Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XLv
Einzelbild herunterladen
 

Sexta pars breuiloquij

ſenſibilibꝰ. ſub qͣrū vtraqꝫ cōtinet̉ totalit̓ nō circūſcriptibilit̓ nec localit̓: ſꝫſacr̄alit̓ totꝰ xp̄s. In qͥbꝰ etiā ꝓponit̉nobis vt cibꝰ. que qͥ digne accipit: nōſolū ſacr̄alit̓. verūetiā ꝑ fidem ⁊ charitatē ſpūaliter māducādo corpori xp̄imyſtico magis incorporat̉. et in ſeip̄oreficit̉ ⁊ purgat̉: qͥ vero indigne accedit. iudiciū ſibi māducat ⁊ bibit nondijudicās ſanctiſſimū corpꝰ xp̄i. Rōaūt ad intelligentiā predictoꝝ ē. qꝛ pͥncipiū noſtrū reparatiuū: verbū ſcꝫ incarnatū ⁊ ſufficiētiſſimū in virtute ⁊ſapientiſſimū eſt in ſenſu. iō ſic nobiscōtulit ſacr̄a ẜm ꝙ exigit ſua ſapīa etſufficiētia. Et qꝛ ſufficiētiſſimū eſt: iōlargiēdo medicamēta morboꝝ ⁊ chariſmata gr̄aruꝫ: nō tm̄ inſtituit ſacr̄mqd̓ nos in eē gr̄e generaret vt baptiſmū ⁊ genitos augmentaret ⁊ roboraret vt ꝯfirmationē. verūetiā qd̓ genitos ⁊ augmētatos enutriret: vt ſacramētū eūchariſtie. ꝓpt̓ qd̓ hͦ tria ſacr̄aoībꝰ dant̉ qͥ accedut ad fidem. Qm̄ etgo nutrimētū nr̄m qͣntū ad eē gratuitū attēdit̉ in vnoqͦꝫ fideliuꝫ ꝑ ꝯſeruationē deuotiōis ad deū: dilectiōis adꝓximū: et dilectiōis intra ſe ip̄m. ⁊ deuotio ad deū exercet̉ ꝑ ſacrificij oblationē. dilectio ad proximū ꝑ vnius ſacramēti cōioneꝫ. ⁊ delectatio intra ſeip̄m ꝑ viatici refectionē. Hinc eſt ꝙpͥncipiū nr̄m reparatiuū iſtud ſacr̄meuchariſtie dedit in ſacrificiū oblationis: ⁊ ſacr̄m cōionis: ⁊ viaticū refectionis. Quia vero pͥncipiū nr̄m reparatiuū nō tm̄ eſt ſufficiētiſſimū verū etſapiētiſſimū. cuiꝰ ē oīa agere ordinateideo ſic dedit ⁊ diſpoſuit nobis ſacrificiū: et ſacr̄m ⁊ viaticuꝫ exhibere. ẜmꝙ competit tꝑe gratie reuelate ſtatuivie ⁊ capacitati noſtre. pͥmo igit̉ qm̄tēpꝰ gratie reuelate reqͥrit. ꝙ iā nō oſferat̉ oblatio qͣliſcūqꝫ. ſꝫ pura placidaet plenaria. et nulla alia oblatio eſt ta

lis niſi illa que in cruce fuit oblata .ſ.corpꝰ xp̄i ⁊ ſanguis Hinc eſt ꝙ neceſſario oportꝫ in hoc ſacr̄o nō tm̄ figuratiue: verūetiā veracit̓ corpꝰ xp̄i tāqͣꝫ oblationē huic tꝑi debitā cōtineri.Similit̓ qꝛ tꝑi gratie ꝯſonat ꝙ ſacr̄mcōionis ⁊ dilectiōis nō tm̄ ſit cōionēet dilectionē ſignificās. verūetiā ad illā inflāmans vt efficiat qd̓ figurat etqd̓ maxime nos inflāmat ad dilectionē mutuā. ⁊ maxime vnit mēbra cuꝫvnitate capitis: a qͦ ꝑ vim amoris diſfuſiuā: vnitiuā. et tranſformatiuā manat in nos dilectio mutua. Hinc ē ꝙin hoc ſacramento continet̉ verū corpus chriſti ⁊ caro immaculata. vt ſenobis diffundēs ⁊ nos inuicē vniēset in ſe tranſformās ꝑ ardentiſſimaꝫcharitatē ꝑ quā ſe nobis dedit. ſe pronobis obtulit: et ſe nobis reddidit: etnobiſcū exiſtit vſqꝫ ad finē mūdi. perhunc etiā moduꝫ refectio competensſtatui gratie: ē refectio ſpiritualis cōmunis: et ſalutaris. Refectio aūt ſpiritus eſt verbū vite. ac per hoc refectio ſpiritualis. ſpiritus in carne eſtverbū incarnatū ſeu caro verbi. quecibus eſt cōis ⁊ ſalutaris. quia licꝫ ſitvna: omnes tamē ſaluātur per ipſamQuia ergo nō eſt dare aliū cibū ſpūalē cōmunē: ⁊ ſalutiferū: niſi ip̄m verūcorpus chriſti. Hinc eſt ꝙ neceſſe eſt.ipſum in hoc ſacramento veracit̓ eſſecōtentū: exigente hoc ꝑfectiōe ſacrificij placatiui: ſacramenti vnitiui: ⁊ viatici refectiui. que debēt eſſe in tꝑe noui teſtamenti et gratie reuelate ⁊ veritatis chriſti Rurſus quia ſtatui vienon competit chriſtum aperte videripropter velamen enigmatis: et propter meritum fidei. nec conuenit chriſti carnem dentibus. attractare. tumpropter horrorem cruditatis: tumpropter immortalitatem ipſius corporis. ideo neceſſe fuit corpꝰ chriſti.