Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

breuuloquijSexta pars

ritatis precepta dedit dirigentia Rōne vero ſumme virtutis ſacr̄a ſtatuitadminiculantia. vt ſic ꝑ ſacr̄a virtꝰ reparet̉ ad implenda precepta dirigētia⁊ ꝑ precepta dirigentia ꝑueniret adꝓmiſſa eterna. faciete hoc verbo eternō xp̄o ſcꝫ dn̄o in lege euāgelica ī qͣntū eſt via veritas ⁊ vita Rurſus qm̄reparatiuū pͥncipiū nō ſolū eſt verbūin qͣntum verbū: ſed etiā in qͣntū īcatnatu. hoc ipſo ꝙ incarnatuꝫ oībus ſeoffert qͣntū ad notitiā ꝟitatis: et emnibꝰ digne accedentibus ſe exhibet adgratiā curatiōis. Hinc eſt ꝙ tāqͣꝫ plenū gratie ⁊ veritatis ad maioreꝫ euidentiā ſignificandi: et efficaciam ſanctificandi: ſacramēta inſtituit in elemētis ſimul et verbis. vt dum elementaoculis: ⁊ verba auribꝰ ſe offerrent. qͥſunt duo ſenſus maxime cognoſcitiuieuidentiā darent ſignificatiōis exp̄ſſedeinde etiā ꝙ verba ſanctificarēt elementa: vt plenior fieret efficacia curatiōis humane. que qm̄ nulli dat̉ repugnāti et impugnāti interiꝰ fontē gr̄ein corde. ideo ſic inſtituta ſūt vt ſignificarent ſꝑ ⁊ vniuerſalit̓. nō aūt ſanctificarent niſi digne accedentes ⁊ abſqꝫomni fictione Poſtremo qm̄ etſi verbum īcarnatū ſit fons gratie ſacramētalis: aliqͣ tn̄ gratia ſacramentalis fuitan̄ incarnationē. aliqͣ vero nō. niſi pꝰſpūſſancti miſſionē. quedā aūt mediomō ſe habens. Hīc eſt ꝙ oportuit ſacramēta inſtitui diuerſimode Naꝫ an̄incarnationē neceſſaria fuit ⁊ puctiopn̄ialis: ⁊ generatio matrimonialis.ideo hec duo ſacramēta nō de nouo īſtituit: ſed iā a ſe inſtituta: et naturalidictamini qͦdāmō impreſſa cōſummauit ⁊ cōfirmauit in lege euāgelica. dūpn̄iam predicauit ⁊ nuptijs interfuit.et legē cōiugij approbauit: ẜm ꝙ colligitur ex diuerſis euāgelij locis. Antevero ſpūſſancti miſſionē: nec fuit ple

na ſpūſſancti donatio ad cōſūmationem: et noīs xp̄i publicā cōfeſſionem.nec vnctio mentis plenaria ad eleuationē. Ideo hec duo ſacramēta ſcꝫ cōfirmationē ⁊ extremā vnctionē xp̄sſolū initiauit ⁊ inſinuauit. Cōfirmationē: manu paruulis imponēdo: ⁊ predicendo diſcipulis eos baptizandosſpūſancto: Unctionē vero extremaꝫ:diſcipulos ad curādū mittendo. qͥ īfirmos vngebant oleo: ſicut dicit̉ ī marco. Medio aūt tꝑe ⁊ fuit regeneratioet eccleſie ordinatio: ⁊ ſpūalis cibatioideo xp̄us hec tria ſacramenta ſcꝫ baptiſmi: euchariſtie: ⁊ ordinis. ⁊ ꝯpletededit ⁊ clare inſtituit. pͥmo baptiſmuꝫſuſcipiendo. deinde formā dando ⁊ ceteris publicando. Ordinē vero: dādopͥmo ptātē ligādi ⁊ ſoluēdi pctā humani generis: ⁊ ptātē cōficiēdi ſacramentū altaris. Euchariſtiā vero comparādo ſe grano frumenti ⁊ cōficiēdo⁊ dādo diſcipulis īminente paſſioneſacramentū corporis ⁊ ſanguinis ſui.et ideo hec tria ſacramenta ꝑ xp̄m diſtincte ⁊ integre debuerūt inſtitui: etin lege veteri multiplicit̓ figurari tāqͣꝫ ſacr̄a ſubſtātialia noui teſtamenti ⁊ꝓpria legiſlatoris verbi ſcꝫ incarnati.Capituluꝫ v. De diſpenſatione ſacramentorum.E diſpēſatiōe vero ſacramentoꝝ hoc tenēdum eſt. ꝙ ptāsdiſpenſatiōis ſacramētoꝝ regularit̓ ſpectat ad ſolū genꝰ humanū.In oībꝰ aūt ſacramētis diſpenſandisneceſſaria eſt intentio in diſpenſanteIn aliqͥbꝰ etiā neceſſario cū intētiōerequirit̉ ordo: facerdotalis ſcꝫ vel pōtificalis. Pontificalis inqͣm neceſſarius eſt diſpenſatiōi cōfirmatiōis ⁊ ordinis. Sacerdotalis vero diſpenſatieoni euchariſtie: pn̄ie: et vnctionis extreme. Baptiſmꝰ aūt et mr̄imonium:licet ad ſacerdotes ſpectēt. pn̄t tamen