Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Benite ad me omnes

60

perijt. Hinc pater ad filiū ſtulte iracundūFrater tuus mortuus erat ⁊ reuixit ꝑierat⁊ inuētus ē. Hic ergo talis cum ad cōuerſionē venerit eo ꝓpēſius ſemꝑ ſatagit deoſeruire. quo ſe meminit nequius cecidiſſe.ſicqꝫ fit vt ſua euꝫ ꝑuerſitas apud deum ꝓmoueat. dūeum ſꝑ acriori penitētia deplorat. Cōtīgit itē ꝙ clauſtraliū aliquis ſpiritu pulſatus inuidie vel ire. curioſitatis velinepte leticie ſeu alterius cuiuſlibꝫ vitij dūreſiſtere neglexerit. ⁊ longa diſſimulationeaſſuefactus in vicio. vires auxerit inimicoꝑmittēte deo cadat in culpā luxurie vel alicuius grauioris. Solet nāqꝫ ſuperna diſtrictio peccatū aliquotiēs punire peccato. vtqui in ſordibus ē/ ſordeſcat adhuc. ⁊ ſit ſupra modū peccans peccatū. qui diuinumpͥmitus noluit ſeruare mādatuꝫ. Quod tamen ⁊ in electis occaſio eſt correctōis. ⁊ inreprobis cumulus damnatōnis. Cum igitur hō qui hmōi eſt. reatū ſuū videt. nōneangit̉ ⁊ affligit̉ a ꝓpria conſcīa cōuictus ⁊confuſus. Nōne tandem confuſio illa adducet iuſticiaꝫ. ⁊ afflictio talis alleuiabitconſciētiam? Corriget equidē maius peccatum. qd̓ eſt pena p̄cedentiū vicioꝝ. ⁊ occaſione illius corriget ⁊ leuiora vitia q̄ fuerunt cauſa illius peccati. Sic nimiꝝ mirabiliter cūcta diſponēte deo. electis ſuis oīacooꝑant̉ in bonū. nō ſolū bona. ſed ⁊ mala que faciūt. qꝛ qui ſtando ſegnes eſſe poterāt / cadere ꝑ̄mittunt̉ vt feruentes fiant ⁊magis cecidiſſe ꝙͣ ſtetiſſe ꝓdeſt. cū dānuꝫruine luctibus vberioribus recompenſent Iam v̓o ſcd̓s diuinaꝝ vocationuꝫ imodus eſt (vt ſupra diximꝰ) ꝯmonitotquā tripl̓r fieri diffinimus. Fit enī ꝯmonitio ꝑ miracula ſignoꝝ. ꝑ exēpla bonoꝝ et ꝑv̓ba doctoꝝ. Doctores aūt in hͦ loco accipimus oēs cuiuſcūqꝫ etatis vel ordinis a qͥbus v̓buꝫ ſalutis audimus. Per miracula igit̉ vocant̉ qui exhibito vel in ſe velin alijs viſibili miraculo ꝯuertunt̉ ad dominuꝫ. In ſe vt cecus natus. In alijs. vtNicodemus qͥ venit ad ih̓m nocte. Nēoem̄ inquit pōt hec ſigna facere que tu facisIn ſe quippe nullū recepiſſe ſignū inuenitur. Per exempla vocant̉. qͥ ad aſpectuꝫvel auditū ſiue etiā ad memoriā alicuiusviri religioſi ex his quos p̄ſens adhuc ſecu

lum in carne retinet/ vel futuruꝫ iā exutoscorꝑe ſuſcepit/ animo accendit̉ atqꝫ virtutes qͥbus illū effulſiſſe meminit ꝓ viribusimitari ꝓponit. Per v̓ba doctoꝝ vocāt̉qui viua voce p̄dicantiū edificant̉ ⁊ ad celeſte edificiū coaptant̉. O ꝙͣ mirāda ⁊ tremenda ſuꝑ nos eſt dei diſpenſatio. in hocvocatōnis articulo. Enīuero multis dat̉verbum p̄dicationis bono ſuo multis datur malo ſuo. Sic ⁊ multis ſubtrahit̉ bono ſuo. ⁊ multis ſubtrahit̉ malo ſuo. Illis datur bono ſuo. qui cum gaudio ſuſcipiunt verbū ⁊ fructū afferūt in patientia.Illis dat̉ malo ſuo. qui audiunt voluntatem dn̄i / ⁊ nō curāt facere digna. Illis ſubtrahitur bono ſuo. qui poſſent exinde niſiſubtraheret̉ ſuꝑbire vel faſtidire aut etiaꝫcontēnere. ac ꝑ hoc grauius iudiciū incurrere. Illis ſubtrahit̉ malo ſuo qui vel ꝓpter ſua vel ꝓpter aliena peccata illud audire nō merent̉. qui ſi audirēt a ſua fortaſſis prauitate corrigerent̉. O ꝙͣ infelicesſunt qui v̓buꝫ dei audire nō poſſunt. o ꝙͣinfeliciores qui etiā nolunt. o ꝙͣ infeliciſſimi qui ⁊ oderūt. De pͥmis ſcriptum eſt. impedimenta mūdi fecerūt eos miſeros. Deſecundis. populus em̄ ad iracūdiam ꝓuocans eſt. ⁊ filij mendaces. filij nolētes audire legem dei. De tertijs. Inſipientes ⁊ maligni oderunt ſapientiā. Et iteꝝ. Beſpexiſtꝭomne conſilium meū. Primi iudicabutur vt negligentes ſerui. ſecundi vt contumaces domeſtici. tertij vt cōtemnentes inimici. Primis quilibet homo loqui poteſt abſqꝫ ſcrupulo. Secūdis nullus ex facili debet niſi qui vel ꝓpter amiciciam autaffinitatem aut aliquid hmōi ſe ab eis exaudiri preſumit. Si enim me nō exaudiriconſidero reus ero ſi margaritas ante porcos ſparſero. Tertijs qui verbum dei ſubtrahit. male nō facit. quia ex hoc ſaluti eorum prouidet. quam etſi ex toto efficere n̄valet. tamen hocip̄m quaſi ſalus quod exnon audito verbo ac per hoc non contemptu/ minus damnat̉: Hinc eſt ꝙ quādocum iudeis nos loqui contigerit. confuſioni magis eorum ꝙͣ conuerſioni diſputado operam damus. quia de cōuerſionē eorum quodāmodo deſperamus. Et de hishactenus. Tertius aūt diuinarū voca.