Quinta pars breuiloquij
occidens: et iſta viuificans. illa oneris et iſta facilitatis. Poſtremo qm̄regule ſpectantes ad iuſticie neceſſitatē. cōtinent̉ in d̓inis p̄ceptis. et iuſticie eſt ius ſuū vnicuiqꝫ reddere. ncēeſt ꝙ p̄cepta moralia quedā ſunt queordinent nos ad deū. quedā ad ꝓxīmẜm duplex charitatis p̄ceptū qd̓ ſpūſſanctus voluit inſinuare ꝑ duaꝝ myſteriū tabulaꝝ et iō digito dei ſcriptedicūtur Et qꝛ deꝰ ē trinus. pat̓ .ſ. ⁊ filius et ſpūſſanctus. cui cōpetit ſūmamaieſtas adoranda: veritas ꝓfitēda:et charitas acceptāda. ẜm iraſcibileꝫrationalem et concupiſcibilē. ꝑ actuꝫoris oꝑis et cordis. ideo triplex ē mādatū prime tabule corrn̄dens tribuspremiſſis .ſ. adorationis ſubie ctiue. iurationis veridice. ⁊ ſabbatizatiōis ſacrate. Quia vero ꝓximus eſt imagotrinitatis. et ei inqͣꝫtū prefert imagīeꝫpatris debetur pietas. īqͣꝫtū imaginēfilij debetur veracitas. inqͣꝫtū imaginem ſpūſſancti debetur benignitas.Hinc eſt ꝙ ſeptē ſūt mādata que adſcd̓am tabulā ſpectāt. Nā penes pietatē ſunt duo. vnū qͦd pietatē mādatſcꝫ de patre honorādo: alterū qͦd īpietatē vetat .ſ. de nō occidēdo Penesveracitatē vero que principaliter cōſiſtit in verbo. accipitur vnū .ſ. de falſo teſtimonio nō ferendo. Penes benignitatē vero cui opponit̉ cupiditaset concupiſcētia. quaꝝ vtraqꝫ pōt eēin oꝑe vel ī corde. accipiūtur qͣtuor .ſ.non mechaberis. nō cōcupiſces vxorē: nō furtū facies. ⁊ non cōcupiſcesrem alienam. et habent hec ordinariẜm maiora ⁊ minora nocumēta: ꝑ queinfringi pōt iuſticia. et ſic regule ſpectantes ad iuſticie neceſſitatē. debentcōtineri in decē preceptis. Qm̄ autēiuſticia ad ꝑfectionē ꝑuenit dū ꝑfecteſe elongat a malo ⁊ qͣꝫtū ad culpam. ⁊qͣꝫtū ad cām. et oē malū orit̉ ex tripli
ci radice .ſ. concupiſcentie carnis ⁊ cōcupiſcentie oculoꝝ: et ſuperbie viteHinc ē ꝙ tria ſunt cōſilia euāgelica:ꝑfecte nos elōgantia a triplice radicepredicta. que iō ſunt conſilia qꝛ vt ꝑfecte faciant recedere a malo: non ſolūſeparant ab illicitis. verūetiam a licitis et conceſſis. que pn̄t eſſe occaſiomali. ac ꝑ hoc non ſolum iuſticiam cōtinēt ſufficientem. verū etiam ſuꝑabūdantem ẜm ꝙ cōpetit ꝑfectioni euangelice legis. et exercitationi gratie ꝑficientisCapitulum. x.¶ De exercitio gratie reſpectu petēdoꝝ et orandoꝝE petitionibꝰ aūt orōnis dominice hoc tenendū eſt. ꝙ licꝫdeꝰ ſit liberaliſſimus ⁊ ꝓniorad dandum qͣꝫ nos ad accipiēdum. tamen a nobis vult orari. vt occaſionēhabeat largiendi dona gratie ſpūſſancti. Uult autem orari non ſolum orōne mentali que eſt aſcenſus mentis īdeū. verūetiam vocali que eſt petitiodecētiū a deo. non ſolū ꝑ noſipos verūetiam per ſcōs tanqͣꝫ per coadiutores nobis diuinitus datos: vt qͦd minus digni ſumus īpetrare ꝑ nos impetrare valeamus per ſanctos. Etqꝛ qͥd oremus ẜm ꝙ oꝫ neſcimus. nevagaremur incerti. formā nobis tribuit dn̄s et deus noſter xpūs in orōequā compoſuit. in qua ſub ſeptenariopetitionū numero vniuerſitas cōprehenditur petendoꝝ Rō aūt ad intelligentiā predictoꝝ hec eſt. ꝙ primumprincipiū ſicut ē ſumme verū ⁊ bonūin ſeipſo: ſic miſericors ⁊ iuſtū in oꝑeſuo. et qꝛ miſericordiſſimum eſt. ideolibentiſſime condeſcendit hūane miſerie ꝑ infuſionē gr̄e ſue. qꝛ vero ſil̓ cūhoc iuſtū eſt. iō donū ꝑfectū non datniſi deſideranti. non dat gratiam niſiregratianti. nō impendit miſericordi