Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

ſancti Bonauenturexxx

xxxviij

preter ordinem ſacerdotalē dari ⁊ diſpenſari de facto. maxime in articuloneceſſitatis. His aut exiſtētibꝰ ſacr̄adiſpenſari poſſunt a bonis et malis. afidelibꝰ ⁊ hereticis. intra eccleſiam ⁊extra. ſed intra ẜm veritatē ⁊ ad vtilitatē. extra vero nō ad vtilitatē. licꝫdiſpenſent̉ ẜm veritatē. Rō aūt ad īcelligentiā predictoꝝ hec ē. qꝛ reparatiuū pͥncipiū noſtrū: verbuꝫ ſcꝫ incarnatū in qͣntū deus ⁊ hō: ſacr̄a inſtituitet ad ſalutē hominū ordinauit. ſicut ⁊ꝯgruū fuit ꝙ hōibꝰ diſpenſarent̉ ꝑ miniſteriū hominū ꝓpter ſeruādā cōformitatē diſpenſatōis ad ſaluatorē xp̄m⁊ ad ipſuꝫ hominē ſaluādū. Qm̄ ergoſaluator xp̄s humanum genꝰ ſaluauit:ẜm ꝙ exigebat eqͥtas iuris: dignitasordinis: ⁊ ſecuritas ſalutis. oꝑatꝰ em̄eſt triplicit̓ ſalutē noſtraꝫ. mō recto:ordinato: et certo. Hinc eſt ꝙ ẜm horū triū exigentiā ſacr̄a ꝯmiſit hoībusdiſpenſanda. pͥmo igit̉ q rectitudo iuris exigit vt oꝑa hoīs ẜm ꝙ hō nō fiant precipitant̉. ⁊ oꝑa hoīs vt miniſtri xp̄i aliqͦ mō referantur ad xp̄m. ⁊oꝑa hominis vt miniſtri ſalutis: alic̓mo referant̉ ad ſalutē: vel in generali vel in ſpēali. et diſpenſatio ſacramētoꝝ eſt hoīs opꝰ: vt rōnalis: vt miniſtri xp̄i: et vt miniſtri ſalutis. Hinc ēꝙ neceſſe eſt ꝙ fiat ex intētione q̄ qͥsintēdat facere qd̓ xp̄s inſtituit ad humanā ſaluteꝫ. vel ſaltem facere qd̓ facit eccleſia. In quo claudit̉ in generali intentio predicta. qꝛ ip̄a eccleſia ſicut ſacr̄a a xp̄o accepit. ſic ad fideliumſalutē diſpenſat. Rurſus qꝛ ordo dignitatis exigit vt maiora maioribus:minora minoribꝰ: ⁊ media medijs cōmittant̉. Et quedā ſunt ſacr̄a q̄ precipue reſpiciūt excellētiā virtutis ſiuedignitatis. vt ſacr̄m cōfirmationis ⁊ordinis. Quedā q̄ reſpiciūt indigētiāneceſſitatis. vt baptiſmꝰ ⁊ matrimoni

um. quoꝝ vnū generat: alterū regenerat ad exiſtētiā debitā. Quedā autemmedia. vt euchariſtia: pn̄īa: et vnctioextrema. Hinc eſt ꝙ pͥma tanqͣꝫ ſuprema non pn̄t diſpenſari niſi ab ep̄is etpontificibꝰ qͣntū eſt de iure cōi. Aliavero tanqͣꝫ infima diſpenſari pn̄t a qͥbuſcūqꝫ ordinibꝰ ⁊ ꝑſonis inferioribꝰmaxime in articulo neceſſitatis: qd̓ dico rōne baptiſmi. Media veo a ſolisſacerdotibꝰ qͥ inter ep̄os et inferioresꝑſonas ſunt qͣſi ī medio ꝯſtituti. Poſtremo qꝛ ſecuritas ſalutis exigit vtſic fiat res vt in dubiū nō cadat. ⁊ nullus eſt qͥ certꝰ ſit de crudelitate ⁊ bonitate diſpenſatoris. et idē ipſe nō eſtcertꝰ de ſe vtꝝ odio vel amore dignꝰſit. ideo ſi ſacr̄a diſpenſari tm̄ poſſenta bonis: nullꝰ eſſet certꝰ de ſuſceptiōeſacramēti. et ſic oporteret ſꝑ iterari. ⁊ſic malicia vnius preiudicaret alieneſaluti. Nulla etiā eſſꝫ ſtabilitas ī gradibꝰ hierarchie eccleſie militātis quemaxime ꝯſiſtit in ſacramētis diſpē ſandis. et ideo ꝯgruum fuit vt ſacr̄oꝝ diſpenſatio cōmitteret̉ hoī nō rōne ſanctitatis q̄ variat̉ ẜm volūtatē. ſꝫ rōne auctoritatis q̄ ſꝑ manet qͣntū eſt d̓ſe. ac ꝑ hoc oportuit ꝙ ſe extēdēt adbonos ⁊ ad malos. ad eos qͥ ſunt ītra⁊ ad eos q̄ ſunt extra eccleſiā. Ueruꝫqꝛ extra vnitateꝫ fidei ⁊ charitatis q̄facit nos filios eccleſie ⁊ mēbra: nullp̄t ſaluari. ideo ſi ſacr̄a extra recipiuntur nō ad ſalutē recipiunt̉: qͣꝫuis vera ſint ſacr̄a. ſꝫ vtilia pn̄t fieri ſi qͥs redeat ad ſcām matrē eccleſiā vnicā xp̄iſponſaꝫ: cuiꝰ filios tm̄ xp̄s ſponſus reputat dignos hereditate eterna. Un̄Augꝰ. cōtra donatiſtas: eccleſia paradiſo cōparata indicat nobis poſſe qͥdē baptiſmū eiꝰ hoīes etiā foris accipere. ſed ſalutē btītudinis extra eā neminē ꝑ̄ciꝑe vel tenere. Nā ⁊ fluminade fonte paradiſi ſicut ſcriptura teſta