Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Sextapars breuiloquij

tur etiā foras largit̉ manauerint nominatim qͥppe cōmemorant̉. et per qͣsterras fluāt: et ꝙ extra paradiſū cōſtitute ſint oībꝰ notū eſt. nec tn̄ eſt ī meſopotamīa vel in egypto qͦ illa flumina perueniūt: eſt felicitas vite q̄ ī paradiſo cōmemorat̉. ita fit vt cū paradiſi aqͣ ſit extra paradiſum: btītudo tn̄nō ſit niſi intra paradiſum. Sic ergobaptiſmꝰ p̄t eſſe extra eccleſiā. munusaūt baptiſmi vel beate vite nō niſi intra eccleſiā reꝑit̉ q̄ ſupra petrā etiamfūdata eſt. q̄ ligādi ⁊ ſoluendi clauesaccepit. hec eſt vna q̄ tenet ⁊ poſſidetoēm ſponſi ſui ⁊ dn̄i ptātē ꝑ quā ꝯiugalē ptātē etiā de ancillis parere filios p̄t. qͥ ſi nō ſuꝑbiant in ſortē hereditatis vocabunt̉: ſi vero ſuꝑbiāt extraremanebūt. Magis ergo qꝛ ꝓ honoreeccleſie atqꝫ vnitate pugnamꝰ. nō tribuamꝰ hereticis qͥcqͥd apud eos eſſecognoſcimꝰ. ſed eos arguentes doceamꝰ qd̓ ex vnitate hn̄t: nō valere ad ſalutē: niſi ad eādē venerint vnitatem. Capituluꝫ vi. De iteratione ſacramentoruꝫE iteratiōe aūt ſacrōꝝ hoc tenēdum eſt. ꝙ licꝫ cōmune ſitoībꝰ ſacr̄is nō iterari ſuꝑ eandē ꝑſonā ⁊ materiā ⁊ ex eadē cauſa nefiat cōtumelia ſacr̄o. ſpēalit̓ tn̄ tria ſt̓ſacr̄a q̄ nō ſunt aliqͣtenꝰ iterāda. ſcilꝫbaptiſmꝰ: ꝯfirmatio: et ordo. In hisnāqꝫ tribꝰ triplex caracter impͥmitur.Interior qͥ nō delet̉. īter qͦs caracterbaptiſmalis tenet fundamētū: nec alijpn̄t impͥmi niſi ille pͥmitꝰ impͥmat̉ Un̄ſi qͥs ordinat̉ nō baptizatꝰ nihil prorſus efficit̉. ſed eſt totū de nouo faciendū. qꝛ nō intelligit̉ iteratū qd̓ cōſtatnō fuiſſe factū. Rō aūt ad intelligētiam premiſſoꝝ hec eſt. qꝛ pͥncipiū nr̄mreparatiuū verbū ſcꝫ incarnatū: licetrōne ſue ſumme virtutis: ⁊ ſapīe: etbonitatis nihil agat inefficacit̉: nihil

inepte: nihil infructuoſe. potiſſime tn̄hoc ſeruare debꝫ in nobiliſſimis oꝑibus ſuis. cuiuſmodi ſunt illa ꝑ q̄ reꝑarat̉ genꝰ humanū. Qm̄ ergo ſacr̄a ſūtde genere hmōi operuꝫ diuinoꝝ. hinceſt ꝙ ꝯtumelia qͦdāmo fit eis: qn̄ ſuꝑeādē materiā ⁊ ꝑſonā ⁊ ex eadem cāiterant̉. qꝛ ex hoc oſtendit̉ ꝙ pͥus diſpenſata fuerūt inefficacia: inepta: et īfructuoſa. ꝯtra illud qd̓ exigebat ip̄ireparatiui pͥncipij virtꝰ et ſapīa ⁊ bonitas ſumma. q̄ ſꝑ aſſiſtit ad oꝑanduꝫī illis ⁊ ꝑ illa ſacr̄a. Rurſus qm̄ interhec ſacr̄a reparantia in qͥbꝰ eſt generalit̓ efficatia diuine virtutis ad reparationē humani generis. q̄dā ſunt q̄ tm̄introducta ſunt ꝓpter remedia morborū: quedā que n̄ ſolū ad hoc ſed ad ſtatuēdū: diſcernēdū: ⁊ ordinādū ī ecc̄iahierarchicos gradꝰ. et morbi pn̄t variari: expelli: et iteꝝ introduci. gradꝰaūt eccleſie debēt eſſe firmi ſolidi ⁊ īcōcuſſi. Hinc eſt ꝙ ſacr̄a que reſpiciunt morbos iterabiles hn̄t effectꝰ trāſeūtes. ac ꝑ hoc iterabiles rōne nouecauſe. Sacr̄a vero illa que reſpiciūtgradꝰ hierarchicos ⁊ ſtatꝰ fidei determinatos. nc̄e eſt ꝙ p̄ter effectꝰ remediātes: aliqͦs effectꝰ tribuāt ꝑmanentes ad graduū ⁊ ſtatuū eccleſie diſtinctionem fixā ⁊ ſtabilē. Et qm̄ hoc nōp̄t fieri ꝑ dona naturalia: vl̓ dona gratuita gratū faciētia. nc̄e eſt ꝙ ꝑ aliqͣ ſigna ſubſtātie īcorruptibilis ſcꝫ aīe incorruptibilit̓ a pͥncipio incorruptibiliẜm ꝯformitatē ad incorruptibile īdelebilit̓ ⁊ gratis impreſſa. que caractēsappellant̉. qͥ qm̄ nūqͣꝫ delent̉: ideo neciterari pn̄t: nec illa ſacr̄a in qͥbꝰ hmōicaracteres impͥmunt̉. Poſtremo qm̄triplex eſt ſtatꝰ fidei ẜm quē habꝫ fieri diſtinctio in populo xp̄iano in acieecc̄aſtice hierarchie. ſcꝫ ſtatꝰ fidei genite: roborate: ⁊ multiplicate. ẜm pͥmuꝫſit diſtinctio fideliū ab incredulis. per