ſancti Bonauenture

BonauentureXxV.

et ſenſus. et ꝓpter hoc vocat̉ hec gr̄a:gratia capitis. ꝓ eo ꝙ ſicut caput hꝫin ſe ſenſuū plenitudinē. ⁊ ceteris mēbris eſt ꝯforme: ceteris qͣꝫ p̄ſidet: ac ceteris bn̄ficiū p̄ſtat influētie: q̄ ip̄i capiti ꝯnectunt̉. ſic xp̄s hn̄s in ſe gr̄e ſuꝑabūdātiā ⁊ nobis ꝯſimilis eſt in natura: pre ceteris ſcūs ⁊ iuſtꝰ: ceteris quiad ipſuꝫ accedūt p̄ſtat bn̄ficiuꝫ gr̄e etſpūs. ꝑ q̄ fit ſenſus et motꝰ ī ſpūalibꝰ.Et qm̄ ad ip̄m accedere: eſt ꝑ fidemvel ꝑ fidei ſacramentū. ⁊ fides xp̄i eadē eſt in preteritis: pn̄tibꝰ et futuris.ideo rō influēdi in xp̄o ponit̉ reſpcūoīm: tā preteritoꝝ qͣꝫ pn̄tiū: qꝫ etiā futuroꝝ in xp̄m credētiū: et in xp̄o renatoꝝ: qͥ ꝑ fidē copulant̉ chriſto: ⁊ ꝑ gratiā influētē fiūt mēbra xp̄i ⁊ tēpla ſpirituſſancti. ac ꝑ hoc filij dei pr̄is conexi ad inuicē ꝑ indiſſolubile vinculumcharitatis. Qd̓ ſicut diſtātia locoꝝ n̄diuidit̉: ſic nec diuturnitate tꝑm ſeꝑarat̉. ac per hoc oēs iuſti vbicūqꝫ ſuntet qn̄cūqꝫ fuerūt: vnū efficiūt corpusxp̄i myſticū: ſenſuꝫ ⁊ motū ſuſcipiēdode vno capite influēte ẜm fōtalē radicalē ⁊ originalē plenitudinē oīs gr̄ein xp̄o habitātis ſicut in fonte.Capitulū vi.¶ De plenitudine ſapientie chriſti īintellectuE plenitudine vero ſapīe xp̄iin ītellectu hoc tenēdū eſt. qin verbo īcarnato chriſto ſcꝫdn̄o nr̄o fuit oīs ſapīe plenitudo. nonſolū qͣntū ad cognita: verūetiam qͦ adcognoſcēdi modos et dr̄ias. In xp̄onāqꝫ fuit cognitio ſpūalis ex ꝑte deitatis. ꝯgnitio ſenſualis ex parte ſenſualitatis ⁊ carnis. cognitio ſciētialis exꝑte mētis ⁊ ſpūs. Et hec fuit triplex.q̄dā ſcꝫ ꝑ naturā: q̄dā ꝑ gr̄am: ⁊ qͥdaꝫꝑ gloriā. Un̄ ſapiētiā habuit: et vt deus: et vt hō: et vt ꝯprehēſor: ⁊ vt viator: ⁊ vt illuminatꝰ ꝑ gr̄aꝫ: ⁊ vt recte

formatꝰ ꝑ naturā. et ita in vniuerſo fuerūt in xp̄o quinqꝫ modi cognoſcēdi.Primꝰ eſt ẜm dīnā naturā. ⁊ hoc mōcognouit oīa actualia ⁊ poſſibilia: finita ⁊ infinita: cognitiōe actuali ⁊ cōprehēſiua. Scd̓s ꝑ gloriaꝫ. ⁊ hoc mōcognouit oīa actualia ⁊ finita cognition actuali ⁊ ꝯprehē ſiua. Infinita ꝟoꝯͣgnitiōe habituali vel exceſſiua Tertiꝰ per gratiā. ⁊ hoc mō cognouit oīaſpectātiā ad hnani generis redēptionē. Quartꝰ ē ẜm naturā integrā cuiuſmodi fuit in adā. et hoc mō cognouitoīa q̄ ſpectāt ad vniuerſi ꝯſtitutionēQuintꝰ eſt ẜm ſenſibilē exꝑiētiam. ethoc mō cognouit oīa q̄ veniunt ad organa ſenſuū: ẜm quē modū dicit̉ ꝙ didicit ex his q̄ paſſus ē obediētiā. Rōaūt ad intelligētiā p̄dictoꝝ hec eſt. qꝛſicut reparatiui pͥncipij eſt nos reꝑare ꝑ liberaliſſimā gr̄am. ſic etiā ꝑ ꝓuidētiſſimā ſapiētiā. Qd̓ eī ẜm ordinemſapīe cōditu fuerat: nō p̄t abſqꝫ luce ⁊ordine ſapīe reparari. et iō ſicut xpūsdebuit eē īmunis ab oī culpa: ſic elongatꝰ d̓buit eē ab oī ignorātia. ac ꝑ hoctotalit̓ repletꝰ ſuperne ſapīe luce ⁊ circūfulgētia. Qua ꝓpt̓ cognitionem ꝑfectā habuit ẜm vtrāqꝫ naturā ⁊ potētiā cognoſcitiuā. ⁊ ẜm oīm reꝝ exiſtētiā. Quia ergo res hn̄t eē in et̓na arteet in humana mēte: ⁊ in ꝓprio generence fuit xp̄m hr̄e hāc triformē reꝝ cognitionē. Quia vēo res duplicit̓ pōtcognoſci: in arte ſcꝫ: vel ab ipſo artifice: vel ab alio cōtēplante artē. ſimilit̓hꝫ duplicit̓ cognoſci in mēte: ec pret̓adqͥſitionē q̄ xp̄o nō ꝯpetit ꝓpt̓ iꝑfectionē .ſ. vel ẜm habitū innatū: vel ẜꝫhabitū infuſuꝫ. Hinc ē ꝙ nc̄ariū fuitad perfectā ſapiētie plenitudinē qͥnqꝫmodos p̄dictos reperiri in xp̄o deo ⁊hoīe. vt in arte et̓na cognoſceret resꝑ naturā diuinitatis: ⁊ per gloriā cophēſiōis In mēte aūt ſua per habitū

d i