari ū

poſſit Hīc ē ꝙ ncē̄ ē ꝙ iudex nr̄: ⁊ deus ſit vt iudicet ꝑ auctoritatē ſūmaꝫ.et hō ſit vt videat̉ ⁊ diſceptet cū peccatoribꝰ in effigie hūana. Et qꝛ vnavox diſceptatiōis terret culpabiles.et aſſecurat innocē̄tes Hinc ē ꝙ vnaeius effigies iuſtos letificabit: ⁊ e contrario īpios deterrebit. Ca. ij. De an̄cedētibꝰ ad iudiciū cuiꝰ mōieſt pena purgatoria.Ein̄ ī ſpāli circa ſtatū finalisiudicij cōſiderāda ſunt q̄damſicut pambula. quedā ſicut cōcomitātia. et quedā ſicut ꝯn̄tia. Preambula aūt ſunt duo .ſ. pena purgatoria. et ſuffragia eccleſiaſtica Prīo igitur de pena purgatorij hoc tenenduꝫeſt. ꝙ ignis purgatoriꝰ eſt ignis corꝑalis qͥ tātū ſpūs iuſtoꝝ qui ī hac vita non īpleuerunt pnīaꝫ et ſatiſfactionē condignā affligūtur ẜm plus ⁊ minus. ẜm ꝙ plꝰ de cremabili ſecū ex hacvita traxerunt. affligūtur aūt minusgrauiter qͣꝫ in īferno. et magis grauit̓qꝫ in hoc mūdo. non tn̄ ita grauiterqͥn ſperēt ⁊ ſciāt ſe ī inferno nō eē. lꝫforte p̄ penaꝝ magnitudīe hoc aliqͦtiens nō aduertāt. hac aūt afflictiōe abigne corꝑali eis inflicta. purgātur ſp̄sa reatibꝰ ⁊ ſcorijs ⁊ etiā reliquijs peccatoꝝ. qͥbus ſufficienter expurgatis īmediate euolāt ⁊ introducūtur ī gloriā ꝑadiſi. Rō aūt ad intelligentiampredictoꝝ hec ē qꝛ cū primū prīcipiūeo ipſo ꝙ primū ſit optīm et ꝑfcctiſſimū. et eo ipſo ꝙ optimū ſit ſūme amatiuū boni. et ſūme deteſtatiuū mali. ſicut ſūma bonitas non patit̉ ꝙ bonūmaneat irremuneratum. ſic etiā nō dꝫpati ꝙ malū remaneat impunitū Qm̄ergo viri iuſti aliqn̄ decedūt qͥ in hacvita non totaliter pnīam impleuerūtcū meritū vite eterne in eis nō poſſitremanere irremuneratū. et vitiū culpe nō poſſit remanē impunitū. ne ꝟo

s iij.