¶ Quartaparsᵐ breuiloquit
naturalē ⁊ īnatum: ſicut cognouerūtadā et eua ⁊ angeli. et ꝑ habitum gratuitu ⁊ infuſum: ſicut ſancti dei ꝑ ſpiritūſcūm illuminati. In ꝓprio ꝟo genere cognoſceret via ſenſus memorieet exꝑiētie. q̄ in nobis fecit rē īcognitā cognoſci. In xp̄o veroⁱ rē cognitāẜm vnū modū? cognoſci fecit ẜm aliūmodū. Qm̄ aūt diuina ſubſtātia virtꝰet oꝑatio eſt īmenſa. hinc eſt ꝙ ẜm pͥmū modū qͥ eſt ꝑ naturā diuinitatis:infinita actualit̓ cōprehendit. qͦdā eīinfallibili mō ſumme infinito. oīs infitas eſt finita: Quia vero ſubſtātia virtus et oꝑatio creature q̄ntūcūqꝫ ſublimate finita eſt. ita tn̄ ꝙ mens hūananō qͥeſcit niſi in bono infinito: nec tn̄illud cōprehēdit. qꝛ infinitū nō ꝯprehendit̉ a finito acceptaᶠ cōprehēſioneꝓprie. Hinc ē ꝙ qͣntū ad ſcd̓m modūcognoſcendi aīa xp̄i per gloriā cōprehēſiōis capit qͣꝫtucūqꝫ p̄t capere natura finita ꝑ bonū infinitū btificata: cuieſt ſumme vnita. ac per hoc ad finitaſe extendit: actualit̓ apprehēdendo. adīfinita vero habitualit̓ vel etiaꝫ excedendo. nō pōt enī aīa xp̄i eqͣri verbonec in ſciētia: nec in aliqͣ alio Rurſusqꝛ gratia maxime reſpicit opꝰ reparationis. Hinc eſt ꝙ ẜm tertiū modumcognoſcēdi ꝑ gratiā ꝑfectiſſimā cogenouit xp̄s oīa q̄ ſpectāt ad reparationē noſtrā longēⁱ excellētiꝰ ⁊ meliꝰ qͣꝫaliqͥs ꝓphetaꝝ vel etiā angeloꝝ. Ampliꝰ qꝛ naturā hoīs bene inſtituta: nata erat oībus creaturis peſſe: et ipſasnoſſe tanqͣꝫ eas q̄ debeāt ſibi ſeruire.ſicut patuit in pͥmi hoīs ꝯditiōe. Hīceſt ꝙ q̄ntū ad qͣrtū modū cognoſcē dicognouit xp̄s oīa que ſpectāt ad mūdanā machinā ꝯſtruēdā lōgeⁱ excellētiꝰ qͣꝫ adā. Poſtremo qꝛ ſenſus nō eſtperceptiuꝰ rerū niſi ad obiecti pn̄tiaꝫhinc eſt ꝙ ẜm ꝯgnitionē ſenſitiuā: nōſimul ꝯguoſcebat oīa. ſed nūc hec nūc
illa. iuxta ꝙ oportunū erat ad reparationē humani generis faciendā.Capitulū vij.¶ De berfectiōe meriti in effectuE plenitudine aūt meriti xp̄ihoc tenēdū eſt. ꝙ in xp̄o dn̄ofuit oīs meriti ꝑfectio ⁊ plenitudo. Prīo qͣntū ad eū qͥ merebat̉. qꝛnō tm̄ fuit hō: verūetiā deꝰ Scd̓o qͣꝫtū ad tēpꝰ in qͦ merebat̉. qꝛ ab inſtātiꝯceptiōis vſqꝫ ad horā mortꝭ. Tertioqͣꝫtū ad id ꝑ qd̓ merebat̉. qꝛ ꝑ ꝑfectiſſimū habitū charitatis: ⁊ ꝑfectiſſimumexercitiū virtutis in orādo: in agēdo:et in patiēdo. Quarto qͣntū ad eū cuimerebat̉. qꝛ nō tm̄ ſibi: verūetiā ⁊ nobis: īmo oībꝰ iuſtis. Quinto qͣꝫtū ad illud qd̓ merebat̉ nobis. qꝛ nō tm̄ gloriam: verū etiā gratiā ⁊ veniā. et nō tm̄gloriā ſpūs: ſꝫ etiā ſtolā carnis ⁊ aꝑtionē ianue celeſtis. Sexto q̄ntuꝫ adid qd̓ merebat̉ ſibi. qꝛ licꝫ nō mēret̉ ſibi glorificationē mētis quā iā hēbat.merebat̉ tn̄ glorificationem carnis: etaccelerationē reſurrectiōis: ⁊ clarificationē ſui noīs ⁊ dignitatē iudiciarie poteſtatis. Septio qͣꝫtū ad modūquo mēbat̉ Cū eī triplicit̓ dicat̉ aliqͥsmereri. vel de indebito faciendo debitū. vel de debito faciēdo magis debitū. vel de debito vno mō faciendo debitū alio mō. Oībꝰ his modis meruitnobis. tertio mō tm̄ meruit ſibi. faciēte hoc plenitudine gratie ſpūſſancti:ꝑ quā xp̄s ſimul erat btūs: ⁊ in ſtatumerēdi. ita ꝙ ſuꝑ eiꝰ meritū oīa merita noſtra hn̄t fūdari. Rō aūt ad intelligētiā predictoꝝ hec ē. qꝛ cuꝫ in pͥncipio reparatīo. xp̄o .ſ. dn̄o nr̄oncariafuit plenitudo gr̄e ⁊ ſapīe q̄ ſūt nob̓origo recte ⁊ ſancte viuendi: nc̄e eſtꝙ in xp̄o fuerit plenitudo ⁊ perfectiooīs meriti ẜm oēm modū plenitudīsQuia eī in xp̄o fuit plenitudo gratievnionis ꝑ quā erat deꝰ ab inſtanti cō