beati Bonau eturey
xl.
intelligentiā rōnis: ẜm cōplacentiamvolūtatis: et ẜm adherentiā virtutisvt ſicut ex toto corde: totaᵇ anima: ettota mente. ſic ex corde puro: et cōſcientia bona. et fide nō ficta: ⁊ talis eſtcōfeſſio integra: placita: ⁊ intrepidavt integra ſit rōne eiꝰ de quo eſt. placita: rōne eius corā quo fit. intrepidarōne eiꝰ a quo habꝫ fieri illa cōfeſſio.Qm̄ ergo ad hoc hō puſillanimis nōeſt idoneꝰ niſi ꝑ manu ſuꝑne gr̄e confirmet̉. ideo hoc ſacr̄m cōfirmationisfuit diuinitꝰ inſtitutū tāqͣꝫ īmediate ſequēs baptiſmū. Quia vero finis īponit nc̄itatē his que ſunt ad finē. ideointegrari debꝫ hoc ſacramētū ẜm exigentiā cōfeſſionis p̄dicte. ⁊ ſuarū conditionū triū videlꝫ predictaruꝫ. pͥmoergo qm̄ cōfeſſio hec habꝫ eſſe ītegraet integritas ꝯfeſſionis nō eſt niſi qͥscōfiteat̉ xp̄m verū hominē ꝓ hominibus crucifixū: eūdē qꝫ verū dei filiuꝫ.in vnitate ⁊ trinitate pr̄i ⁊ ſpūiſanctoꝑ omnia coeqͣlem. Hīc eſt ꝙ in formavocali nō tm̄ fit exp̄ſſio actꝰ cōfirmādi. verūētiā ipſiꝰ ſigni crucis: et noīsbeatiſſime trinitatis. Ampliꝰ: qꝛ cōfeſſio debꝫ eſſe placita rōne eiꝰ coramquo fit: et fieri habꝫ corā deo ⁊ hominibus. et deo non pōt placere niſi aſſit lumen intelligentie et nitor cōſcīe.nec proximis niſi aſſit odor bone fame ⁊ vite honeſte. ideo ad hoꝝ deſignationē elemento exteriori comiſcetur oleū oliuarū: qd̓ eſt nitiduꝫ. ⁊ balſamū qd̓ eſt odoriferū. vt ꝑ hoc ſignificet̉ ꝙ cōfeſſio ad quā hoc ſacr̄m ordinat et diſponit: ꝯiunctuꝫ debꝫ habere nitorē cōſciētie ⁊ intelligentie cuꝫſuaui odore tā vite qͣꝫ fame. ne cōtrarietas aliqͣ ſit inter linguā ⁊ cōſciētiāvel inter vitā et famā. propter quamtalis cōfeſſio non acceꝑtet̉ ab homīe:nec approbet̉ a xp̄o. Poſtremę qͦniātalis confeſſio debet eſſe intrepida vt
nec pudore: nec timore dimittat qͥs dicere veritatē: nec tꝑe perſecutionisxp̄i ignominioſaꝫ mortē chriſti in cruce confiteri publice formidet qͥs velerubeſcat: precipue horrens inciderein cōſimile pena ⁊ ignominiā paſſionis. et hmōi timor et pudor potiſſimeapparet in facie et maxime in fronte.ideo ad omnem verecundiam ⁊ formidinē propulſandaꝫ et manus poteſtatiua imponitur que cōfirmat: et cruxfronti imprimitur vt non erubeſcateam publice confiteri. nec formidet ꝓconfeſſione nominis chriſti: ſi opusfuerit quantuncunqꝫ penam vel ignominiaꝫ ſuſtinere: tanqͣꝫ verus pugil linitus ad prelium et tanqͣꝫ ſtrennuusmiles ferens ī fronte regis ſui ſignūet crucis eius triumphale vex illumcū qͦ paratꝰ ſit penetrare hoſtiū cuneos ſecurus. Nemo eniꝫ poteſt crucisgloriam libere predicare: ſi crucis pena et ignominia formidetur. iuxta qd̓ſanctus dicebat andreas. Ego ſi crucem expaueſcerem: gloriam crucis minime predicarem.¶ Capituluꝫ ix.De integritate euchariſtieE ſacramēto euchariſtie hoctenendum eſt. ꝙ in hoc ſacraVmento verum chriſti corpuset verus ſanguis non tm̄ ſignificaturverumētiaꝫ continetur veraciter ſubduplici ſpecie. panis ſcilicet ⁊ vni. tāqͣꝫ ſub vno et non ſub duplici ſacramento. hoc autem poſt conſecrationem ſacerdotalem que fit in prolatione vocalis forme a domino inſtitute.ſuper panem ſcilicet hoc eſt corpusmeum. ſuper vinum vero. hic eſt calix ſanguinis mei. quibus verbis cuꝫintentione cōficiendi a ſacerdote prolatis: trāſſubſtātiatur vtrunqꝫ elemētum ẜm ſubſtantiam in corpus ⁊ ſanguinē Ieſu xp̄i. remanentibꝰ ſpeciebꝰf iiij
f iiij